Gamot Sa Baliw นิยาย & เรื่องราว

Utos ng pulis sa akin at umiling ako "Diba yann yung baliw na nangulangot kanina?" Rinig kong bulong ng iba "Gagi, may inataki yung baliw, kawawa naman yung babae" "Mas dehado pa yung babae kaysa sa baliw oh, daming kalmot sa Mukha ng babae" "Mukhang amerikana pa naman ang baliw, sayang talaga”

Mapula at mangilap ang rounded na dulo, ang mainit at makinis niyang balat ay nakatensyon sa laman, ang makakapal na ugat ay kitang-kita sa ilalim, pulso nang marahan. Malinaw at malagkit na pre-cum ang nagniningning sa butas, tumutulo pababa para lang pumantay. Ang kanyang balls ay nakabitin, puno at mabigat sa ibaba — mabigat sa lahat ng pinigil niya sa loob ng buwan. Nakakatakot. Perpekto. Sa akin. Kahit hindi dapat. Tumayo lang siya, mabigat at tigas at nananakit, hinayaan akong tumingin, hinayaan akong makita kung ano ang ginawa ko sa kanya, kung ano ang kinakaawa ko nang matagal.

Ang kanilang mga espada ay kusang nabitawan, at ang hangin ay tila napako sa kalagitnaan ng pag-ihip. Mula sa ulap ay bumaba ang Bathala ng mga Bampira, si Agamus. Ang kaniyang presensiya ay parang bigat ng sandaang bundok, at ang kalangitan ay tila yuyuko sa kaniyang kapangyarihan. Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo.

SYLVAINE'S POV "Baliw," mahinang sambit niya kay Dimitri na ngumisi lang. "Yeah~ I'm crazy. Baliw rin si Gray at pinagkatiwala ka niya sa akin. Isn't it exciting?" Nagtagis ang mga bagang niya sa sinabi nito. Niyakap niyang mabuti si Gabriel. Gusto niyang manghina dahil alam niyang wala siyang ligtas dito ngunit gusto niya ring umasa na manalo si Gray at iligtas sila nito.

“Bali na.” Kumuha siya ng isang berdeng ubas mula sa pinggang prutas, isinubo iyon, at kaswal na inkrus ang mga tuhod. May dalawa pang bala ng shotgun na naiwan sa kaliwang tuhod niya. Ilang araw na itong bahagyang masakit, ngunit kaya niyang tiisin at hindi niya ipinapahalata. Napahawak si Olivia sa dibdib, naalala ang mga nakakatakot na nangyari noon. “Ayos na ang lahat ngayon,” sabi niya. “Huwag na nating pag-usapan ang mga iyon.”

“Anong kinikilig? Baka nakakainis! Kasi nakakainis iyang ugali mong baliw ka.” Kinagat niya ang kaniyang ibabang labi at mayamaya ay binasa ito. Hindi ko tuloy maiwasang mapatitig doon. “Baliw naman talaga ako.” He smirked wider. “Baliw sa’yo.”

Gulat na bulong ni Gale sa isip maya-maya lang nang unti-unti nang nawala ang usok sa pook kung saan nangyari ang pagsabog. Nakita nya kasing nawala na roon ang malaking bato na tinamaan ng fireball ng lalaki. Ano ang ibig sabihin nito? Nawasak ng atakeng yun ang malaking bato. That attack is not called a "Blue Destruction" for nothing, it is indeed capable of destroying even a huge and sturdy rock. Paano nalang kaya kung ang katawan niya ang tinamaan ng atakeng yun?

Baliw nga talaga. “What’s funny? Do you know what you did? You just mess things in hell, lady.” Ugh! I don’t think makatatagal akong alagaan ang isang baliw. Mas gusto ko na lang yata ang dating siya. Matigas man ang ulo at mahirap pasunurin, madali namang matakot. “Aray!” Hindi ko napigilang mapahiyaw nang sipain niya ako at tinamaan ang binti ko.

Pilit pinapatigil ang bagsak ng luha. “Kuya Gav, gumamit ka naman ng baso!” reklamo ni Briel sa kanyang harap, gaya ni Gavin ay problemado rin ang kanyang hitsura ng mga sandaling iyon, “Parang ngayon ka lang nakatikim ng alak, aba naman!”

Ang pangunahing bulwagan ng dakilang liwanag ay tuluyan ring nasira. Nasira din ang watawat ng dakilang liwanag. Sa sandaling iyon, ang watawat ng Elysium Gate na may pagmamalaking sumagisag sa bundok ng Mingwang! Ang hangin ay napuno ng metalikong amoy ng dugo. Wow!