Matalinghagang Salita Tungkol Sa Ina 소설 & 이야기

Walang sinuman ang may karapatang magsalita ng ganito lalo na kung nasa harapan ang kaniyang ina. "Wlaa kang alam sa sinasabi mo. Bago ka magsalita, alamin mo muna nag totoo. Pera ko, pera namin ni mama ang gamit ko. Hindi ko ginagamit ang pera ni Shawn dahil alam ko sa sarili ko na pinaghirapan niya iyon. Tapos ikaw? Ang kapal naman ng mukha mo?" natahimik din ang kaniyang ina.

(Translation: I did exactly the same. "Maa bachpan se mere dimaag mein Inaayat ke baare mein galat baatein bharti rahi. Ki woh buri hai... ki woh sab kuch cheen legi... ki woh dud ko mujhse door kar degi..." Her lips trembled. (Translation: Ever since I was a child, Mom kept filling my head with negative things about Inaayat that she was bad... that she would snatch everything away... that she would take grandpa away from me...)

Vee rin naman tawag nya sakin lagi. He never called me Anika pero pag galit na sya sakin ay tinatawag nya full name ko but never nya akong tinawag na Anika. Does he hate my mom? He never mentioned mom to me and I never heard him say mom's name. Anika ang pangalan ng mommy ko at hindi na nga nakapagtataka kung bakit may Anika sa pangalan ko. "Oh, Anika. Napakagandang pangalan para sa isang napakagandang dalaga." Papuri nito sakin.

Mapapansin din dito ang isang mumunting ribon kung saan nakasulat ang aking ngalan, katangi-tangi ang ribon na iyon dahil iisa lamang ito at wala nang iba pa. Nagkusa akong tumayo at lumapit sa ataul na iyon, muli gaya nang una pa lang ay pinagmasdan ko ang nilalang na nakahimlay dito. Siya ang aking Ina. Kamakailan lamang ay pinipilit niyang ipaliwanag sakin ang mga bagay na dapat kong gawin. Isang paghahanda bago ang kanyang paglisan, paglisan sa mundong nabubulok, walang maganda, kagila-gilalas o nakakasabik dito. Tanda ko pa ang mga tinig niyang magaralgal,

Aniya na hindi man lang pinag-praktisan ang kanyang sasabihin. Siya na mismo ang unang yumakap sa'kin. At hindi ko namalayan na may pumatak na rin pa 'lang luha sa aking mga mata. Mabuti na lang at agad kong napahid 'yon. Luha na dala ng kasiyahan dahil sa wakas ay nairaos ang engagement ng walang napapahamak at nasasaktan na mahal namin sa buhay. Maliban na lang sa eksena nina Molly at Iñigo na ngayon ay nagtatalo na rin. Napailing na lang ako habang pinagmamasdan silang nag-uusap. At maya-maya lang ay nakita kong nagyayakapan na sila. Lihim akong napangiti dahil naisip kong kahit palagi silang nag-aaway, agad rin naman silang nagkakabati.

“Am I stupid? Is that why you hate me?” I could practically feel more wrinkles spreading across my face, along with a few grey hairs sprouting from my scalp for good measure. My two boys were too smart – I’d never had to experience the life the mother of a normal child lived. Now the Moon Goddess wanted me to experience something different… right? ‘Yeah, I guess so!’ chirped Ina. ‘My mother loves to see people overwhelmed, she says it makes her happier than anything!’ She grinned at Colin, not entirely kindly.

Ganoon pala yun? Aishh! Ano ka ba Nina!? Wala ka na sa modern world, na okay lang lumabas sa bahay at pumunta kahit saan na walang bihis, walang ligo at hindi nakakapagsuklay. Remember your Lady Marina now, kahit kontrabida sya. She's still a noblewoman with pride. "Y-yes, I know that. I want to take a bath please." the maid gasped, when she heard me using the word please.

Ginising lang nila ako nang makarating na kami. The elderly talked about my Mother as they had their meal. Tahimik lamang akong nakikinig sa mga usapan nila na ako rin mismo ay sang-ayon. Katabi ko si Ena at Athelia, they were both assisting me. Nakakahiya man pero wala ako masyadong magawa sa mga panahon na ito. I cannot think of anything but submerge in the feeling of regret and sadness. "Hija, damihan mo iyong kain. Magagalit iyong Nanay mo kapag nakikita kang ganiyan."

Bigla naman naging malungkot ang ekspresyon niya. "Until now she didn't remember anything. Sa katunayan ay noong nalaman niya na ang pangalan niya ay sinangla niya ang singsing niya para mabigyan niya ako ng magandang kinabukasan. Sabi ni mama sa akin ay noong mga panahon na 'yon ay hindi niya alam kung saan magsisimula. Kaya nagsimula kami sa hirap at sa katunayan ay ngayong taon lang nabuksan ang bar ko," saad niya at halatang malungkot siya habang isinalaysay niya ang talambuhay ng ina niya. Nginitian ko naman siya.

sagot nya Tumango tango ako, "Sige po. Ingat nalang po kayo ma" Mabilisan nya lang akong hinalikan sa pisngi bago sya lumisan sa paningin namin pareho ni yaya Vera "Ah mam, guto po ba kayo? May niluto ako dyan pang meryenda" pukaw sa atensyon ko ni yaya Vera Naupo ako sa pwesto na kaninang inuupuan ni mom, which is sa tabi ni yaya Vera