Félix Encanto Novels & Stories

“Maaari na ba naming makilala ang mga bagong Elysian?” Tumalikod sa kaniya si Felix at lumapit sa kaniyang mga kawal. Maya maya pa ay kumilos ang mga ito, at binuksan ang mga karwahe laman ang mga Elysian na kanilang dala.

Disappoint na tiningnan ni Lucy ang anak saka nilapitan si Jason upang tingnan ang paso nito at malapatan ng unang lunas ang paso sa kamay. "Hindi ikaw?" Galit na sikmat ni Celso sa bunsong anak. "Hawak mo ang sandok kanina kaya paano mo nasabing wala kang ginawa?" Bumuka ang bibig ni Felix upang ipagtanggol sana ang sarili ngunit agad ding tinikom nang makitang umiling ang yaya niya. "Sir, mukhang hindi naman sinasadya ni Senyorito Felix. Gusto lamang niyang tumulong sa kaniyang kapatid." Pagtanggol ni Rowena sa alaga niya.

Utos ni Roan. Agad naman na tumango su Felix. Kumuha nga ito ng pala saka sinimulan ng magbungkal ng snow. Kahit lamig na lamig na si Felix ay tiniis niya ito dahil gusto niyang patunayan na mahal na mahal niya talaga si Ash. Nakadungaw naman mula sa bintana si Ash. Nag aalala siya dahil halatang giniginaw na si Felix.

Biro kong sabi at itinago nga sa loob ng shirt yung pendant. Nilingon ko naman si Belle. "Ikaw? Kailan mo papansinin si Felix?" Sunod na inasar ko siya, dahil crush siya ni Felix. Felix is my friend together with Mico. My super duper best of friends. Tumaas agad kilay niya. "Bakit ako nanaman nakita mo?" Tanong niya sa akin pabalik. "Hindi ako pinapansin eh." Sagot ko at tinuro si Arwen.

Parang sinasabi: Nandito lang ako. Pero ang kapatid niyang kilala ngayon bilang si Elena, wala siyang birthmark sa likod. Doon nagsimulang kumabog nang matindi ang dibdib ni Felix. Sa sobrang bigat ng nararamdaman, parang sumisikip ang dibdib niya. At nilalamig ang mga kamay. Isa lang ang malinaw sa kanya ngayon: hindi anak ng mama niya si Elena.

Muling tanong ng kanang kamay ni Felix. “Ngayon din ay ibalik ninyo sa akin ang fiancee ko kung ayaw ninyong dumanak ang dugo dito.” Mahigpit na banta ni Xavien, mula sa mapanganib na awra ng binata ay nakadama ng matinding kabâ ang lahat ng lalaki sa kanyang harapan. Lumalim ang gatla sa noo ng kanang kamay ni Felix na pilit inaalala kung sino ang babaeng tinutukoy ng kanyang kausap.

Ang babae ay pinangalanan niyang Fatima, samantalang ang lalaki naman ay si Francis. Gustohin niya mang buhatin ang mga bata ay hindi niya magawa, sa kadahilanang natatakot siya na baka isang maling galaw niya lamang ay masaktan ang mga ito. Nakuntento na lamang siya sa pagtitig at hawak sa mga munting kamay nito. "Mauuna na po ako Mang Tano," Paalam niya at tumayo. "Gano'n ba?" Saad nito. "Mag-iingat ka Mahalia, mandiyan pa naman ang anak ni Mayor ngayon paniguradong kukulitin ka na naman ng isang 'yon." Habilin pa nito.

Makikita kase ang isang malaking pinto na may itsura ng paro-paro – isang Fera na itinuturing na pinakamagandang Fera sa lahat ng Neutral Fera, agad kong binigkas ang Enchantment na tanging kaming mga Prinsepe at Prinsesa lang ang may alam. "Oh borboletas que acalmam meus sentimentos abram suas asas e voem com minhas dores." Pagbigkas ko sa Enchanment, bigla namang bumukas ang pinto, siya nga pala hindi to mabubuksan nino man, kahit na nga kami na mga Prinsepe at Prinsesa ay kailangan pang bigkasin ang Enchantment na makakapag bukas dito, pero may isang libro ang nagsasabing merong isang Fantasian ang kayang makapasok sa lagusan ng "Garden of Lepidoptera" na hindi binibigkas ang Enchantmen a

I shook her hand and was truly grateful for her. "Kilala mo siya, Ate?" usisa ni Alfonso. "Hindi, nagkasalubong lang ang landas namin noong namili ako sa supermarket noong bagong dating ako dito sa Buencamino. She helped me look for groceries." "Talaga po ba? Likas na napakabait niyo po pala talaga. Salamat po uli." "I haven't introduced myself. Ako po si Felicity Romualdez at ito naman po si Felix, ang anak ko. He's 7 months old now."

Felix was wearing a dark blue long sleeves, nakatupi ang manggas niya hanggang sa balikat. Napahinto siya sa sasabihin niya nang makita ako. He smiled at me as an acknowledgement, ngumiti naman ako sa kanya pabalik. “Hyacinth.” Maganda ang pangalan ko. . .pero bakit kapag siya ang nagsasabi nito ay mas lalo pang gumaganda? “Hi,” I greeted him. Ngumiti rin ako sa lalaking kasama niya, tumango naman sa akin ang lalaki.