Novel & Cerita Graveyard

Ibig sabihin… “Malapit lang dito?” “Yeah. It’s near their house that’s why I found it difficult to visit.” I slowly nodded. We kept on walking until we reached a grave with grills painted with pink as its shelter. Walang masyadong bahay-bahay dito pero malapit pa rin sa dagat. Malinis dito at sa ‘di kalayuan ay may makikita kang mansion na gawa sa concrete, modern ang design. Her grave has a monument or a tombstone with her name engraved on it.

“It also indicates the balance and cycle of life. When the other side of the glass is empty it means someone just died, and when you flid the other side of the glass, it means that a new life was born.” Hinawakan ko ang pendant ng kwintas na hugis hourglass at tiningnan si Gavril. Nakangiti siya sa akin at ngumiti rin ako. “Thank you, Gavril.” Around 10 AM na nang umalis kami sa cemetery. Nasa taxi na kami pero hindi ko alam kung saan kami pupunta ni Gavril. Maya-maya pa ay huminto kami sa tapat ng isang salon. At kung titingnan ang salon ay high class salon ito. Pagpasok namin sa loob ay walang katao tao sa loob. Isang mukhang babae ang lumapit sa akin at ngumiti. Makapal ang make-up ng muk

“Mula sa pag-iwan, hanggang sa walang hanggan. Dumped to Forever—dahil ang paglayo ay naging daan upang mas mapatunayan na ang pagmamahal natin ay hindi matitinag ng panahon, panlilinlang, o anumang pagsubok na maaaring dumaan sa ating landas.” Sa sandaling banggitin niya ang mga salitang iyon, tila bumalik ang lahat ng yugto ng kanilang kwento at muling naglarawan sa isipan nila. “Dumped to Forever” ay hindi karaniwang kahulugan ng pagtatapos o pagtalikod—sa halip, ito ay naging kanilang sariling kahulugan ng tagumpay. Ipinapahiwatig nito na ang panahong inakala nilang katapusan ay naging simula pa lamang ng isang pagmamahalang mas matibay, mas malalim, at mas tunay.

“Kuya, hindi na ako magtatagal. Pinahanda ko na pala ang cremation ni Tatay Anton. Doon ko na pinaderetso sa St. Gerard Chapel.” “No, transfer his urns to Wales. Wala ng pamilya si Tatay Anton. Bahagi na rin siya ng buhay ko. Mas maganda kung ilipat ang urn niya sa Crawford Gardens Mausoleum. Siya ang nagbigay ng pangalawang buhay ko, kaya karapat-dapat lang na bigyan ko siya ng marangyang libing. Uuwi kami ng New Hampshire ni Hera after niyang magpagaling.”

Doon kasi sa bagong sementeryo kung saan nakalibing sina Papa, kasama nila roon ang lapida ni Gwen. Pero 'yong bangkay niya, wala roon. And I have no choice but to do this para naman walang makapansin na kilala ako ng mga tao bilang si Gwen Rivero, yet I'm visiting my own grave. Since dito naman kasi sa lumang sementeryo, kakaunti 'yong mga nakalibing dito, kasi 'yong bago na 'yong overcrowded ngayon.

Pagkatapos ng magandang gabing pahinga at buhok na bagong kulay, si Alex ay hindi na mukhang matanda katulad kahapon. Bandang 10:30 ng umaga, nagmadali silang pumunta sa City South Cemetery at hinukay ang urn ni William. Pagbukas nila ng urn, may pendant nga na nakalagay sa loob. May kakaibang hayop ang makikitang malalim na nakaukit sa ibabaw ng jade. Mukha itong ibon, pero parang isda din. Ilang sandali lang, nabigla si Alex nang makita ang abo ng kanyang ama.

Nakatingin pa sa akin, obviously teasing me. "Gago," natatawang sabi ni Larah. Napailing na lang din ako habang mahinang natatawa. Ilang minuto pa kaming nagbangayan tungkol sa magiging band name namin. Puro kalokohan kasi sina Kuya Red at Henry kaya panay rin tawanan namin at natagalan pa sa pag-settle kung anong name. Later on, we agreed to name our band Microscope. Ang lalakas ng trip nila. Nakisabay na lang ako.

I gritted my teeth, and both of my hands were inside my pocket. "The view is breathtaking, Reeve. It's on top of the mountains and is overlooking the sea. But the sad part is this person. He's standing on someone's grave. Pero hindi tao ang namatay dahil alagang aso niya ito. Nakita mo ba?" Jade's used her magnifying ruler. Bitbit niya ito palagi sa loob ng pouch niya. Maliit lang ito at alam ko na palagi niya itong dala.

After 2 years, I decided to go back to the place that I never thought to visit, bumaba siya sa kotse at isinuot ang shades na dumiretso sa kung ano ang pakay niya sa Lugar bitbit ang Isang basket ng bulaklak at ng makita niya ang pangalan nito sa Isang marmol ay agad niya na ibinaba ang bulaklak na dala niya. Nakita pa n'ya ang picture nito na naka ngiti.

Dahil dumating na ang schedule ng cremation ay nagpaalam na ang mag ama sa bangkay ng Donya . Tahimik lang sila ng nilabas nila ang bangkay at nilipat patungo sa cremation room . "ito po pala ang mga gamit ni Donya Fatima " binigay ni Maxy ang bag ng kanyang amo . " dad bakit hindi niyo po pa imbestigahan ang pagkamatay ni lola baka nagkamali sila " hindi mapakali si Kurt dahil ramdam niyang mali .