Gabriel Aryante Novels & Stories

“Ano’ng—” Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang may naramdaman akong pagkilos sa kaliwang bahagi ko. Sunod-sunod ang aking naging paglunok bago unti-unting lumingon sa direksyong iyon. "Oh my..." napatakip ako sa aking bibig nang bumungad sa akin napaka-gwapong mukha ng isang lalaki. Hindi lang basta kung kaninong mukha—kundi ang mukha ni Eliezer Laurent Zaragoza, ang crush ko.

End of flashback Naiintindihan ko naman ang anak ko, alam kung concern lang siya sa akin kaya hindi ko ito masisisi kung bakit gano’n na lang ang pag ayaw niya sa desisyon ko pero hindi ito ang magiging hadlang para hindi ko ituloy ang pagtulong ko kay Gabriel, ayaw ko na isipin niya na lahat ng mga mayayaman ay masasama at hindi marunong makipagkapwa tao.

Bahagyang humigpit ang hawak ni Gabriel sa aking baywang—isang protektado at pormal na galaw na nagpakita agad ng kanyang dominance. "This is Alyssa Kim, my Executive Assistant and Strategic Consultant," pormal at may pagmamalaking pakilala ni Gabriel sa akin. "She is the sharpest mind in my inner team." Inabot ng matandang negosyante ang aking kamay. "Isang malaking karangalan, Miss Kim. Napakasuwerte ni Gabriel na magkaroon ng tulad mo sa kanyang tabi." "Ako po ang mas masuwerte, Sir," maamo at napakalambot kong sagot habang yumuyukod nang bahagya. " Mr. Cortez is an extraordinary leader. It’s a privilege to support him."

Sa madaling salita, si Gabriel ang may hawak ng kabuuang kontrol ng proyekto. Dati, maliliit lang ang investors na nakukuha ni Gabriel. Pero ngayon, isang napakalaking investment ang nakuha nito—sobrang laki na inakala ng lahat sa kumpanya na tinamaan ang lalaki ng jackpot. Napabuntong-hininga si Alanis. “Sobrang sinuwerte ni Gabriel ngayong taon. Somehow, he managed to connect with the Angelo Reyes.”

She’s here because you need help with the house, not because you need… her. Pero anong tawag dito? It’s not just attraction. Hindi lang ito simpleng curiosity. It’s something I haven’t felt in a long time. Yung pakiramdam na buhay ka. --- Tumingin ako sa salamin. Gabriel Alcantara. Thirty-Five years old. CEO. May sariling empire. May sariling mundo. Walang oras para sa mga bagay na walang kabuluhan. At ngayon?

singit sa kanila ni Arianne nang mahuli nitong nakatitig kanyang pinsan kay Gabriel. "Thanks, Rian!" kaagad na kumuha ang dalaga ng isang buong tinapay at kinain ng paunti-unti 'yon. "Naks, Sir Gabriel magiging kilalang author ka na rin ba tulad ni Kath?" tanong ni Arianne sa binata na kumakain na rin ng merrienda.

Nakatitig sya sakin. "hello po I'm Irish Guzman and you are"nakangiting inabot ko ang aking kamay " Hi i'm Reynald, Reynald Santos" ngumiti siya inabot ang aking kamay. Lumabas ang mapuputi at pantay pantay nyang ipin. Naupo ako sa harap nya pinag usapan namin ang presyo ng hinaharvest na mais. Nag magkasundo kami sa presyo ay nagpaalam na ko sa kanila. muli akong nakipagkamay sa lalaki. Narinig ko pang sabi nito sa mga tauhan ko ang paghanga nya sakin hindi ko na pinansin iyon. sumakay nako sa sasakyan at dumiretso ng umalis. Nagtungo na ko sa prinsinto mabilis naman akong nakarating ipinark ko lang ang sasakyan ko isinuot ko ang jacket ko at isinukbit ang aking baril.

bulalas pang wika ng isang Ginoo, kaya naman nabalik siya sa kasalukuyan. Natatawa na lamang siya sa dami ng komento nila nang malamang single pa siya. Iyong iba nga ay tinatanong pa kung ano raw ang type niya sa isang babae at ihahanap siyang magiging nobya o kasintahan. "Sir, may tawag po kayo... Mukhang emergency," bulong ng assistant ni Gabriel kaya bahagya niya itong nilingon.

“No. I think he’ll burn the world trying to find you. But I’ll be there to stop him, Reina. I promise.” She met his eyes, vulnerability bleeding through her brave front. “Why are you doing this for me, Nate? You don’t even know who I really am.” “I know enough,” he whispered. “And I want to know the rest—if you’ll let me.” She didn’t reply, but she leaned into him slightly, and for a moment, the noise of the world was replaced by the quiet rhythm of their breathing. Meanwhile… in Davao Gabriel stared at the charred remains pulled from the coast. A jacket. A few strands of hair.

sagot ko sa text, habang ngumingiti. Pagkatapos ng trabaho, agad kaming umuwi ni Angie. Pagdating namin sa bahay, sinalubong kami ni Gabriel na may hawak na mga libro at notes. "Daddy, Mommy, salamat po at nandito na kayo. Kailangan ko po ng tulong sa project namin tungkol sa mga bayani," sabi ni Gabriel, habang excited na ipinapakita ang kanyang mga notes.