Giant Wheel Quotes Novels & Stories

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

NAPAKISLOT SI GABRIELLE nang marinig ang pagdating nina Millet mula sa celebration. Nilingon niya ang wall clock. Ala una na ng madaling araw. Hah, nasobrahan naman yata sa pagcecelebrate ang mga ito? Nagpilit siyang sumakay sa kanyang wheel chair. Madilim ang anyong sinalubong niya ang mga ito.

Nung hindi pa siya naiinitan ay niyakap ko siya bigla. “H-hoy!” sabi nito na para bang naiilang dahil nakikita kami ng maraming tao. “Body heating. Para hindi ka lamigin” kalmadong sagot ko. Lumipas ang oras na hindi namin namalayan na gabi na. Sinakyan namin ang lahat ng rides para sulit. Pero napansin kong may hindi pa kami nasasakyan. Giant Star Wheel. Niyakag ko siya sa sa pila ng Star Wheel.

His heart feels light that their relationships has gotten better that he’s able to crack some light jokes to her. “Hindi, ah!” tanggi nito sabay iwas ng tingin. Napapangusong lumapit ito sa kaniya at nagtungo sa kaniyang likuran upang itulak ang wheelchair niya. “Bakit parang mas magandang nasira na lang itong wheelchair ko?” bulong niya bago pa man mapigilan ang kaniyang sarili. “Ha? Bakit naman?” tanong nito na kababakasan nang kaguluhan.

"FERRIS WHEEL! Yehey!" tuwang-tuwa na sigaw ni Maggy habang nagtatatalon at nakatingala sa dambuhalang ferris wheel sa harap namin, mukhang hindi na makapaghintay na makasakay doon. Kasalukuyan kaming nakapila para sumakay sa ferris wheel.

“Ahhh! That will never happen! For sure you hindi mo hahayaang maging kabit ang babaeng pinakamamahal mo habang buhay. Go, ask a copy of the documents and I’ll sign them again.” She smiled mischievously. Kumulo ang dugo ng binata at hindi na nakapagpigil pa. Hinawakan nito ang kanyang leeg. “I want to squeeze you neck, right now! You're going to pay for all your evil plans!” Itinulak niya ng malakas ang lalaki ngunit hindi man lang ito natinig. “Life is like a wheel. Sometimes you're on up, sometimes you're down. But sometimes, you cannot get back up because you’re a fool! Just like you!” aniya bago tuluyang umalis.

napakunot naman ang noo nito. I said, "I won't repeat same question twice." "W-What did you just said? Gulong? Pfft seriously? Taga san kaba talaga? Saang planeta ka galing? Taga South Hales ka ba? Well, It's called a Ferris Wheel." natatawa ito pero natigil din ng sinamaan ko ng tingin. "Tss dami-dami pang sinasabi Pereswel lang pala." Nakakainis tong lalaking to.

Ganito rin kaya ito i-date ni Leo noon? Asar na minulat niya na lang ang mata ng ma-picture niya sa isipan na magka-hawak kamay ang dalawa habang namamasyal. “Alam mo?” Napitlag siya ng mag-salita si Keirah. “Kapag daw nasa tuktok ka na ng ferris wheel, you have to wish. At magkakatotoo daw ang wish na yun.” “Huh?” napangiwi siya sa sinabi ni Keirah. Korni man ay sinakyan niya na lang din ang sinabi nito.

Kung sabagay, ang sinasabi ni Queenie ay walang iba kundi ang katotohanan. Habang pinapanood siya ng lahat, dahan-dahang tumango si Gerald at sumagot, “Lahat ng sinabi niya ay totoo. Sa totoo lang. Ito ay talagang napakasakit dahil hindi ako makapili o makabili ng alinman sa mga mamahaling kotse sa BMW shop sa araw na iyon. Ito ay dahil lamang sa ang mga kotse doon ay talagang napaka-mura!"

Sa kaliwa, the giant Ferris Wheel glowed with lazy neon blues and pinks, slow and dreamy. “Figures,” tugon niya, tapos hinila niya ako papunta sa next ride. “Vikings,” aniya, malaki ang ngisi nito. “Way more fun than that boring Carousel. And it’s… exciting.” “E-exciting?!” napasinghap ako, tiningnan ang malaking swinging ship na umaabot halos sa taas ng mga puno. “Luigi… ang laki nito! Nakakatakot!”