Haiku Tungkol Sa Ina 소설 & 이야기

Ano ba talaga ang meron sa kanya. "Noong nakilala ko ang iyong ina... ikalawang century ko na. Ang akala ko di ako magmamaghal lalo na isang tao. Pero ng makita ko siya isang araw... nag-iisa sa kagubatan... Naliligaw. Isang high school student pa lang noon ang iyong ina...." @DeathWish Chapter#10 Behind Pagkagising ni Ricco isang umaga.

Sumandal ako sa pinto habang tinatapik tapik ang aking mukha. “Wake up Sapphire, wag kang magpahalata na first time mo” bulong ko sa sarili ko habang pinipsil ang magkabila kong pisngi. --Louvier’s PoV Araw araw ganun parin ang ginagawa ko, sa tuwing may ibinibigay sa aming pagkain hinahatian ko si Ina. Apat na araw na kaming nakakulong dito at hindi ko na kailangang magtagal dito, kailangan kong maitakas at mailayo ang aking Ina mula rito.

I never seen this coming but God never fails me. While he's leaning on my shoulder, I shifted my weight. That's when I saw my wife. Her figure is already obvious. She's on her six months before the next offspring will be born. Kasama ito sa isang grupo ng mga ina. Nakasulat sa mata nito ang kagalakan habang nakikinig sa isang nag-s-share. "Look at your Mama, son. She's a beauty."

Forget and forget about it! "Pero hindi e. Siya kaya ang unang nakahalik-- Uhf! Uhffff! Isa siyang mapangahas na bastos! Bwisit siya. Manyak!" Inis na inis niyang untag sa kawalan nang maalala ang nakakahiyang eksenang inabot sa Cafeteria. May araw ka rin sa akin! Lalaking mapangahas!!

Hindi naniniwala niyang saad. Inikutan ko siya ng mata. "Nagtanong ka pa, kung hindi ka rin maniniwala!" "Okay, kung ayaw mo sabihin, ok lang. Basta bumaba ka na dun at kakain na. Alam kong gutom ka rin, kaya sige na" Aniya. "Tss, oo na! Mauna ka na lang sa baba! Antayin niyo na lang ako dun!" Napipilitan kong saad.