Gluttony In Tagalog Novels & Stories

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Naiilang na saad ko sa kanila. Nagtipon-tipon sila sa mahabang lamesa na kasya ang sampu sa isang side. Bale sampu rin sa kabila. Apat na ganoong lamesa ang nasa loob na puno ng mga katulad ko na naka-upo at nagsimula nang kumain. "Aloisia, halika. Ipapasyal kita sa dito sa templo, tutal nauna na akong kumain kanina."

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

Magpapahilot ng tiyan? “Bakit ka magpapahilot ng tiyan?” Bumaba ang tingin ko sa tiyan niya—sa bato-bato niyang tiyan. Oo, may abs ang Goliath ninyo! Kinuha ko iyong maliit na boteng inaabot niya sa akin saka ako pumihit paharap sa kaniya. Pumikit siya bago niya ako sinagot. “Nagtatae ako. Masakit ang tiyan ko,” aniya.

Inosenteng sabi ni Lana. Lalo lamang natawa ang mga magulang ng bata. "Walang masamang mangarap, anak. Pero pakatandaan mo na hindi lahat ng prinsepe sa mundong ito ay mabuti. Mayroon din sa kanila na aabusuhin ka at sasaktan kaya mag-iingat ka sa lalaking mamahalin mo balang araw, ha?" Pangaral naman ng Papa niya.

"Naku, Tita, sanay na sanay ho ako sa garneng pagkain. Sa amin ho sa Batangas, kapag gulay, gulay laang ang ulam. Kapag isda, isda laang. Hindi ho kami nagmamadami ng ulam sa isang kainan. Iyong ubos-ubos biyaya ho ay hindi uso sa amin, dahil baka ho kinabukasan, ay magdildil na laang kami ng asin sa hirap." Bago pa man makasagot si Tita Selena, biglang sumingit ang kanyang anak. "Huwag ka na ngang masyadong magpaawa at maggaling-galingan diyan, hindi bagay sa iyo," parunggit ni Angelo sa akin sabay subo ng kanin. Ang lalaking ito ay talagang palaging nakatutok sa bawat galaw ko, parang laging naghahanap ng mali.

“Rachelle, baka nakakalimutan na sinakop tayo ng mga lahi niyan for 333 years. Sa tingin mo saan galing ang salitang adobo?” “Your kuya is right, Rachelle. Adobo sounded like ‘adobar’. In Spanish term, it means “marinate” so I am kinda familiar in this Filipino cuisine and it is my favorite actually,” ang sabi niya. Ay ganoon ba? Sorry naman. Hindi kasi ako mahilig sa Araling Panlipunan dati. Tinatamad ako niyan. “By the way, your kuya mentioned to me that you’re looking for your dad. What’s his name? Maybe I can help.” Ang sabi ni Henry.

Kasabay nito ang malakas na tuksohan ng mga sumaksi sa kasalan. My breath was ripped from my lungs as I turned my gaze to Lawrence. His eyes were gleaming with amusement. He then slowly licked his lips. Marahan nitong hinaplos ang pisngi ko. Kasabay nang mahina niyang pag bulong. "I love you.." Marahan na ngang lumapat ang halik na iyon. Hindi lang iyon ordinaryong halik. Dahil matagal at matamis ang halik na aming pinagsalohan. Kung hindi pa pumalakpak ang lahat ay hindi kami mag hihiwalay.

Tumango lang ako sa sinabi niya. Ganoon pala kaya hindi ko nakikita ang Mama niya. Nakakalungkot lang dahil pati pala si Gail ay may magulong pamilya. Mabuti na lang talaga at nagbago na si Papa. Parang gusto ko tuloy yakapin si Gail kasi naman dalawa na lang niyan sila sa bahay nila. "That's life. Kung titingnan mo parang magulo pero hindi. Ang nagpapagulo lang talaga ay ang tao." Napatingin ako kay Mama nang sabihin niya 'yon.

"Mula ngayon ay huwag mo na akong ipagluto, lalo na ang hatiran ng pagkain dito." "Sorry kung naging dahilan pa ng pagkaroon ng kumplikasyon sa relasyon ninyong dalawa ang pagkaing dala ko. Huwag sanang bigyan ng ibang pakahulugan dahil ginagawa ko ito upang ibalik ang kabutihan ng pamilya ninyo sa amin ng mama ko. Utang na loob ko ang pagtapos ko sa pag aaral ." Mapagkumbabang turan ni Lily.