Novel & Cerita Graveyard

"Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang silang kinuha." "Kasama ba ako sa kumuha? K

Sabagay, hindi talaga maiiwasan iyon. Nang makapasok sila sa loob ng Restaurant, lahat ng mga mata ay natuon kay Zac, sabagay sino ba naman ang hindi nakakakilala sa kaniya? Si Zacarius Galvañez lang naman ang tanging tagapagmana ng Galvañez Telecommunication Company o GTC. Pero hindi na iyon pinansin ni Zac, sinundan niya ang dalaga hanggang sa counter at inilapag sa isang mesa ang mga dala.

Mahinang tanong ni Akiro at hindi ko nagawang umangal ng siningitan niya ng white rose ang tainga ko. Nang makarating na kami sa dampa ay merong isang lalaki na nakahiga at natutulog. Nakanganga pa ito at tulo ang laway. “His name is Saide and as you can see he’s the second worst,” sabi ni Akiro tapos tumingin siya kay Eldridge, “and you already know kung sino yung first,” dagdag niya at dahil doon nagtalo na naman yung dalawa. Ginising ni Clyde yung Saide. --

It looks like a place from the underworld risen from it's slumber and preparing to welcome the sinners to hell. Ang paligid ay nababalot ng maitim na usok at mga abo na sumasama sa ihip ng hangin. Maraming mga nagkalat na mga patay na mga rebelde at kasama din ang mga walang buhay na mga eon na pinaslang ng mga rebelde. The place can almost be called as graveyard dahil sa mga patay. Tumulong na sina Haze sa pagpaslang ng mga rebelde. Si Josh ay sanay na rin sa pakikipagpaligsahan kay kamatayan kaya hindi naging mahirap sa kanya ang pagkitil ng buhay.

CHIRP. Agad na tumunog ang gray sedan ni Anne nang pindutin ni Lauren ang key fob na palihim na iniwan sa kaniya. Mabilis siyang sumakay sa passenger seat at isinara ang pinto, tuluyang pinuputol ang nakabububinging katahimikan ng basement.

Hindi ko 'yon basta basta pwedeng iwan lalo pa at hindi ko alam kung ilang araw o linggo o ilang buwan akong mawawala. Na i-cremate na ang bangkay ni Mr. Griff dahil ito ang kanyang kagustuhan dati pa noong nabubuhay siya. May sariling mausoleum na ipinatayo si Mr. Griff sa El Leon katabi ng Municipal Cemetery kung saan nakaburol din ang kanyang namayapang asawa at mga anak. Mga sampu hanggang labinlimang araw bago nila ihatid ang abo ni Mr. Griff sa bahay namin sa El Leon kaya kailangan ay makauwi na ako doon para ako mismo ang maghahatid ng kanyang abo sa mausoleum kasama ng kanyang pamilya. Sa wakas ay makakapiling na niya ang kanyang buong pamilya.

May nakasabit doon maliliit na ilaw. Puro bermuda grass din ang buong yard na may iba't ibang tanim na halaman at bulaklak. Nang huminto ang sasakyan namin sa hilera ng mga kotseng nakagarahe ay abot tanaw ko ang isa grupo na nakapwesto sa Loantent. Halos sabay-sabay ang mga itong lumingon sa amin. Unang nang tumayo ang isang ginang na sa tingin ko ay nasa edad singkwenta na.

[“Come on, magsawa ka naman sa mga chickababes diyan! Wala ka bang na aalala ah? Anong araw ba ngayon?!” Napatingin ako sa screen ng cellphone ko at tiningnan ang petsa. Ano nga bang ganap sa araw na ito? It just an ordinary day — Fuck! It’s a death anniversary! “Yeah. Where are you?” [“Alam mo naman pala ide umuwi ka! Magpapamisa si Tito, you need to be there. Nasa byahe kami papunta sa sementeryo, nagdala kami ng grinder para sirain ang piste mong lock!”]

Tumungo si Hayden, at ginaya naman ito ni Layla. “Sige, samahan natin siya.” Sinamahan ni Mike ang dalawa sa sementeryo. Nasa gitna ng bundok ang nasabing sementeryo kaya sobrang lamig. Pagkabaon ng mga gamit ni Shea, nilagay ang lapida nito at lumuhod si Elliot. NIlagay niya ang dala niyang mga lily at sinabi habang nakatitig sa nakangiting picture ni Shea. “Shea, kung may next life, wag ka ng maging masyadong inosente ha.”

Ang kuwentas na may malaking batong ruby sa gitna at napapalibutan ng dyamante. Napakunot ang noo ni Terry, simula ng mamatay ang mga magulang madalas na nilang napapansin na laging nakatambay si Maria sa harden kaya ang ginagawa nila mas lalo nila itong pinaganda at nilagyan ng madaming bulaklak para hindi ito maging malungkot.