Novel & Cerita Grávida

Nababaliw na ba ito? "Hon, umuwi ka na," agaw niya sa atensyon ng nobyo na nakaupo sa may armrest malapit sa kanyang kama. Kasalukuyan kasi siya nakahiga at medyo nahihilo siya. Isa daw 'yon sa mga sintomas ng pagbubuntis. Ayaw niya muna sana magpacheck up pero ang kanilang mga magulang ay pinilit sila upang masiguro daw na maayos ang baby.

"Tammy, lumalabas na ang tiyan mo. Akala ko ba apat na buwan ka pa lang sa pagbubuntis?" "Kumakain ako ng marami. Wala akong gana kanina tapos ngayon gumaling na ako, parang gusto kong kainin lahat. Retaliatory eating ang tawag dun. Alam kong hindi okay pero hindi ko mapigilan ang sarili ko," sabi ni Tammy ng malungkot, "Ako ay apat na buwan pa lamang sa pagbubuntis at tumaba na ako ng limang libra. Ang aking timbang ay maaaring lumampas lamang sa isang daang libra sa oras na ako ay umabot sa buong termino."

pagpupumilit ko pero umiling lang siya habang nakahawak sa noo niya na animo'y nafu-frustate na dahil sa akin. "You're wrong, Miss Ganza. You are two months pregnant."

aniya, bahagya pang ngumiwi nang mapalakas ang sipa ng baby niya. She took a deep breath. Lately, hirap na siyang matulog sa gabi dahil doon mas nagiging aktibo sa paggalaw ang baby niya. Maging pagtayo at pagbangon hirap na rin siya. But she’s just fine with it. She’s enduring and enjoying the process. She knew it would all be worth it.

Ngayon, hindi siya naglakas loob pa na makipagtalo kay Freya habang agad niyang binuhat ang babae at nagmadali pababa. Ang tiyan ni Freya ay malaki at may bigat ngayon namahigit 170 pounds. Tumakbo siya pababa sa isang hingahan at inilagay ang babae sa back seat, para lang malaman na ang palda ng babae ay basa na ng amniotic fluid. Nanlambot ang mga binti niya. Hindi siya kasing ninenerbyos nang nagrebelde si Gavin at tinutukan ni Wesley ng baril ang mukha niya.

Tinampal niya ito sa braso, ngunit tumawa lang ito lalo. At buhat buhat siya habang paakyat ng hagdan. "Babe, you're supposed to be heavy., because your pregnant bakit ang gaan mo parin?" Nangunot ang noo nito na tumigil parin sa gitna ng hagdan. "What do you mean, I'm light? Lucas I am already gaining weight, ano kaba? "Naka irap niyang sabi dito " No babe alam ko ang timbang mo"

"Huminga ng malalim. Push ulit!" Sumigaw siya hindi dahil sa sakit lang, kundi sa pagod, at sa lahat ng pinagdaanan niya sa buhay hanggang sa buntis siya at ngayon na nanganak na siya. "Konti na lang, sige pa. Malapit na lumabas si baby," sabi ng midwife. Pagod na siya pero kailangan niyang umere ng malakas para okay na ang lahat. Mukhang hindi na niya kasi kaya pa.

Saint gaped in awe, his heart felt like it was exploding any minute now. “Wow, your baby looks so healthy!” nagagalak na ani ng doctor. “Since you’re in 12th week, ang standard fetus growth ay 2.1 meters long and weighs around 14 grams, but your baby measures 2.2 meters long, weighing 15 grams! That sounds incredible!”

Actually, mas lalo pa siyang gumanda at namumukadkad dahil sa pagbubuntis. Nakahiga sila sa kama, at si Alexander ay nakadagan nang bahagya sa ibabaw niya, maingat na iniiwasan ang bigat niya sa tiyan niya. His hands were roaming everywhere, touching every curve and change that happened to her body.Ilang buwan na ang nakalipas at kitang-kita na ang pagbabago sa katawan ni Bella. Her belly has grown significantly, round and firm, a beautiful proof of the life growing inside her. Kahit lumaki na ang tiyan niya, para kay Alexander, siya pa rin ang pinakamagandang babaeng nakita niya. Actually, mas lalo pa siyang gumanda at namumukadkad dahil sa pagbubuntis.

“Vencio, pwede mo ba akong pautangin? Gusto kong masuri ang baby ko.” Tumawa siya nang mahina. “No need for utang, Tia. It will be my future inanaak. After all, how many times do I have to tell you that you're not in debt to me. Kulang pa nga ito sa mga kasalanan ko at ni mama sa inyo ni Tita Trina.” “Salamat.” •••• “Congratulations, Mrs. Gray. You're 16 weeks pregnant.”