Novel & Cerita Gamot Sa Luslos Sa Bayag

Halos kakakita lang nila sa isa't isa, masyado namang halata na marupok siya. "Maliligo na ako. Diyan ka muna. Gamutin mo na lang 'yang sugat mo sa labi." Humiwalay siya dito at agad naglakad sa banyo sabay sara ng pinto. Gusto pa naman niya itong gamutin kaso ay baka bumagsak sila sa kama. Nakakahiya naman iyon at nasa bahay sila ng parents niya!

Isa itong babala. Doon, sa may gilid ng mga batong natatakpan ng lumot, ay naroon pa rin ang lumang kubong yari sa kawayan—ang taguan ng pamilya Lusffer noong mga panahong ubo at dugo ang binabayad nila para mabuhay. Marupok na ang bubong, kupas ang mga dingding, ngunit nananatili pa rin ito—parang alaala na ayaw mamatay. Iginilid ni Jamez ang motorsiklo at dahan-dahang lumapit. Bawat hakbang ay may dalang bigat ng nakaraan—mga sigaw, mga panata, mga lihim na dapat sanang nanatiling lihim.

“Wala akong panahon makipag-kwentuhan sa ’yo. Sabihin mo sa akin kung nasaan ang lunas!” Nanlabo ang paningin ni Aurus, kaya bahagya siyang umiling. Palakas nang palakas ang epekto ng lason sa katawan niya. “Kung gusto mong iligtas ang kasama mo, mamili ka lang sa dalawang bote roon. Naroon ang lunas katabi ng katas ng bughaw na ugat. Ang boteng may asul na likido ay ang katas ng bughaw na ugat na sadya mong hinahanap. Ang boteng may itim na likido naman ay ang lunas sa lason na nasa katawan ng lalaking iyan. Isa lang ang maaari mong kunin, iha. Kung hindi ka susunod sa patakaran ko, katapusan na rin ng mga kasama mo.”

"Masakit ba? Tama lang iyan. Yan ang kalalabasan kapag tinitingnan mo ang mga bagay na hindi mo dapat tignan. Ito ay espesyal na gamot na ginawa ng aking guro. Matindi ang epekto. Baka wala na ang mga mata mo." Hindi nararamdaman ni Lilo ang pagkakasala sa kanyang ginawa. Sa halip, pakiramdam niya ay nagtagumpay siya. Ang itim na bote ay naglalaman ng espesyal na antidote na may halo ng iba't ibang malalakas na gamot, kabilang ang asupre, para mapalayas ang nakamamatay na mga insekto mula sa Goose Landing.

Gulat na napaatras ako palayo sa bintana nang may humampas na ibong itim sa salamin nito. Habol ang hiningang dahan-dahan ulit akong lumapit sa bintana. Bakas ang konting dugo doon, na marahil ay mula sa ibon nang tumama ito sa salamin. Nagkaroon din ng maliit na lamat ang bubog dahil sa malakas na impact ng pagkakatama ng ibon dito. "Sh*t! Saan galing 'yon?"

Lumingon naman ito kaagad at nang magtama ang kanilang mga mata ay pinandilatan niya ito. Lalo pa nangusot ang kanyang noo nang mapuna ang nakakalokong ngiti sa labi ng binata. Matapos nito makuha ang tatlong bag ay agad itong lumapit sa kanya at ipinulupot ang kanang braso nito sa kanyang maliit na beywang. Nahigit niya ang kanyang paghinga sa biglang pagdaloy ng kakaibang kiliti sa bawat himaymay ng kanyang kalamnam dulot ng mainit na palad ng binata.

" Sumagot siya sa pamamagitan ng mga pag-ulos na sobrang lalim na tumama ang kanyang mga bayag sa akin. Ang mga mata niya ay nakatuon sa akin. Papunta na siya, ilang sandali na lang at darating na. Guttural na mga ungol ang lumabas sa kanyang bibig sa bawat hampas habang siya'y lumalapit. Hindi niya mapigilan ang bagyong nagbabadya. Ang kanyang pagnanasa ay handa nang sumabog. Ilang beses pang pag-ulos at ang lakas ng kanyang pagsabog ay tumama sa akin. Ang kanyang katawan ay naging hindi gaanong matigas habang siya ay sumuko sa ligaya.

Naglagay ng malaking bote ng alcohol si Lily sa sahig ng sala para gamutin ang sugat ni Neil. Nang lumapit si Luna, agad niyang natumba ang mga boteng ito. Kumalat ang mga basag na piraso, ngunit tila hindi niya naramdaman ang mga ito. Agad niyang naapakan ang mga basag na piraso at nagmadali siya papunta kay Neil, niyakap niya ito ng mahigpit.

Hahalo ito sa dugo at mabilis na kakalat sa mga organs. Magiging impossible para ilabas ang lason sa simpleng paggamit lamang ng pilak na karayom o anumang technique tulad ng accupoint treatment. Ang tanging paraan lang para gamutin ito ay sa pamamagitan ng blood transfusion. Pagkatapos niyang inumin ang lason, kaagad nahilo si Lucas. Umikot ang kanyang paningin at dumami si Jonathan sa kanyang paningin.

Halos isang minuto silang nabalot ng nakabibinging katahimikan sa ibaba. Huminga ako nang malalim, pinunasan ang huling bakas ng luha sa aking mga mata, at nagsimula nang maglakad pababa ng hagdan. Hinila ko ang dalawang mabibigat kong maleta, at ang gulong niyon ay gumawa ng malakas na ingay sa bawat baitang.