Gusto Ko Nang Mamatay

Setelah diselingkuhi di pesta pertunangannya, Milla berbalik untuk melawan dan mempermalukan tunangannya. Tak disangka, bos besar yang hendak membalas dendam datang menghampirinya .... Yang lebih mengejutkan lagi, Milla bahkan pernah tidur dengan pria itu?! Milla awalnya mengira hidupnya setelah ini hanya akan diisi dengan perjuangan melawan musuh dan bangkit dari keterpurukan, tapi siapa sangka dia malah hidup seperti tokoh utama dalam cerita cinta yang penuh kasih sayang. "Chris, orang-orang bilang kamu itu cacat. Kamu yakin, orang yang aku tiduri malam itu kamu?" "Kalau kamu nggak percaya, aku bisa bantu kamu mengingatnya lagi sekarang." "Chris, apa kamu lupa dengan rencana balas dendammu?" "Mana mungkin lupa? Aku menjalankannya setiap malam dengan tindakan nyata!"

Isang puwesto na lang ang natira sa lifeboat nang lumubog ang yate, ako ang pinili ni Hendrix Zuckerman. Nailigtas ako, pero hindi ko kasing palad si Yana Bridgeton. Hindi na niya nahintay ang ikalawang lifeboat nang malunod siya sa karagatan, tuluyan na ring nawala ang kaniyang katawan. Nagkunwari si Hendrix na wala siyang pakialam habang ipinagpapatuloy niya ang aming kasal nang naaayon sa aming plano. Sa limang taon naming pagsasama pagkatapos naming ikasal, inginudngod niya ako sa dumi habang sinisisi niya ako sa pagkamatay ni Yana. At nang manghingi ako ng divorde dahil hindi ko na ito kaya pang tiisin, napagdesisyunan niyang mamatay kasama ko. Nang muli kong imulat ang aking mga mata, bumalik ako sa araw kung kailan nangyari ang aksidente sa yate. Pero sa pagkakataong ito, napagdesisyunan ko na bigyan ng tiyansang mabuhay ang taong pinakamamahal niya.

Norienette Boado is an ugly nerd if they call her and everyone thinks she is a useless trash na pwedeng itapon at paglaruan. Bata pa lang si Norienette ay nararanasan nya nang mabully because her ugly appearance pero hindi nya na lang pinapansin ang mga pangugngutya nang ibang tao dahil naniniwala sya na pantay pantay lahat nang tao sa mata nang diyos. She is a simple student studying at a famous universty ‘yon ang Brent International School. Gaya nang ibang estudyante ay gusto nya ding makapagtapos nang pag aaral at magkaroon nang magandang kinabukasan. Tahimik ang pag aaral nang dalaga pero agad nabulabog nang mabully sya nang isang sikat na leader ng Gang na si Duke Shintaro Qutierrez labis na kinabahan ang dalaga dahil kilala ang binata na isang ma angas na estudyante at kaya nitong pumatay nang tao. Shintaro ay isa sa kinatatakotan nang lahat sa Brent International School maliban sa kaya nitong pumatay kung gusto nya eh kaya din nya angkinin lahat nang mayroon ka. Gusto nang binata na pahirapan nang husto si Norienette dahil ‘yon ang gusto nya hindi nya man lubos nakilala ang dalaga pero kumukulo ang dugo nang binata kung nakikita nya ang panget na mukha nang dalaga sa hindi nya alam ang dahilan. Kaya gusto nyang pahirapan ang dalaga hangga't ang dalaga na mismo ang mag mamaka awa sa kanya na patayan sya. May magagawa ba ang dalagang si Norinette para patigilin si Shintaro sa pagpapahirap sa kanya or habang buhay na lang sya sa na mag papaalipin kay Shintaro hanggang sa mamatay sya sa kamay nito mismo? Ano kaya ang dahilan bakit gustong gusto niyang nakikitang nahihirapan si Norinette.

Pada sore hari surat pemberitahuan kondisi kritisku dikeluarkan, Willy membuka sampanye merayakan di laboratorium. Di postingan sosial media, tampak punggungnya dan Angel yang disinari cahaya matahari senja, jas lab mereka diwarnai keemasan. Caption yang menyertai hanya satu kalimat, [Sepuluh tahun, akhirnya berhasil.] Semua orang bilang Pak Willy sangat setia, bekerja siang malam selama sepuluh tahun demi menyelamatkanku. Saat perawat dengan mata berkaca-kaca menyerahkan ponselnya padaku, aku sedang menatap garis naik turun di monitor. Mereka tidak tahu, sebenarnya obat itu sudah berhasil kembangkan setahun yang lalu. Dan aku adalah satu-satunya kandidat yang tidak berhak mendapat obat itu.

I was left alone with nothing. Even a home that I can call my own. Bakit ganito katindi ang galit ng tadhana sa akin? Kung kailan gusto ko nang wakasan ang paghihirap ko ay siya namang pagdating ni Ninong Theo. Akala ko tutulungan niya lang akong makaahon mula sa pagkakalunod sa dagat ng paghihirap, pero... Nilulunod niya rin ako sa kama na puno ng pag-ibig, ungol, at init.

“Ipapalaglag mo ang anak natin?!” galit na sigaw ni Carcel sa'kin. “Pinirmahan ko na ang divorce paper 'di ba?! Kaya huwag kang mangialam sa gagawin ko, Carcel!" “Huwag mong idamay ang bata, Jett! Ipanganak mo lang iyan, at kami na ni Gia ang magpapalaki sa kanya!" "Ginag*go mo ba talaga ako, ha?!" tumutulo ang mga luha ko sa sakit. "Gusto mo ba talaga akong durugin nang buong-buo, Carcel? Hindi ba sapat na niloloko mo ako para sa kapatid ko na 'yon at sa anak niya, tapos ngayon gusto mo pang ipanganak ko ang anak natin para kayo na mag-alaga?!" "J-Jett, minahal kita. Pero si Gia na ang mas matimbang sa akin ngayon kaya---" "Kaya nga ipapa-abort ko na lang ang nasa sinapupunan ko! Para tuluyan nang maputol ang koneksyon ko sa'yo!" umiiyak kong sigaw at tumalikod. "No, Jett! Hindi ako papayag na may gawin kang masama sa bata!!" Nagmamadali akong tumakbo sa kalsada para tumawid sa takot na mahabol niya pa ako. "NOOO!! JEEETTT!!!" Subalit nanigas ako sa kinatatayuan nang may isang malaking truck ang malakas na bumusina. Nabulag ako ng ilaw niyon ngunit alam kong nasa harapan ko na ito. Sa pagkabigla ay pawang hinihintay ko na lamang na bumangga sa katawan ko ang truck. "JETT!!" mabilis akong tumilapon sa malamig na semento dahil sa kamay na tumulak sa akin, hindi ako ang nabangga ng truck.  Nanlalaki ang mga mata ko sa gulat nang makita si Carcel na gumulong-gulong sa kalsada kasabay nang pagkalat ng kanyang dugo. "CARCEL!!!" Na-comatose si Carcel sa loob ng limang taon, at nagising siyang may-amnesia. Nakalimutan niya si Gia, at ang pagmamahal sa akin lamang ang naaalala. Ngayon ay umaakto siyang parang hindi siya nagloko at halos magmakaawa sa akin na mahalin ko siyang muli kasama ng four-year-old naming anak na babae.

Marami ang nagkagusto at nahumaling sa akin pero nag-iisang lang si Regan Gelmore sa kakaiba at syempre sobrang gwapo nito at kahit masama ang ugali niya at laging high blood ay hindi ko siya magawang balewalain, lalo pa kapag nadidikit ako sa kanya pakiramdam ko gusto ko nang ihubad lahat ng suot ko. Dahil ang galing lang naman niya sa kama at ang away namin na laging nauuwi sa isang mainit na tagpo.

"Hector, totoo ang sinabi ko sayo. Gusto kong magka-in love-an tayo, at magkasama nang seryoso, tulad ng magkasintahan, mula sa pagiging estranghero hanggang sa magkaintindihan tayo. Gusto kong maranasan yung pakiramdam na pantay tayo. Ikaw si Hector, bilang si Hector na asawa ko at hindi tiyuhin ng ibang tao, at ako si Anne bilang si Anne na asawa mo at hindi kasintahan ng ibang tao. Mag-ipon tayo ng mga alaala, isang taon, dalawang taon, tatlong taon, sampung taon, kung okay lang sayo?" Inabot ako ni Hector at hinila para umupo sa kanyang kandungan, at sinabi nang mahinahon "Okay, pero, love, wala akong karanasan, kailangan mo akong turuan pa. Pero..." Hindi ko alam kung sinasadya ni Hector na biglang huminto at hinaplos ang kaniyang maiinit na labi sa gilid ng aking mukha "Pero... Pagdating sa pagkahulog, dapat ang lalaki ang mag-initiate. Maghintay ka lang, susuyuin kita."

Noong gabing bago ang kasal ng aking ina, may nagawa akong hindi ko na kailanman mababawi. Ibinigay ko ang sarili ko sa lalaking pakakasalan niya — kay Anton. Dapat natapos na iyon noong gabing iyon. Pero talagang malupit ang tadhana. Ngayon, kailangan kong manirahan sa iisang bubong kasama ang lalaking hindi ko dapat mahalin… at ang babaeng walang kamalay-malay sa katotohanan. Bawat tingin, bawat di-sinasadyang pagdampi, parang apoy sa balat ko. Gusto kong kalimutan siya, pero paano mo kakalimutan ang taong matagal nang may hawak ng puso mo?

Saat aku dan cinta pertama tunanganku terjatuh dari gedung bersamaan, sebagai seorang dokter, tunanganku lebih dulu menyelamatkan cinta pertamanya. Sementara aku yang sedang mengalami pendarahan hebat dibiarkan menunggu ambulans. Di ambang kematian, aku memohon padanya untuk tidak meninggalkanku. Namun, Peter Tanata menendang tanganku dan berkata, “Feli, bisakah kamu sedikit lebih baik? Kamu nggak melihat Julia sudah pingsan? Aku bahkan belum menyalahkanmu sudah mendorongnya jatuh!” Namun, Peter tak akan pernah punya kesempatan untuk menyalahkanku lagi. Karena setelah dia menggendong cinta pertamanya dan pergi, aku dan bayi di dalam perutku mati bersama.