Goku Black Rose นิยาย & เรื่องราว

Pero bago pa kami makarating doon, pareho kaming napatigil. Sa gitna ng puti naming unan, may nakapatong na isang bagay na hindi dapat nandoon. Isang black rose. Sariwa pa ito, may mga tinik na matatalim, at may malapot na itim na likido sa mga petals nito. Walang sulat. Walang card. Pero sapat na ang presensya nito para mabasag ang katahimikan ng gabi. Dahan-dahang lumapit si Kalix, ang kanyang kamay ay agad na napunta sa baril sa kanyang bewang. Tinitigan niya ang rosas, ang kanyang panga ay nag-igting sa galit.

Nakita ko sa gilid ng aking mata ang isang kalaban, agad akong nagtago sa pader upang hindi ako matamaan ng bala. Naging alerto ako sa aking mga galaw, hanggang nakita kong nagsipasukan ang ibang kalaban kaya napangiti ako dahil determinado talaga akong mapatay niya ngayon gabi. "Mukhang, tagilid kana ngayong Black Rose at mukhang hanggang dito na lang ang iyong buhay," sigaw sa bumaril sa akin.

she said as a big black rose appeared, swallowing the dragon. I can't help but to stare at her. I was stunned by her beauty earlier, but I was stunned even more by her power. Truly, this is the power of a goddess; the power of the queen of nature! ###

Napangiti ako. "S-salamat ah," "We're friends and you're always welcome." Ginulo niya ang buhok ko. Nagsimula na kaming dalawa habang titig na titig parin ako sa rosas na hawak ko. "Bakit ang mahal ng black rose?" Takang tanong ko. "Because it's rare..." "Uhuh? And?" "Isa lang ang nagsusupply ng black rose dito, at dito lang rin meron niyan."

In the most twisted, dark, and painful way possible. Gusto kong lumabas. Gusto kong yakapin siya at sabihing naintindihan ko. Pero ang imahe ng Black Rose sa leeg ko ay muling nagparamdam. I am Eris now. At ang mundong kinatatayuan namin ay hindi para sa mga emosyon.

"What do you mean? Ano bang nasa loob ng sulat?" "The Mafia King in Black Rose is gay. Because of our organization name. Kung sino man ang tinutukoy mong 'kalaban' siguraduhin niya lang na lalaki siya. Kung nagkataon na siya pa pala ang bakla, mapapatay ko siya ng wala sa tamang oras." Matapos kong sambitin iyon ay napag-isip-isip kong tumayo na sa aking pagkakaupo. Nagtataka pa ang dalawa sa aking naging kilos. "Saan ka pupunta? Nandito na—"

Pagkatapos maligo ay nagsuot siya ng black tube dress na aabot sa kanyang talampakan, pinatungan niya ito ng white blazer. "Ma'am Rose, may mga nagpadala ng bulaklak para sayo. Nasa sala ang mga bulaklak, ma'am." Imporma ng kasambahay kay Rose na pababa pa lamang ng hagdan. Dumiretso si Rose sa sala. Ang dami niyang bulaklak na naabutan dito, puro ito pulang rosas. Galing kaya 'to sa kanya? Isip-isip ni Rose. Umiling siya. Imposible naman ang iniisip niya. Next month pa ang balik nito kaya imposible na galing ito sa lalaking 'yon.

With a flutter of her eyelids, she slowly blinked her eyes open, adjusting to the darkness that enveloped her surroundings. Rose's gaze focused on the silhouette of a figure standing beside the bed, their presence both familiar and unexpected. She squinted, sinubukang tukuyin ang pagkakakilanlan ng misteryosong tao, her heart pounding with a mixture of curiosity and apprehension. "Xavion, ikaw ba 'yan?" malumanay niyang sambit. Xavion remained silent, his movements were graceful and deliberate as he reached out, his hand extending towards Rose's trembling form. With a gentle touch, he lifted her hand, his fingers deftly slipping something onto her ring finger.

"Hindi naman kasi bagay yung pink. Kakagaya mo yan sa pinapanood mong Kpop eh." "Yun ang uso! Ang ganda ganda nga ni Rose ng BlackPink nung pink yung buhok niya kaya yun ang gagayahin ko," nakasimangot pa nitong turan. Hindi na lang siya nakipagtalo sa babae pero kung siya ang masusunod, hindi niya ito pakukulayan ng pink. Bagay iyon kay Rose dahil maputi, si Betty kasi morena ang kulay ng kutis at medyo may katabaan kaya magiging katatawanan ito sa tambay sa kanila at ayaw niyang mangyari iyon. Baka mapaaway pa ang asawa nito.

Pero, ngayon lang, biglang pumitik si Auntie Rockefeller, na nasa anyo pa rin ni Shooriyojou. May malakas na hangin ang umihip, na bumubuo ng anino ng isang daliri sa hangin. Nagpakawala ito ng putok ng kung ano, na tumama sa dibdib ni Genbu na may kasamang ‘kabog’. Sa sumunod na sandali, malakas na nanginig ang katawan ni Genbu, at ang realm na kanyang pinakawala ay ‘nawasak’ hanggang sa wala nang natira. Ang enerhiya ng Blood Burst Art na pinakawalan niya kanina ay nawasak din na parang avalanche, walang naiwan na bakas nito.