Ghost House Novels & Stories

Nakita lang naman nila kung gaano kasira-sira ang dating nakakamanghang lugar, na minsan pa'y nagho-host ng mga okasyon. Napakadilim sa lugar, walang kuryente at walang kahit ano, kundi sira-sirang mga pader, hagdan at bintana. Para silang pumasok sa isang haunted house. “Anna!!” umaalingawngaw ang boses ni Celeste sa pagtawag sa isang babae, nababaliw kung saan magtutungo sa kalagitnaan ng dilim.

Boogsh! Malakas niyang hinampas ang mga kalaban. Agad, dalawang ghost general ang tinamaan ng kidlat hanggang sa mamatay. Sila ay naging itim na usok at naglaho. Nasugatan ang dalawa pang ghost generals. Pagkatapos nito, nagkaisa sina Dorothy Assex at Freya Mayer para patayin sila. Gayunpaman, pinaikutan ng dalawang natitirang ghost general ang mga pangunahing mandirigma. Pinuntahan ng isa si Susan Hunter kasama ang espada nito, habang ang isa naman ay pinuntahan si Kenneth Sunder.

“Senator Silas doesn’t like ghosts, Eris. At mas lalong hindi ko gusto ang mga asset na nakakalimot sa kanilang lugar.” Ang boses ni Madame Viveca ay parang kalansing ng bubog sa sahig ng The White Room. Dito, walang kulay. Lahat ay puti—mula sa pader, sa sahig, hanggang sa silyang bakal kung saan ako nakatali. Walang bintana, walang hangin, tanging ang nakakasilaw na liwanag ng mga LED lights na tila gustong tunawin ang aking retina.

Ang susunod na hakbang ay maaaring magdala ng sagot—o kapahamakan. Kinabukasan, nagpunta sina Giovanni at Fatima sa isang liblib na lugar. Huminto sila sa harap ng isang lumang bahay na halatang iniwan na ng panahon—bitak-bitak ang mga dingding, at nababalot ng damo ang paligid. Napalunok si Fatima habang minamasdan ang lugar. “Giovanni, sigurado ka bang nandito siya? Parang haunted house na ‘to.”

sabi ko pa sa sarili ko bago ko hawakan ang doorknob at pihitin iyon pabukas. Saglit akong sumilip sa medyo madilim na pasilyo bago tuluyang lumabas sa pinto. Nakabibinging katahimikan ang sumalubong sa akin. Tanging ingay lamang ng pagsara ng pinto at ang mga yabag ko ang maririnig sa buong palapag ng mansion, kaya hindi ko maiwasang hindi makadama ng kaunting takot. Bahagya rin na tumatayo ang mga balahibo sa mga braso at batok ko. Pakiramdam ko, sa bawat paghakbang ko ay may mga matang nakamasid sa akin mula sa dulo ng pasilyo. Malamig na hangin din ang sumalubong sa akin kaya napayakap ako sa sarili ko! Ano ba ang mansion na ito, para nga talagang haunted house! Nakakakilabot!

Yung matandang walang baga ay tiyak na sinubukan ang kanyang gimmick sa mga sibilyan para maging ligtas, na nagresulta sa mga naglalakad na bangkay na ito. Bumuntong-hininga siya, umalis si Frank sa morgue, at tinanong siya ni Chloe na nanginginig sa labas, "Patay na ba?" "Hindi ko alam." Nilingon ni Frank ang kanyang ulo. "Pero tiyak na hindi ito gumagalaw!" Chloe ay nagbigay ng thumbs-up—akala niya siya ay gobyerno at nagulat siya na siya pala ay isang ghostbuster!

“And now, they want you to step into their lion’s den.” China's hands trembled. “ So ano? Pupunta ba tayo?” Gabriel turned to her slowly. “We don’t have a choice.” Underground HQ – Bunker 7 “They took the bait,” the woman in red whispered. “The ghost bride will attend.” From the shadows, the man with the jagged scar stepped forward. “She still doesn’t know what she carries, does she?” “ Sa ngayon, hindi pa,” she smiled. “But the moment she wears red… the legacy will awaken.”

Nang bumukas ang pinto ng kwarto, marahan itong pumasok — tahimik, pero sapat para magdulot ng kakaibang tensyon sa pagitan nila. “Still awake,” anito, mababang boses, bahagyang paos. “Couldn’t sleep,” sagot ni Mirae, hindi tumitingin. “Too many ghosts in this house.” Lumapit ito, bawat yapak ay may bigat. Nang marating siya, tumigil ito sa harap niya — malapit, halos maramdaman niya ang init ng katawan nito. “Then maybe,” sabi ni Quen, marahang tumagilid ang ulo, “you shouldn’t fight the ghosts. You should face them.”

Bago pa nila akyatin ang bakod ay pinatawagan na ni Polaris kay Orion ang mga Pulis para agad na rumesponde sa lugar na ito. Pinaiwan ni Polaris si Orion para sumalubong sa mga Pulis, at sila ni Sid ang umakyat sa bakod at nagsimulang pasukin ang isang private property. Maingat na binagtas nila ang loob ng kakahuyan, pagkatapos ng sampung minuto na paglalakad ay natunton nila ang isang abandonadong bahay na nasa kalagitnaan ng kagubatan. Nakakubli sina Polaris at Sid sa dilim at matataas na damo, mula sa kinaroroonan ay rinig na rinig nila ang pagkalabog mula sa loob ng abandonadong bahay na iyon.

Ngayon ay tila nag-iba na talaga ang kaniyang boses, 'di na tulad noon na boses ni Seya. "Huwag mong subukan na saktan si Ate, Jelle," seryosong wika ko rito. "Itigil mo 'yan!" Iling-iling na sigaw niya at tila sinusubukan na takpan ang tainga. Ghost like them really don't want to hear their names while they're in someone's body because they will remember all the terrible past that they experienced. "Anong ginagawa niyo rito, Kaycee, Jelle?" seryosong tanong ko sa kanilang dalawa.