Haiku Tungkol Sa Ina Novels & Stories

Babae “Nahulog ako sa mga bulaklaking mga bigkas, mala-langit na pangako na hindi ko napansin sa huli ay inuuod na tangkay at nabubulok na petalya na siya nang kumanlong sa akin habang buhay."

Napa titig ako sa kawalan. Agad na inabot ko mula sa may leeg ko ang nakatagong kwentas ko. Tinitigan ko 'to ng ilang sandali. Naramdaman kong may isang butil ng luha ang pumatak sa pisngi ko. 'Someday we'll see each other again my Mi hija' Nagising ako ng may naramdaman akong sumusundot sa pisngi ko kaya agad na sinamaan ko nang tingin ang may gawa nun..

Masuyo nitong hinawakan ang kamay niya, "I hope this place will make you forget the sad world in your heart." "It did. At this moment it feels like a dream," halos pabulong niyang sabi. 'Including your existence in my life.' There goes that smile again. How she wishes that she could frame it. So, she could keep it. "Since you're already in love, may inihanda akong food kasi nakakagutom ma-inlove," Sabay pihit sa kanya paharap sa likuran nila. "Tada!"

“Ma’am ikaw naman inspirational quote!” “OO NGA!” Napailing siya bago tumingin sa'min. “You want my advice?” Tumango kaming lahat then she smiled. “Write like you have something worth saying.” Tahimik ulit ang lahat at sa simpleng linyang 'yon, parang may kung anong umayos sa dibdib ko kasi oo nga. Hindi kami nandito para lang manalo. Nandito kami dahil may mga kwento kaming gustong sabihin at habang isa-isa kaming bumababa ng bus dala 'yung IDs, notebooks, cameras, at samu’t-saring kaba sa dibdib, napatingin ako sa langit ng Antipolo.

Ganito pala ang pakiramdam ng nasa tabi mo ang iyong ina. Ilang sandali pa'y bumitaw na siya habang tinitingnan aking silid . “Anak isara mo ang bintana ng iyong silid. Baka pasukin ka ng kung ano-ano rito.” Hindi nya alam may nakapasok na nga. “Opo ina. Sana po ay makatulog ka ng mahimbing.” Ngumiti ako sa kanya. Marahan niya akong tinanguan at nagsalita rin, “Ikaw din iha.” Lumapit na ito sa pinto upang isara ito.

Mabuti na lang at ipinanganak akong ganito may paa at walang pilay pero nasobrahan ata sa katangahan. Napasapo ako sa noo ko dahil pinagpapawisan ako, dagdag mo pa 'tong paa ko. Kakainis. Nagpalinga-linga naman ako sa paligid ko at napangiti. Wow, nagawa ko pang ngumiti kahit tila napilayan na ako dito. Ngiti bago ang sakuna. Napailing na lang ako. Mabuti na lang at walang taong dumaan, kun'di nakakahiya 'yon 'pag nagkataong may makakita sa katangahan ko.

Their gazes meet and In Ha looked down immediately. Her hands, which on the table, tightly gripping the warm cup. She stared back at the reflection in the cup. "How…" How have you been? How were those two people? How could you put up untill now? How… In Ha wanted to ask but her lips couldn't move. She seemed to have just thought and was afraid to hear the answer. The last time In Ha left him was the last time she did something unimaginable. In Ha tried to poison the two foster parents because she could no longer endure it all. If she wanted to set free, she neeed to sprinkle their drink with the thing someone offer to her.

"What are you doing?" "Sshh..Just a second senyorita, I just want to feel this moment," mahinang sabi niya. Anong moment moment ang sinasabi ng kupal na 'to e sobrang nakakahiya na 'tong ayos namin. Kanina pa kami pinagtitinginan ng mga tao, para kaming mag asawang matagal na hindi nagkita kong maka yakap siya saakin, sobrang dikit na dikit kami at mahihiya na ang hangin na dumaan. Bakit niya ginagawa ito? Is he being clingy on me?

sabi ko "Hindi pwede baka may maka labas dito Hindi na ako nakipagtalo dahil wala siyang kwenta kausap Napatingin ako puno mukha namang wala inilabas ko na ang patalim na hawak ko pero may nakita akong isang anino sa likod ng isang puno pupuntahan ko na sana ng biglang hindi ako makagalaw.... isang salamangka at alam kk taga dark society lang ang may alam nito " "Hindi mo talaga alam na kung sino ka? Kung ako sayo ay sisimulan ko na dahil ikaw rin ang kawawa sa huli" saad nito napakalamig ng boses niya!!

"Hindi ba halata?" Sinamaan ko ng tingin si Sheanna nang lingunin ko siya. Nakahalukipkip siyang lumapit sa aking nakaupo sa may semento ng terasa namin sa labas. Inikot ko ang mga mata ko sabay tingin ulit sa mga tala sa langit. "Tss," rinig kong asik niya. "Nakapagtataka..." "Ang alin?" bagot kong tanong nang hindi siya tinitingnan.