Gamot Sa Baliw Novels & Stories

Naramdaman niyang sinakop nito ang kaniyang katawan gamit ang matitikas nitong mga braso. “Hindi lang parang, Lila! B-Baliw na ako! Ilang taon na akong nababaliw dahil sa kagagawan ko! Para akong unti-unting nilalamon ng lupa sa bawat segundo na hindi kita nakikita, sa bawat minuto at oras na hindi kita nakakasama at sa bawat umaga na lumipas na hindi kita mahagilap sa tuwing gigising ako! Nakakabaliw, Lila! At mas mababaliw ako kung ipagpapatuloy mo ito! Mababaliw ako nang lubusan kung ilalayo mo sa akin ang mga anak natin!”

“Umiinom ka ba ng alak, Sinister?” untag sa akin ni Saviel habang nagsusuot ito ng bra sa harapan ko. Okay lang naman na maghubad kami rito lalo na’t puro naman kami babae. “Hmm. Suki ako ng GMH at ilang bar sa Pilipinas.” Tipid na sagot ko rito.

"Belly?! Baliw ka na ba talaga!!" [Oo, baliw nga ako. Noon pa ako baliw na baliw sayo Vee.] Para naman akong masusuka sa boses niya. Umu-ungol ang gagu! May ginagawa yatang kakabalaghan ang lalaking ito!

Muli itong bumaling sa kanya at tipid na ngumiti. “I’ll go ahead. Hit me up if you need help in something. I’m just a call away, bruh.” Bahagya siya nitong tinapik sa balikat. “I’ll get going now.” Ganoon din si Cameron dahil aasikasuhin pa nito ang pagti-trace kung saan galing ang bala. Hindi siya naniniwalang isa itong coincidence. Not even something tulad ng ligaw ng bala.

Base sa mga tatak ng mga bala ay kapareho sa mga balang ipinadala sa kanila ng mga ispiyang ikinalat nila sa bansa kung saan may nagaganap na digmaan. Nakaharap ngayon ang chinito sa isang marble table. Dahil sa puti nito ay mas lalong naging maliwanag ang lugar. Klaro ang bawat bagay, mula sa maliliit na detalye hanggang sa malalaki. "Ang mga bala na ipinadala mula sa bansang Iran ay kapareho ng mga balang ginamit ng mga umatake kina Cain."

Bagamat humahangos dahil sa pagod sa katatakbo, nagawa pa niyang palihim na pagmasdan ang dalaga. "H-Hindi ba sila nauubusan ng bala?" Habol-habol niya ang kanyang paghinga habang nakatukod ang dalawang palad sa kanyang tuhod. Lumingon ang babae sa kanya at nagsalita, "Sa tingin ko hindi… kaya maghanda ka ulit na tumakbo. Siguruhin mo’ng hindi ka tatamaan ng bala— mukhang malaking halaga ang nakapatong sa ulo mo!"

Dinala siya nito sa baybaying dagat. Sandali niyang nakalimutan ang kirot na nararamdaman ng kaniyang puso nang makita ang magandang kulay ng buhangin. Feeling niya nasa Boracay siya! “Wow!” mangha niyang bulalas. Puti ang kulay ng buhangin at asul na asul ang kulay ng dagat sa malayo. Nakangiting binitawan ni Liam ang kaniyang isang kamay nang makita ang kaniyang reaksyon.

kunwari'y pagalit nitong tanong. "Bakit naman ako magsasawa? Ang sarap-sarap kaya ng amoy mo," muling pambobola niya sa babae kahit na ang totoo ay naguguluhan siya kung para saan ang gamot nitong itinatago. Misoprostol ang pangalan ng gamot at balak niyang alamin kung para saan iyon. "Bolero! Sige na! Maliligo na ako!" Pumasok na muli ito sa banyo.

Mababaw lang din ang kalahati ng swimming pool, tamang-tama kay Levi. Humalukipkip ako at huminga nang malalim. Tila pareho lang ang simoy ng hangin dito ngunit alam kong malayong malayo ito sa Pilipinas. Naputol ang mga bagay na aking iniisip nang maramdaman ang isang mainit na palad sa aking balikat. Sa paglingon ko, nakita ko si Gab sa aking tabi. "Gab?"

"Walang isda dito Thadd, naghahanap ako ng pangtangal ng libag." "Li-bag? What is that?" Napakamot ako sa ulo ko. "Hindi mo alam? Libag, kukurikapo, yung puwede nang taniman ng sibuyas at dahon ng kamote." "What? I cant understand what are you saying Basha. Ipakita mo na lamang sa akin kung ano yung Li-bag." Nakahanap ako ng makinis na bato at kinuha ko ang kamay niya para itesting.