Going To Work Dress To Impress Novels & Stories

“Ate, ang haba ng skirt na suot mo. Sa trabaho k aba pumunta o nagsimba ka?” Sinimangutan ko ang kapatid ko. “Tapos ate, ang init ng suot mo. Bra, spaghetti strap, long sleeves, at coat? Seriously?” “Nandito ka ba para laiitin ako?” “Ate, ‘di ba sabi ko na sa ‘yo ang dapat mong dress code sa opisina? Isa pa, sabi mo crush mo ang boss mo doon? Naku hindi ka niya mapapansin sa itsura mo.”

“Hindi ba masyadong ano, Mom? Parang inaakit ko naman si Zacky sa suot ko na ito, saka magbibigay lang ako ng pagkain niya kaya bakit kailangan ganito—” “You are his fiancée at siya ang boss sa building na pupuntahan mo. You better wear that kind of dress from now on, lalo na kung pupunta ka sa opisina niya.” “P-Pero red lipstick din?” Iniisip ko pa lang ang magiging itsura ko ay parang nahihiya na ako. Parang sobrang bongga naman na ganoon ang suot at ayos ko kung pagkain lang naman ang ibibigay ko.

—— After finally getting off work, Naomi change into a seductive red dress and put on exquisite make-up. Hindi na hinintay pa ni Naomi na sunduin siya ni Aaron at siya na ang kusang pumunta kung saan siya nagtatrabaho. Crowding of people leaving, getting off work, gradually walked out of the office, and they looked at the beautiful lady who suddenly appeared. Naomi chuckled this is was exactly the effect she wanted. The employees of the engineering firm can't take their eyes off Naomi. Aaron was even bolder. He walked out of the office happily as if nothing happened.

Hindi ko man magawang maging proud si tatay sa akin sa mga narating ko, gagawin ko na lang sa ibang paraan nang sa ganun makita niya ang halaga ko. Naglagay ako ng kaunting powder sa mukha at lipstick nang sa ganun hindi ako mukhang kinawawa tingnan. Nasa trabaho ako kaya dapat presentable ang hitsura ko. Pinusod ko ang aking buhok na hanggang baywang. Inayos ko rin ang kwelyo ng aking damit. Nang makitang ayos na, lumabas na ako sa employees area upang palitan ang pwesto ng kasama ko.

Elegante ang pulang dress na sinuot ni Jaqui para sa gabing iyon. Pinagkatago tago niya ang damit na iyon. Noong mag-resign siya sa trabaho niya sa isang kilalang corporation, pinambili niya ng mga damit ang nakuha niyang back pay sa sobrang sama ng loob niya. Nagawa kasi siyang tyansingan ng manager niya at nang isumbong niya iyon sa HR, wala man lang ginawa ang mga ito. Mas minabuti niyang umalis ng trabaho kaysa naman pababain ang moralidad niya. Imbes na magmukmok, lumabas siya at namili ng mga damit mula sa mga kilalang shop. At ang pulang dress na iyon ang pinakapaborito niya.

Nag-isip siyang mabuti ng paalam niya sa Are Rose niya, at sana ay hindi siya mabulol sa oras magpaalam siya. Tumayo siya at pumunta sa kanyang durabox. Kumuha siya roon ng ilang damit at saka inilagay sa kanyang bag, na nasa may paanan lang ng foam na higaan nila. Kung ano ang magkapares na nakuha niya, yun na ang dadalhin niya. Wala siyang balak na maghanap ng pinakamahal at pinakamaganda niyang damit para magpa-charming sa boss niya. Kung anong isusuot niya sa trabaho ay iyon na.

Iniwas niya ang mga mata nang titigan siya ng lalaki at sinusundan kung saan tumatama ang mga mata niya. "Are you fit to go to work?" tanong nito na naiwan ang aliw kahit sa tono ng boses. "Pwede ba akong sumama sa iyo sa Le Cadran? May meeting ngayon para sa R & D. I need to be there." Tumango ang lalaki at nagbihis. Muli niyang sinipat ang sarili sa salamin. Electric sky dress looks gentle in her blushed complexion. Kinuha niya ang puting coat at isinuot. Sinilip ang laman ng bag kung wala na siyang nakalimutan.

Patay malisya namang sagot nito na nakatingin sa mga babaeng nagsasayawan sa dance floor. "But why? Look at her, at least tell her to dress nicely.” Habol pa nito na tumingin sa akin. Kung makapagsalita itong Jared na ito parang hindi ko naman sila nadidinig. Tinignan ko ang sarili at tama nga ito. Nakapang opisina pa naman kasi nga ako. Maluwang na dark blue slacks, flat shoes at light yellow na blouse. Hindi ko naman kasi alam na bibitbitin pala ako ng boss ko dito. Eh kung alam ko lang sana ay nagmini skirt at high heels ako. Tignan ko lang kung hindi lumuwa ang mga mata ng lalaking ito.

Alam ko rin naman kung bakit siya nagtitiis sa ‘kin—dahil sa mamanahin niya rin at sa posisyon niya sa kompanya. Nag-angat ako ng tingin sa kaniya, nakaupo siya sa harap ko. She looks simple but breathtaking, which makes the whole situation feel even more bittersweet. Her dress is a soft shade of emerald green, understated yet elegant, accentuating the natural warmth of her skin. The dress isn’t flashy—just a classic silhouette with thin straps that frame her shoulders and a gentle drape that falls just below her knees. Her hair is down, a soft wave framing her face, and she’s wearing minimal makeup, just enough to make her features stand out. A hint of blush, maybe, and a natural gloss that

Mabilis ko siyang tinalikuran at lumabas sa kaniyang opisina. Malungkot akong lumakad papunta sa lamesa ko at ibinaba doon ang mga folder na dala ko. Isinubsob ko na lang ang sarili ko sa trabaho upang libangin ang aking sarili at hindi indahin ang kirot na nararamdaman ko sa aking dibdib. Habang abala sa aking ginagawa ay napansin ko na may taong nakatayo sa aking harapan na nakasuot ng kulay mustard na dress.