Graduation Speaker Speech Novels & Stories

he said, directly looking at me. Hindi ko maiwasang mapangiti. “And if there’s one thing I’d want every graduate here to feel today. It is even if the world didn’t say it enough… you’ve made someone proud,” he said with a ghost of a smile. Matapos ang maraming speech, dumating din ang oras para sa mga awards at diploma. Everyone got so excited, lalo na ’yong mga deserving ng awards. Pinatayo lahat ng laudes. It was the highlight of the day. And then the emcee started to call each of us.

Sumasabay ito sa bawat galaw na ginagawa nng aking katawan at pagkuwa'y saglit a titigil kasabay nang pagkalma nang aking dibdib. "I feel like, a guest speaker in a graduation ceremony instead of a speaker giving a speech in front of you people with that speech, you see," I shrugged my shoulders at patuloy kong sabi habang ang mikroponong aking hawak-hawak ay nanatili sa aking mga palad at sabay na gumalaw ng kaunti nang aking galawin ang aking braso. Nakatayo lamang ako sa ibabaw ng stage kung saan kitang-kita ko ang kabuuang ganda ng reception hall ng bagong tayong EXellenne Royale.

SAMANTHA GABRIELLE "THANK YOU so much everyone for coming, Thanks for you warm greetings, heartwarming wishes." Masayang sabi ko sa harap ng madaming tao na ikina-ingay ng paligid. Tumingin ako kay Ezekiel tanda na siya naman ang magsalita. I smile on him and he smiled back. "Just what my wife said, I thank you all to be part of Graduation celebration. Again, thank you. Let's enjoy this night. Cheers!"

Dumalo si Bona sa centennial celebration kasama ang kanyang master, si Jericho, at ilang alumni. Sa gitna ng event, siya ang nagsalita bilang kinatawan ng mga graduate. Ang ganda niya ay agad napansin—mas higit pa sa mga artista. At higit sa lahat, kilala na siya ngayon bilang isang mahusay na abogado. Sa dulo ng speech niya: “Marami sa batch namin ang ‘di nakapunta rito… Pero dala ko ang pagbati nila. Pakitingin po ang big screen.”

Hindi ko inaasahan na maging ganito ka warm ang welcome nang mga tao sa akin. I continued talking and sharing about some of my work experiences abroad, as if I'm no longer affected but deep inside gusto ko nang palakpakan ang sarili ko dahil sa galing kong umarte. "Before I'll end up my speech, I would like to thank everyone for giving me your time and for the warm welcome. Thank you and have a good night to all of you." I smiled sweetly before I turn my back but before I can do that someone from the crowd shouted.

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking dibdib. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang valedictory speech ni Ms. Perez. Let's give her a round of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito," panimula ko habang tinatanguan ko sila.

Pumalakpak na parang may dumaang kalapati at natahimik silang lahat at si ako biglang naiwang pumalakpak at halos ng mga mata nila sa akin tumama. Opsss, hindi ako Guest Speaker dito. Napa upo na lang ulit ako. “Thank you Ms.Sontoria for your wonderful applause.” yun lang naspecial mention kaagad ang pangalan ko. ((( Sean POV’s))) I don't want to be part of the Graduation program reason why I want to kill Leon right away.

“She strives to inspire other people to live a meaningful life one that is beyond self, ladies and gentlemen to give the response on behalf of the graduating batch-“ Parang maiihi sa excitement si Nicole habang nag hihintay na tawagin ang pangalan niya ng administrator ng unibersidad na pinapasukan niya na siya ring kasalukuyang nag bibigay ng speech ngayon para sa graduation ceremony. Eto na ang araw na pinaka hihintay ni Nicole, ang araw na mag tatapos na lahat ng pag hihirap niya at pag pupursige na tapusin ang pag aaral.

I straightened my posture, took another deep breath, and began my speech, my voice steady despite the whirlwind of emotions swirling inside me. “Magandang araw po sa inyong lahat,” I began, trying to keep my tone calm but filled with sincerity. “I am truly honored to be standing before you today, representing all the scholars here in our school. The road to get here was not easy, but it was made possible because of the support we receive, not only from our families but also from people like Mr. Cojuangco, who believe in the power of education to change lives."

Samantha’s POV As I finished clearing my desk, agad akong dumiretso patungo sa opisina ni Theo upang ibigay sa kanya ang kanyang speech na ipinaprint niya sa akin. I was supposed to giving it to him a while ago. Ang kaso ay nakalimutan ko sa kadahilanang ipinaayos niya sa akin ang isa pa niyang speech para sa gaganaping graduation kung saan ay siya ang magiging guest of honor and speaker.