Romans & histoires Get Up And Bar The Door

Ngumisi lang ito at saka pinasibad ang sasakyan. Grabe ang bilis! Hindi ko pa naibubuka ang bibig ko, nakabalik na kaagad kami sa apartment sa bilis niyang magpatakbo. “Baba na.” utos ni Boots at sumunod naman ako kaagad. Dire-diretso akong pumasok sa gate, at pinihit ang doorknob, pero naka-lock ito.

Sobrang ang lalaki ng mga bahay dito. "Andito na tayo. Pindutin mo na lang 'yong doorbell ,miss. Una na ako," paalam ng guard matapos kong magpasalamat. Inayos ko muna ang dala ko bago pinindot ang doorbell. Nakailang tunog na ito pero wala namang bumubukas ng gate. Wala bang tao? Asan na naman kaya 'yong Francis na 'yon? Nang masagi ko bigla ang gate, laking pagtataka ko pa nang unti-unti itong bumukas. Ok? Bakit Hindi ito naka-lock? Kesa magtanong naisipan ko na lang na tumuloy.

At lumapit sa main door. Sinubukan ni Gerald ang doorknob. Locked. Tumango siya sa isa niyang tauhan. Agad nitong sinipa ang pinto. Nagkawasak-wasak ang kahoy. Nabiyak ang frame. Umalingawngaw ang malakas na tunog sa buong bahay. Takot na takot ang mga kasambahay nang makapasok si Gerald at ang mga tauhan niya sa loob. May dala silang mga baril.

Utos niya sa comm, sabay ikinasa ang ikalawang bar-l. Mabilis siyang kumilos, parang sanay na sanay sa mga ganitong sitwasyon. Pinuwesto niya ang isa pang guwardiya malapit sa hallway. “If they break through here, make sure no one gets past. Your job is to buy time. Understood?” “Understood, Ma’am.” Nang lingunin niya ako, ramdam kong wala siyang balak magbigay ng comforting words. Kundi diretsong realidad lang.

"Grabe na 'to, parang multo na humahati sa dalawa!" "Kung ako ang guard, hihimatayin na ako!" Sa gilid, halos mag-collapse na talaga ang kawawang guard. Pinagpapawisan siya nang butil-butil, nanginginig ang kanyang mga kamay habang hawak ang barandilya ng gate. Halos sumigaw siya, "Isa lang ang puwedeng pumasok! Pero sino ba talaga sa inyo?!"

"Mamaya pag natapos na tayo, magpopopcorn pa tayo." Tahimik ang lahat—hanggang sa tumunog ang doorbell. Napahinto si Bella. Napatingin siya sa gate na anim na talampakan ang taas, may design na geometric iron bars. Ang doorbell na iyon, minsan ay parang musika ng kabastusan para sa kanya—ipinilit ng may-ari ng subdivision kahit ayaw niya. Para bang sinasabi ng mundo: “Dapat handa kang may dumating, kahit hindi mo gusto.”

Dali dali naman kaming nag tungo sa pintuan pero di paman namin nahawakan Ang door knob ay bigla namang may nakatutok na baril sa sintido ko. " You'll gonna stay here, walang aalis sa pamamahay na ito hanggat Wala akong sinasabi mananatili kayo dito!" Maawtoridad niyang wika. Di Naman ako nakinig Kay fin at pinihit ko Ang door knob bigla namang lumitaw Ang Ina namin. " Fin!! Ibaba mo yang baril Sabi ko sayo wag mong saktan Ang kapatid mo!" Wika naman Niya.

Bumitiw lang ito nang mai-lock nito ang pintuan. “Pumunta ka sa bar para lang makipag-inuman? Last time na nalasing ka nakitulog ka sa kuwarto ng may kuwarto. At muntik ng-” Hindi na nito natuloy ang sasabihin, marahil ay hindi nito mabanggit ang huling nangyari sa kanila. “Tapos ngayon, ang lakas ng loob mong maki-inuman sa labas. Hindi ka nadala, baka kung saang silid ka mapunta!” pagalit na sabi nito nang harapin siya.

I nod slowly and watch the door opens, niluwa non sila kuya at Barbara na may dugo pa ang katawan at may kapit na baril, napaluhod sila kay papa at naiiyak na yumakap saakin "Nazi, kung kailangan ka namin itago gagawin namin, para lang di ka masaktan ulit" kuya christ start sobbing until I feel sleepy, may inabot si kuya kay papa at si Barbara naman ay may tinatawagan sa telepono nya, naka tingin ito saakin saka naman sya napailing na para bang may alam sya na di maipaliwanag

Ang mga gwardiyang kasama ni Yehudi ay wala man lang nagawa sa bilis ng mga pangyayari. "I dislike being touch." Dalawang pist0l ang inilabas ni Yehudi. Pinaulanan niya ng mga b@la ang lahat ng mga bilanggo. Agad niyang itinutok sa mga sentido ng mga warden ang kaniyang pist0l ng makita niyang dugu@n na ang mga bilangg0. "You move, you di3. Now, open the door." Nanginginig na pinisil ng isang warden ang mga code para mabuksan ang bartolina.