Graduation Speaker Speech Novels & Stories

Papuntahin nyo muna dito, gusto ko siyang makausap. *"Wala jud me ka anha bisag pang tambong na lang sa imong graduation kay saon man gud wala man ikaplete" – hindi kami nakapunta dyan kahit sa pag attend man lang ng graduation mo kasi walang pamasahe. *“Ma, okay ra. Nakasabot ra man gud ko,”--- Ma, okay lang. Naintindihan ko. *“Kanus-a man ka mouli, nak? Mingaw nami nimo,”--- Kailan ka uuwi, nak? Miss ka na namin.

Hindi nga niya akalain maraming gustong siya ang umupo sa taong ito. "First of all thank you everyone for this oppurtunity that you give in me. And also for the undying support and trust to me. Alam ko hindi madali ang magpatakbo ng isang school community club pero, sisikapin kong gawin ang lahat ng makakaya ko para sa ikagaganda at isasaayos nito. Sana lang makuha ko ang kooperasyon niyong lahat sa bawat proyektong ating gagawin nang sama-sama. Thank you so much." pagtatapos ng speech niya. Tahimik lang si Belle habang nakatunghay rito. At hindi niya maiwasang humanga sa talino nito.

Kawawa ka, kaya kailangan mo ng good education kung gusto mong hindi ma-left behind. Hindi ko lang inasahang sumobra iyong akin. Yabang eh no? Kasi si kuya, MagnaCumLaude lang ito nang grumaduate. At lahat naman ng kaibigan ko CumLaude. Si Ysabel, Magna pero kung mas naging focus ito sa pag-aaral, siya siguro ang Suma sa batch namin. Kaya lang mas naging focus kasi ito sa marriage nila ni Daniel. Kaya ayaw ko sanang umattend ngayon dahil may speech-speech daw. Ano naman kaya ang sasabihin ko? As you all know, I’m not prepared… hindi ako naghanda ng speech, for what pa. Bahala na kung anong lumabas sa bunganga ko mamaya.

Pagpapalakas pa niya ng aking loob. Nang matawag ang aking pangalan sa stage ay pinigilan ko munang mainis. I smiled while walking. Inabot ko ang aking diploma at nakipagkamay sa mga head, dean at sa spokeperson bago ko nakasalubong sa gitna ang aking ina na niyakap ako ng mahigpit. We smiled at the camera before going down. The program ended with a beautiful and emotional graduation song 'Farewell'. Maging ako ay naluluha habang yakap-yakap ko ang mga nakasama at naging malapit sa akin ng apat na taon sa college.

— tumayo si Sir Richard at naglakad papuntang stage, palakpakan naman ang mga studyante. "Good evening to all the faculty and staff of the university, also to the SCO of this university and to all the students. As the school year will end and the students will graduate, there's a lot of memories that you guys build in our university. I witness everyone's weaknesses, happiness and fears. But behind of those emotion you guys stand up in your feet and face the unfairly world of education. You become brave in every possible way, this party is a despidida for all of you who became part of the university and to those who will bead a goodbye. So tonight, let's enjoy and party until it lasts. Thank

agad nyang tinikom ang bibig. “I know, right? Haay!” Tinuwid ni Miss Nicole ang kanyang suot. “He promised the School President he’ll appear on your graduation rites para magbigay inspirational speech, I am definitely looking forward to it! I’ll make a formal letter by Monday,” excited na sambit pa nito. “Wow! I don’t know what to say!” Totoo naman, speechless sya sa ibinalita ng registrar sa kanya. Hinanap nya sa sarili ang eksaktong nararamdaman sa ginawa ni Joaquín.

Natatawa na lang ako dahil napaka sungit nito. Nang magsimula na ang seremonya ay nakinig na kami sa nagsasalita at sa mga professors na nagbibigay ng mga mensahe nila para sa mga gagraduate. “Dapat kapag tayo ang nag graduate, pumunta rin sila, a,” sabi ni Keij na nakaupo sa may bandang likuran ko. Nagtawanan naman kami dahil sa sinabi nito. Kahit kailan talaga ang lalaking ito, e!

Yaya ni Rain at pumunta na sila sa harapan ng stage para umupo at sinimulan na ang graduation. Right after of some things did in our graduation. They called me in front of them to give a short inspiring message. Kaya umakyat na ako ng stage. I felt my heart pumping so loud but I need to be calm in front of them. "Honestly. I still can't believe that this moment will come." I began. "The day I was still dreaming. But now. My dream came true. We should never give up on our dream even the obstacles and struggles in life weaken us." I said slowly.

Si Albrey na ngayon ang magbibigay ng speech. "Ngayon naman ay pakinggan natin ang mensahe ng isa sa pinakamagaling na naging guro ng ating unibersidad. Let us give him a round of applause. Former Associate Professor, Mr. Albrey Ford," magiliw na pagpapakilala ng MC kay Albrey. Umingay ang buong hall dahil sa malakas na mga palakpakan. "Thank you for that kind introduction and thank you for inviting me to speak today. As your former professor, I'm very pleased to be here to join you in celebrating this wonderful occasion," pagsisimula ni Albrey ng sa kan'yang speech.

Wala sila. Nagsimula akong bumati sa lahat ng mga naroon, guro, special guest, principal, parents and students. Pilit akong ngumiti habang nagsasalita at sinimulan ko ang laman ng speech ko. “Good afternoon, esteemed faculty, proud parents, honored guests, and, of course, my fellow graduates. As we gather here today, the moment we walk in the aisle, clad in our caps and gowns, we stand on the brink of a new chapter in our lives, ready to take another step for the new journey, poised to dive into the future that awaits us.