Arsenio H Lacson Novels & Stories

tuloy-tuloy na wika ni Leonard. “Who are these people?” Lucifer asked referring to the heads of the said syndicate. Nakaupo siya sa pinakasentro ng lamesang iyon habang hindi inaalis ang tingin sa monitor. “They were from different fields, boss. But one of them is a congressman,” tugon naman ni Phoenix. Kumuyom ang mga kamao niya sa narinig. “And who is this congressman?” Muli, may pinindot si Leonard sa screen at tumambad sa kanila ang isang litrato. “This is Fausto Jacinto, congressman of the third district of Samar.”

Bumukas na ang elevator, kahit sobrang sakit ng gitna ko ay pilit kong naglakad kahit napakasakit nito. I called Tory, ang dami niya pang mura na sinabi but in the end she said that she'll going to pick me up. Habang naghihintay, my eyes widened upon looking at the newspaper the guard was reading. "Excuse me, kilala niyo po 'yang nasa litrato kuya?" He nodded, "Sino po siya?" "Siya si Jake Leigh Lapaz, the CEO of LCE. Sobrang bata pa niya, he's even a billionaire at his young age." Nakangiti niyang saad, napailing na lang ako.

Napatingin ako sa pangalan niya na nasa tempered glass standing. Owner/President/CEO/Archt. Adrious Caesar G. Tuazon. OMG! Ang dami niyang position. Architect pala siya? Grabe talaga ang taong ito. Illegal ang ginagawa niya as mafia-mafia na ‘yan pero nakapagtapos pala siya sa architecture. Napapabilib na niya ako. “Ang bongga mo naman, Architect!” Hinaplos ko ang kanyang table na todo sa linis dahil wala man lang na alikabok na dumako sa balat ko.

Niluwa nun si Senator Manny Pacquiao, kasama ang asawa niya at mga anak. Pinark na 'yong limousine, katabi namin ang isang Mercedes-benz na paitaas ang bukasan ng pinto. Lumabas naman si Park Hyung Sik. Namilog ang mata ko. I can't fucking belive! Hindi naman fanboy si Lolo ng k-pop. Pero alam ko kasi isang director ang Lolo ni ParkHyung Sik sa company Real Estate namin. Pero bakit siya ang nandito? Tapos na siya sa militar, baka naisipan na niyang magbusiness? Who knows?

Malakas ang tugtog ng bar habang si Luis Marin—ang kilalang anak ng isang mayamang negosyante sa Spain ay naaliw na nakatingin kay Delilah Remadavia. Tuwang tuwa siya habang nakatingin sa mga hips nitong umiindayok habang nang-aakit ang matang nakatingin sa mga lalaki. “What’s her name?” he asked Noli, his friend he met when he arrived in the Philippines.

hindi makapaniwalang tanong niya ulit. "Hindi nga! Ang kulit mo naman. Sino ba 'yon? Artista?" I was really curious because of the way she acted. I mean, I get it. He's very intimidating kaya baka ay isa nga siyang artista. "Si Mr. Wuizon 'yon!" sigaw niya na nauwi sa pasinghal na bulong. Kumunot ang noo ko. "Wuizon, ano?" "Trystan Lerwin Wuizon, gaga. Seryoso, hindi mo talaga kilala? Hindi ba siya nababanggit ng papa mo? He's the youngest CEO sa bansa natin!" she exclaimed.

“Congratulations, Agatha Zalenia Fuentalejo. She’s running as Magna cum Laude in your batch.” “Congrats, sis!” masayang ani Ashley sa kanyang kaibigan, habang tinutulak ito para pumunta sa unahan.

Hindi malaman ni Lucas kung saan nanggaling ang malakas nitong dating, habang naglalakad, na animo'y wala'ng sinuman ang mangangahas na humarang dito. "Madam Juana Valle and Mr. Lucas Valle, I believe you know her, but I am still going to introduce the president of Yao Group of Companies here in the Philippines and in Hong Kong, Miss Lera Santillan."

Pakilala ni Director Lopez sa babaeng may suot na salamin. "Hazel, she's the wife of Nicholas Chua, the brother in law of our president Janice Meneses Chua. Please, make her a work arrangement that is flexible. May binabantayan din kasi siyang asawa na nasa vegetative na kondisyon so please allow her to work from home." Pagkaklaro pa ng direktor at tumango-tango si Hazel.

“My God, mas maganda pa siya ngayon. Sino ‘yung kasama niya?” “That’s Lucas Villarreal, CEO ng Lee Pharmaceutical at ang rumored fiancé niya!” Sumabog ang bulungan, magkakahalong gulat, paghanga, at pagkabigla. Maging si Caden, na kanina’y sanay sa atensyon, ay biglang natigilan. Tumigil siya sa gitna ng ballroom, hawak pa rin ang baso ng champagne, habang unti-unting nagiging malinaw sa kanya ang tanawing iyon.