Glass Tagalog Novels & Stories

HERA POV Maaga akong pumasok sa site para sa Marina extension project. Dito sa Singapore, kahit Sabado, ramdam mo ang bilis ng galaw ng lahat. Hawak ko ang aking tablet habang sinusuri ang mga glass panels na ikakabit sa main lobby. Gusto kong masiguro na tama ang reflection ng liwanag bago dumating ang lunch break.

Hindi kaagad kami nakaiwas dahil sa gulat pero mabuti na lang at walang natamaan sa amin. "Saan galing iyon?" bulalas ni Vayne. Bigla kaming napatigil nang may marinig kaming mga mabagal na kakaibang yapak. Parang tunog yapak ng kabayo. Hanggang sa may maaninag kaming pigura ng isang babae na nakatagilid. Maya't maya lang ay unti unti na itong nagpakita sa amin dahilan para parehong manlaki ang mata namin ni Vayne.

Maingat niyang inalis ang eyeglasses ng professor at ipinatong iyon sa glass table, pagkatapos ay dahan-dahang hinaplos ang gilid ng ulo nito upang bawasan ang sakit. Isang matamis at malambing na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Kai habang nakatitig sa dalaga. "You always take good care of me, hon," pabulong na wika ni Kai in English, his deep voice soft and full of genuine affection.

Seryoso ang mukha. "The natural way," diretsang anito na nakapagpasinghap sa kanya. Napamaang siya dito di makapaniwala sa mga lumalabas sa bibig nito. "No." Nagbawi siay ng tingin. "Mag-uundergo ka rin sa In vitro--"

Ralia POV Hindi ko na alam kung pang-ilang glass ko na ng wine. Basta ang alam ko lang ay ang init na ng pisngi ko, ang gaan ng ulo ko,at parang ang lambot ng buong mundo ko ngayon. Hindi naman ako lasing, okay, maybe konti lang. Pero sapat lang siguro ‘yung tama para masabi kong nawala na ang hiya ko.

na taawa niyang sinabi "hayy buang ka talaga! pa iling iling niyang sinabi "Hihi, Thank you Bak's dimo talaga ko ma tiis..pa cute niya pang salita habang may pag yapos sa waist niya... and she nodded... Clara Jane De Vega Naka upo ako sa harap nito at seryosong nakatingin sa kanya habang naka cross ang arm ko at na papailing... Paano kasi nakaka three glasses of hard drinks palang tong kasama ko ay mukhang may tama na at nag sisimula narin akong mag sisi, na sana hindi ko na siya pinilit uminom tsk!!

Seryoso niyang sabi kaya napasimangot ako. "Bakit? Akin ka naman ah? Bawal ba 'yon?" napanguso ako habang nag-iiwas ng tingin. Lumingon ako para tingnan ang reaksiyon niya. Sumilay ang ngiti sa labi niya na napagpatawa sa'kin. "Ako'y sa'yo ikaw ay akin, Ganda mo sa paningin. Ako ngayo'y nag iisa, Sana ay tabihan na." _Buwan Lyrics

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

reklamo ko agad. "That glass is one-way, don't worry. You can see the outside, but they can only see their reflection," paliwanag niya, halatang nawawalan na naman ng pasensya sa tanong ko. "Now, move, before I lose my temper."

Hindi makapaniwala niyang sabi. Gulat na gulat siya sa pagiging birhen ko. Hindi siya makapaniwala at hindi siya gumalaw. May tumakas namang luha sa aking mata dahil sa sakit na nararamdaman. Sobrang sakit! Napansin kong pinagmamasdan niya ako. Gusto kong umiyak dahil sa sakit ngunit parang kailangan kong kalmahin ang aking sarili. Nagulat ako ng pinalis niya ang takas na luha sa aking mata at bago pa ako makabaling sa kanya ay inatake na niya ako ng halik.