Haiku Tungkol Sa Ina Novels & Stories

Vihaan looks him with anger But I didn't say anything to him. Sukoon again turned her face and hugs her mother his is your fathers house he you only have a few more days left here Banake dulhan ek din You will one day become a bride Then you will go to your in-laws home Father in your Garden I was the rose that made it pretty Now I must leave your garden and make my in-laws garden pretty Father: You are now someone else’s responsibility Our daughters world's everyone’s responsibility Mother in your eyes

Aniya na hindi man lang pinag-praktisan ang kanyang sasabihin. Siya na mismo ang unang yumakap sa'kin. At hindi ko namalayan na may pumatak na rin pa 'lang luha sa aking mga mata. Mabuti na lang at agad kong napahid 'yon. Luha na dala ng kasiyahan dahil sa wakas ay nairaos ang engagement ng walang napapahamak at nasasaktan na mahal namin sa buhay. Maliban na lang sa eksena nina Molly at Iñigo na ngayon ay nagtatalo na rin. Napailing na lang ako habang pinagmamasdan silang nag-uusap. At maya-maya lang ay nakita kong nagyayakapan na sila. Lihim akong napangiti dahil naisip kong kahit palagi silang nag-aaway, agad rin naman silang nagkakabati.

I was deeply asleep within seconds. This morning, or whatever time of day it is, I wake up slowly. I’m surrounded by Iniko’s scent of mahogany, mandarin, and leather. I know a few days doesn’t seem like a long time, but when the other half of your soul is gone, two to three days feels like a lifetime. Because I’m so groggy, it takes time for me to realize that Iniko didn’t take me away from the Academy. I’m here, in my new living quarters in the mated housing.

CHAPTER 69: Akala ko sa pagpunta ko sa baryong ito ay may kaakibat na payapang maibibigay. Kasi masaya, payapa at tahimik ang pamumuhay ko rito, nami-miss ko man siya pero ginagawa akong busy ng lugar na ito. Wala akong choice kundi kumilos at ipagpatuloy ang buhay kesa patuloy na isipin siya….na busy na rin sa buhay kasama ang totoo niyang minamahal.

You lock your bedroom door and close the window Indeed you know that there is no way to hide I get in from the door on the backside Baby, I'm your nightmare Sinubukan ni Gaia na wag pansini ang nakakakilabot na kantang ikinanta ng tinatawag ng kararamihan na--anghel.

nauutal kong tanong habang nakatingin sa kaniya. Inialis n'ya ang tingin n'ya sa'kin at ibinaling 'yon sa papalabas na araw. Bumuntong hininga muna s'ya bago tumingin sa'kin. "Yung totoo, inihanda ko na ang sarili ko na darating talaga ang araw na mawawala na 'ko. Pero sa likod ng mga ngiti ko, sa kabila ng mga sayang pinapakita ko, nagtatago ang takot at lungkot. Ayoko pa talagang lisanin ang mundong 'to. Ang dami ko pang pangarap at gustong marating pero ganito talaga siguro ang buhay. Kailangan ko nalang tanggapin na darating ang araw na magdidilim din ang liwanag sa paligid ko." malungkot n'yang sabi kasabay ng pagbagsak ng mga luha sa pisngi n'ya.

**barkha bijlee, baadal, jhooThe jhooThi phoolon ki saugaatein sachchi tu hai, sachcha main hoon sachchi apne dil ki baatein (these rains, lightning, clouds, are all lies, and so are the gifts of flowers. you're true, and I'm true, and true is what's in our hearts.) daskhat haathon se haathon pe karde tu na kar aankhon pe palkon ke parde tu kya ye itna baRaa kaam hai, ailaan hai... (sign your name on my hands with your hands. don't hide your eyes with your eyelids. is it such a big thing, such a big announcement?)**

Inilipat niya sa ibang pahina ang binabawa, maging ang tunog ng papel ay sumasabay sa pag-ihip ng hangin na para bang parte iyon sa kanila ng mga ibon at dahon. If I were Ena, this will be a perfect refuge but then I am not. I rarely appreciate the silence and peace. Madalas akong babad sa abalang tao na nakakalimutan ko na ang pakiramdam na iyon. But seeing her this serene at the moment and engrossed to what she was passionate about, I cannot help but appreciate the silence. Hindi na ako nanggulo sa kaniya at umupo lang nang tahimik sa tabi niya.

Hinayaan ko lang siya sa gusto niyang mangyari, pero hindi naman doon natatapos ang laban ko para maibalik ko siya sa buhay ko. Walang gana akong bumangon, pagod na pagod akong tiningnan ang nag-message sa akin. Nang mabasa ko kung kanino iyon galing, muling nabuhay ang loob ko. From: Baby Zevria Dada ko, can we meet po? I miss u ☹ Mabilis akong nagtipa nang i-rereply sa kanya. To: Baby Zevria Baby, I'll talk to your Tita Alaina about this, okay? I will call you once it's okay. Don't be sad, please. I love you! 😊

Panalangin ko sa habang-buhay Makapiling ka, makasama ka 'Yan ang panalangin ko At hindi papayag ang pusong ito Mawala ka sa 'king piling Mahal ko, iyong dinggin - APO Hiking Society *** ONE of the few days when The Journal office is in order. All the writers are just chilling and vibing. Different voices could be heard throughout their office floors. That was the scene that greeted Infinity. Her friends, Robin and Pipay, were surrounded by their officemates. They are watching something on Robin's phone.