Félix Encanto Novels & Stories

"Ay, ang Isla ng Encanta ay talagang isang magandang lugar. Talagang nakatulong ito sa iyo na makamit ang Nascent Soul! Sigurado ako na may ilang mga sinaunang guho sa Encanta Island. Kung hindi, bakit magkakaroon ito ng gayong siksik na espirituwal na enerhiya?" Napapikit si Diego at sinabing, "Hindi mo na kailangang mag-alala kung ang Encanta Island May mga sinaunang guho. Nakamit mo na ang Nascent Soul sa murang edad. Bukod pa rito, nakamit mo ito sa isang Isang lugar na may limitadong espirituwal na enerhiya. Parang marami kang itinatago na lihim. Bagama't ikaw ay malakas Kung ikukumpara sa mga kaklase mo sa mundo ng martial arts, wala kang maihahambing sa akin! Gayunman, dahil nagtrabah

He smirked, a look that made Lia’s skin crawl. "Well, well..." Rico whispered, his eyes dark with lust and malice. "She is absolutely beautiful, Felix. Ang ganda-ganda niya. And she looks... she smells so innocent, so sweet. Parang bulaklak." He licked his lips. "No wonder you're hiding her. She's a treasure." That was it. Felix lost control. His fist clenched, and he lunged forward, ready to punch Rico right in his face, to wipe that disgusting smirk off his lips.

Makikita kase ang isang malaking pinto na may itsura ng paro-paro – isang Fera na itinuturing na pinakamagandang Fera sa lahat ng Neutral Fera, agad kong binigkas ang Enchantment na tanging kaming mga Prinsepe at Prinsesa lang ang may alam. "Oh borboletas que acalmam meus sentimentos abram suas asas e voem com minhas dores." Pagbigkas ko sa Enchanment, bigla namang bumukas ang pinto, siya nga pala hindi to mabubuksan nino man, kahit na nga kami na mga Prinsepe at Prinsesa ay kailangan pang bigkasin ang Enchantment na makakapag bukas dito, pero may isang libro ang nagsasabing merong isang Fantasian ang kayang makapasok sa lagusan ng "Garden of Lepidoptera" na hindi binibigkas ang Enchantmen a

Lalong naging yelo ang mukha ni Felix. Mas matanda sa kanya si Felix ng sampong taon, at ipinanganak itong may matapang na personalidad ang katatkautan mo talaga. Yung mga awra ng mga likas na mayayaman at parang mga prinsipe. Noong araw, na nabubuhay pa siya sa matatamis na pangarap niya ay sinimulan niyang alisin ang pormal na tawa dito.

Kung hindi kaya ng kanyang mas nakatatandang pinsan na si Felix na suwayin ang utos ni Lord Wade, paano niya naman ito magagawa? Kaya, tumango na lamang siya bilang tugon. Sa pagkakataong ito, naglakad ang isang tagapagsilbi nila para magbigay ng ulat, “Lord Wade, Young Master Felix, dumating na si Princess Helena.” Nang marinig ni Felix na naririto na si Helena, nawala ang lumbay sa kanyang mukha. Si Princess Helena ang fiancée ni Felix. Siya si Helena Elliot, ang princess ng Northern Europe royal family.

“Anong Bembang ha? Sinasaktan nung kano yung babae, ganon?” “Hindi ho Manang, Bembang ang tawag ngayon sa Kantut*n!”Napakamot na naman si Felix sakanyang ulo. “Kamot ka ng kamot! Kutuhin ka ba ha? Haba haba kasi ng buhok mo! Balbas sarado ka pa! Mukha ka ng Gorilla sa hitsura mo Felix! Mag ahit ka nga at patabasan mo iyang buhok mo! Daig mo pa ang isang dekadang nanirahan sa gubat!” talak pa nito.

Kailangan lang hintayin kung kaninong kamay ang pipilantik at iyon si Felipe at kapag may tumaas ang kilay at biglang nag-walkout, iyon si Felix. Back to Felix—actually, he's a type of guy na habulin ng chicks. Snob nga lang at sa pag-aaral naka-focus nang sobra noonpaman. Bilang siya kasi ang nag-iisang lalaki sa mga anak dahil half lang ang isa, sa kaniya umaasa ang Dad nila pagdating sa pagma-manage ng Engineering firm nila. Balita ko nga, he's still single and 36 na ako ngayon, at isang taon ang itinanda nila sa akin magkakambal.

“Ano ‘yan?” “Larawan po ito no’ng tatlong nakatakas na mga antichrist, Ma’am Kandice.” “P’wedeng patingin?” Tumango si Felix bago nito iniabot sa akin ang mga larawang naka-print sa bond papers. Inisa-isa ko itong tingin at bahagya akong napakunot-noo nang makita kong puro braso lamang ang mga ito at walang mga mukha. Puro kaliwang braso na punong-puno ng iba’t-ibang klase ng tattoo.

Sigaw ng isang pamilyar na tinig sa’kin. Nilingon ko ito at isang mapait na ngiti ang sumilay sa aking labi. Si Felix ang isa sa mga tapat na kawal ng aming kaharian at itinuring kong matalik na kaibigan ngunit isang pagbabalat-kayo lamang pala ang lahat ng iyon. “Mahal na Prinsipe, ba’t hindi ka na lamang bumalik sa ating kaharian?”

Theo Germany Mahigit isang taon na rin ang nakakaraan mula nang dumating kami ni Felix sa Germany. Everything went smooth according to plan maliban na lamang ang tungkol kay Czarina. Wala itong alam sa tunay ko pagkatao at nagkataong nagtatrabaho siya sa jewelry store namin as a supervisor. But I'll tell her who I truly am tomorrow. Balak ko siyang sopresahin at yayain magpakasal. I know she is an ambitious woman who wants to be wealthy; she is also intelligent and gorgeous.