Ghost House Novels & Stories

tanong ko habang tinitingnan ang mga luma at malalaking generator sa basement. "Mas mabuti na 'to, Aya. Ang unit na pupuntahan natin ay wala sa official directory ng hotel. Ito 'yung mga tinatawag na 'ghost rooms' na ginagamit lang para sa emergency maintenance nung panahon ni Lolo," paliwanag ni Lucius habang pinipindot ang isang code sa elevator na para sa mga staff lang.

tanong ko sa kaniya. “Sa Norzagaray, Bulacan,” sagot niya. “Malapit sa Bakas River. Nandoon sila sa isang lumang villa. Mukhang abandonado na raw iyon. Haunted kung titignan.” Alam na rin talaga ni Giapson kung paano magtago. “Syempre, ganoon talaga ang pipiliin nila, ‘yung mukhang haunted. Para nga naman mas hindi sila makikita. Pero matinik ka, mahal. Iba ka, kaya hindi ka nila malilinlang,” puri ko sa kaniya.

Natigil ako sa pagtatakbo at mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko nang makita ko kung gaano kahaba ang hagdan pababa. “Jusmi, ano ba ang ginawa sa past life ko? Bakit ako pinarurusahan ng ganito?” Alas syete na ng gabi pero ang malaking bahay na ito ay mukhang haunted house. Walang masyadong ilaw at wala akong nakikitang tao.

Ang sarap pakinggan ng pagkawasak ng isang taong akala niya ay hawak niya ang tadhana ng lahat. Poor, powerful Leonhardt. Twelve hours. Labindalawang oras na siyang naghahanap, nagwawala, at nagbabanta. He thinks his money and his God-like influence can fix this. Pero kahit ubusin pa niya ang lahat ng bilyon niya, he can’t find a place that doesn’t exist in any modern map. Ang old school house na 'yun? It was registered under a dead man’s name years ago. It’s a ghost property.

Nagmadali syang umakyat sa hagdan habang pinapakinggan kung saan nang-gagaling ang ingay na iyon. A few more seconds and he saw himself standing in front of a very dark colored and old door. Ito na yata yung mga klase ng pinto na ginagamit sa mga horror movie. But still, even though he was butt-shit scared of ghosts and spooky dolls, he let himself in the room without warning. And there she was. Lissa was covered with a thick blanket. Sa side table ng dalaga ay nakatambak ang gamit na tissue na punong-puno ng sipon. Disgusting. He mentally noted.

CHAOS DALE VANTE Terra Casa The celebration inside the Terra Casa was still on going despite the long and frigid night. All the guests were having their life in full, talking, laughing, while loudly clinking and toasting their wine glasses. Everyone is having a good time, enjoying every moment, unaware that in a matter of minutes, chaos will unexpectedly ring their entire system with fear. “Ghost, where the fuck are you?!”

"Hello...?" Walang sumagot. Huminga siya nang malalim. "Papasok na po ako, ha..." mahina niyang paalam sa tila walang taong mansyon. Isa-isa siyang humakbang paloob. Habang papalapit siya sa mismong bahay, lalo siyang kinikilabutan. "Grabe..." napailing siya. "Ano ba 'to... mansion ba 'to o haunted house?"

Sobrang busy kasi ito sa trabaho at naiintindihan niya iyon. Hindi nagtagal ay tumayo na siya para mag abang uli ng tricycle. Mabilis naman siyang nakasakay at umuwi sa maliit na apartment na tinutuluyan. Isa iyong compound kung saan kakaunti lang ang nakatira. Kaya nagmistula iyong mga haunted na apartment. Kapag naglakad nga siya sa hallway ay wala siyang makakasalubong kundi kadiliman at malamig na hangin. Ilang beses na siyang nagsabi sa landlady na palitan ang mga punding ilaw, noong una ay pinapalitan pa naman ito pero agad ding napupundi kaya naman nagsawa na siguro ang landlady sa kapapalit.

Kinuha ni Art ang hawak ni Hilda na plato at hinawakan ang wrist ng babae. "If they didn't try to enter this house. I'm sure they are people from the organization. I saw two of Gabriel's men around this house this morning and they were looking for you," ani ni Art. Hinila niya si Hilda pabalik sa kusina at sinabing kumain na ulit ito. "Hindi iyon multo?" tanong ni Hilda. Agad na sumagot ng no si Art. "There are no ghosts in this world Hilda. don't scare yourself and eat now," ani ni Art. Umupo si Hilda sa upuan ulit at tinanong si Art paano iyon nalaman ng lalaki.

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.