Good Memory Quotes Novels & Stories

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

hindi ako nagsalita at nakinig lang sa mga sasabihin niya. Bumuntong hininga siya at tinignan ako mata sa mata. "You're nurse kaya maintindihan mo ang sasabihin ko Ath." "Yes.." natatango kong sambit kaya huminga siya ng malalim. "Stress and anxiety. Anything that makes it harder to concentrate and lock in new information and skills can lead to memory problems. Stress and anxiety fill the bill. Both can interfere with attention and block the formation of new memories or the retrieval of old ones.." napaawang ang bibig ko dahil unti unti ko ng nuunawaan.

ani Mama. "Thank you, Ma," ani ko sabay ngiti sa kaniya. Itinabi ko na muna 'yung reviewer ko at kumain na 'ko agad. Tama nga naman si Mama, mas madali kong matatandaan 'yung mga pinag-aralan ko kapag may laman ang aking tiyan. Ngayon ko lang din naalala na makakatulong 'yung dark chocolate saka mani para pampatalas ng memorya. Makabili nga mamaya no'n sa may canteen.

"Nope but he felt it. Years passed his mind are always on that girl, she even visit denvil's dream. And denvil's system can't get over it and never forget of that memory he had with her in the very shorten time." "Memory..." Ulit ko ng may maalala ako. " Naalala ko iyong sinabi mo noon. Sabi mo 'An unforgettable memory is an unforgettable experience." "Yeah, they even said that no matter how long or short your memories with them but once your heart cherish it heartedly your mind can't get over it too." Napatango tango ako sa sinabi ni gwapong driver. Tama nga sya, pag ang puso na ang nagbigay halaga nito kahit isip mo ay damay.

May sandwich, sliced apples, at iced tea. Napangiti agad ako. “Tita naman, spoiled na spoiled niyo po ako,” nahihiya kong wika sa kaniya. “Aba, baka kasi nakakalimutan mo nang kumain.” Actually, tama siya. Kapag nagsusulat kasi ako, minsan nakakalimutan ko ang oras. Nakakalimutan kong gutom na pala ako. Nakakalimutan kong tanghali na.

"Eh di ba ikaw yung utak ko, so ikaw yung short memory! Di ka nga nagpa-function sa lahat ng quizes and tests ko!" Shunga din tong utak ko, pati ako kinakalaban kung tanggalin ko nalang siguro to eh wala naman din 'tong laman. Bibilhin ko nalang utak ni Albert Einstein tapos ipatatapon ko tong walang laman kong utak!

"Ayan din ang iniisip ko noong ipayo nila Carl na huwag ka munang kausapin sa mga recent memory mo na nawala. Ang sabi nila baka raw ma-trigger ang utak mo at tuluyan mo itong makalimutan." "Pero mas tuluyan ko na hindi na iyon maaalala pa kung ipagdadamot niyo sa akin na sabihin ang mga recent happenings sa buhay ko. Malilimutan ko nang malilimutan ang lahat kung hindi niyo ako tutulungan na alalahanin ang lahat ng bagay na nangyari."

napa buntong hinga Ang kaibigan. "I'm so stupid to believe, nag mukha pa akung baklang may jowa na halos pati kotse bibigyan ko pa, tapos yun pala may iba." iyak parin nya. "shhhhhh, tama na yan mars it's ok atlest you knew it already habang hindi pa kayo kasal naka ligtas ka." pam pakalma na turan ng kaibigan.

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.