Gabriela Organization Philippines Novels & Stories

May sinigaw ito ngunit ‘di ko na marinig, ‘di ko na lamang pinansin dahil kasalanan ko naman. Kay bilis kong kinuha muli ang cellphone mula sa bulsa ko. I searched for Dr. Mauricio’s social media account ngunit wala akong mahagilap. I also searched for Nonito Mauricio in internet, yung naipakulong naming board member ng St. Gabrielle. I remembered it was featured on National TV, almost four years ago. Napakalaking kumpanya rin ng St. Gabrielle. It is the largest Airlines and shipping company in the country.

Kung aabot sa ganoong punto, pipiliin ko na maligtas ang baby. Lumaban ako ng husto para isilang siya. Pero, ang batang ito ay nakahawak sa kamay ni Williams at nagmamakaawa na iligtas ang ibang tao ngayon. Habang nasa mga bisig niya si Leia, tinignan ako ni Williams at malamig na nagsalita. “Christelle, utang mo ito kay Leia. Maghintay ka lang ng kaunti, malapit na dumating ang mga katrabaho ko.”

Nabuhay siya ng may pag-asa, ngunit nasira ng tuluyan ang kanyang buhay. Ang matanda ay puno ng kalituhan. Si Gabriel naman ay nagbigay ng mungkahi na ipasa lahat ng mga shares ng Dominguez Group na hawak ng kanyang mga magulang kay Cosmo. Naisip niya rin na ipadala na lang siya, kasama ang magulang niya at si Caroline sa ibang bansa.

Arabella POV. Nagulat ako nang magising dahil sa marahang pagsundot ni Mama gamit ang kanyang paa. “Ara, gumising ka na! Mamayang hapon na ang flight mo papuntang Manila, hindi ba?” sigaw niya. Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata at napangiwi dahil sa antok na bumabalot pa rin sa akin. “Mamasukan ka lang bilang kasambahay sa Manila, kung makatulog ka naman akala mo wala kang lakad. Baka mauna pang magising ang magiging amo mo kaysa sa'yo,” dagdag pa niya.

mababa kong saad habang malamig na nakatingin sa kanila, “…baka layuan niya ako.” Biglang natahimik silang lima. Walang nagsalita. At alam kong ngayon lang nila ako nakitang magsabi ng gano’n. Ako si Black Zevian Del Fierro. Kinakatakutan ng maraming tao. Pinuno ng pinakamapanganib na mafia organization sa bansa. Isang lalaking walang inuurungan. Walang kinatatakutan. Pero heto ako ngayon—

"Ax wants to schedule a call with you tomorrow morning. He said it's time you start knowing things only the heir should know." Reina sat still. "I guess I can’t avoid it anymore." "No," Melody said softly, "but you don't have to face it alone." Reina managed a tired smile. "Then let’s prepare." Back in Davao, Gabriel received a report. “They’ve left Philippine territory.” He crushed the glass he was holding, blood dripping from his hand. “Then I’ll follow them to hell if I have to.” His eyes glinted with fury, and vengeance.

utos ng kanilang kapitan. “No sir, we need to focus on our mission!” sigaw muli ni Gabby habang patuloy pa rin sa pakikipagpalitan ng pagpapaputok. Ang nasa kanyang isipan ay ang mga biktima ng sindikato. Kailangan nilang mailigtas ang mga ito bago pa mahuli ang lahat. Masyadong madulas ang sindikatong kanilang minamanman ngayon. Malaki ang posibilidad na mailipat na naman ang mga ito ng lugar. Kapag nangyari iyon, may grupo ng mga kababaihan na naman silang hindi maililigtas. Hindi siya papayag na dahil sa kanya ay magbago ang plano at mapurnada.

Nananatiling protektibo ang braso sa katawan ni Lira habang ang kaniyang malamig na titig ay diretso sa kaniyang ina. "I am giving you one last chance to walk away from them, Mom," mababa ngunit mariing saad ni Gabriel, ang kaniyang boses ay puno ng pait. "I gave my entire life to protect our companies. Pero hindi ko hahayaang pati ang babaeng mahal ko ay idadamay ninyo sa kasakiman ninyo."

Lalong nagtumindi hindi lang ang init na nararamdaman niya kundi pati narin ang panginginig ng buong katawan niya. Isang malamig na gabi kung tutuusin lalo at nasa Summer Capital na lugar sila ng Pilipinas, ang Baguio City. Pero iba ang nangyayari sa kaniya ngayon. Pakiwari niya ay nagliliyab ang kabuuan ng silid dahil sa hindi pa man pero matinding pananalasa na ni Jason sa kaniyang pagkababae habang hindi rin nito nilulubayan ng napakapusok na halik ang kaniyang bibig.

“They are save now, and we will make sure to find their family for them.“ Sabi nito na nagpaalam na sa akin, napatingin na lang ako s likod nito. All the member of this organization whom the San Gabriel build is truly amazing, hindi masasamang tao ang myembro nito. Kung pwede lang tawagin silang superhero, oo tama sila ang mga superhero na nagliligtas ng buhay ng mga batang katulad ng nasa harap ko. At nakaka-proud na bahagi ng organisasyong ito ang asawa ko. Umiiyak ako habang nakahawak sa dibdib ko, habang si Gabriel ay hindi halos makapagsalita. Nagising na muli si Sirone at pinakilala ko dito si Kyros na inalalayan ito na makaupo sa kama. “Akala namin noon patay ka na ate, tapos kinuha k