Ghost House Novels & Stories

Hindi siya lumalapit, pero nakatitig lang. Isang tingin lang, alam niyang hindi iyon ordinaryong tao. “Who are you?” tanong niya, bahagyang nanginginig ang boses. Walang sagot. Tumingin lang ito sa kanya, bago tumalikod at naglakad palayo, nakalubog sa anino ng gabi. Nang bumalik siya sa loob, pinagtawanan siya ni Veronica. “See? Even ghosts can’t stand you.”

Takot siya, hindi talaga iyon nawawala sa sistema niya pero kailangan niyang maging matapang. Namatay ang ina niya kasi walang laban ito na ang pagkakataon niya para makapaghigante. Pero kaya ba niya? Kasi kahit saan siya tumungo ngayon may nadadaan siyang pâtây na mga myembro nila. Mga tao ni Ghost, na sinasabing mga assasin pero parang wala namang binatbat pero may tiwala naman siya sa mga assasin na wala sa mansion ni Ghost, alam niyang may mga pakalat-kalat pa sa labas at alam niyang tinawag na ang mga ito ng boss nila. Mabilis siyang umakyat sa hagdan papuntang second floor, ngunit may narinig siyang dâîng at familiar sa kaniya ang boses. "Kuya?"

At ngayong hawak niya ang isang pambihirang divine weapon, kahit ang tunay na Uno ay hindi basta-basta mangangahas na maliitin siya. “Darating ang araw na maglalaban tayo. Pero hindi ngayon.” Pagkasabi ni Ghost nito, bigla siyang tumalon sa bangin. Napasinghap si Anton sa gulat. Dose-dosenang metro ang lalim ng bangin. Kung basta tumalon mula roon, tiyak na kamatayan ang naghihintay. Bumagsak pababa ang katawan ni Ghost.

Tumigil sa pagkain si Axel at tumingin sa akin. "Ilang taon nang walang tao sa bahay na ito?" "Why did you ask?" "Kasi, what if there's a ghost here? Ang bahay na hindi natitirahan nang matagal, mga multo ang tumitira." Natawa siya sa mga sinabi ko. "Ghost? Are you a kid? Walang multo rito." "No! Matanda na ako! I'm just curious... kasi sometimes, it feels like there's someone watching me from behind."