Happiness Mga Nobela at Kwento

Malamig, pero marunong magtiwala. “Sir,” sabi ko habang nagta-type, “lagi po ba kayong ganito ka-busy?” “Yes. Comes with the title.” “Hindi ba kayo napapagod?” “Pagod is irrelevant. Results matter.” Napahinto ako. “Eh happiness po?” He looked up from his laptop, brow raised. “What about it?” “Doesn’t it matter too?” Tahimik siya sandali, bago sumagot. “Happiness is temporary. Success lasts.”

At tuluyan ko ngang binitiwan ang kamay niya. Naghintay ako sa labas at abala nga ako sa kakabuklit ng magazine. Nang mabuksan ko ang pahina tungkol sa World Health Organization… Ang mga specialista nilang nasa trend ang style… At isa na nga doon si Sasa. Ang ngiti nito… Ang matatamis na ngiti nito… Saka ang mga sinabi nga niya sa mga interviewer na… Happiness is the richest thing we will ever own.

"Mga bad kayo, bakit ninyo inaaway ang tatay kong nagpapakumbaba sa inyo? Bakit na lang pera ang laging pinag aawayan ninyong mga matatanda?" Yumuko si Robert at pinitik ang kamay ni Ahron. "Alam mo Ahron, sa mundong ito, pera lang naman ang makakapag bigay ng kasiyahan sa mga tao. Pag binigyan kita ng piso, ano ang gagawin mo?" "Ibibili ko po ng candy!" mabilis na sagot ni Ahron. "Very good ka jan Ahron, kapag nabili mo na ang candy hindi ba't masaya ka na? Ganun din kapag tumanda ka na, pera lang ang kailangan mo sa buhay!"

I should have focused more on what makes me happy, and not on what people would think about me. Hinawakan ko ang dibdib dahil sa pagbilis bigla ng tibok ng puso ko. The vibration hit my ribcage that caused me to hyperventilate. Just thinking about him brought so much happiness in my heart that it manifested through its fast beating. Hindi ko maikakailang napakasaya ko ngayon. I hoped and pray to the gods to let me enjoy this, I’ve been lonely and deprived for a long time, and I just want to be happy with him.

KABANATA 41 IAN'S POV Things happen unexpectedly because they are beyond our control. How ironic to be caught up in a situation where you will suddenly lose your happiness just like that. Tipong ang bilis mawala na hindi na matatawag pang panandaliang kasiyahan kasi kulang pa ang ilang araw at ilang linggo para sayo. Pakiramdam mo ay isang segundo lang ang lumipas tapos dilim na naman ang natatanaw mo sa iyong paglalakad.

"HAPPY?" Matamis na matamis na ngiti muna ang isinagot ni Hannah sa kanyang mister bago siya ibinulalas ang mga katagang, "Super happy." Dahil sa kilalang-kilala siya ni GB mula pa sa kanilang pagkabata, hindi nito iisipin na nagsisinungaling siya. Nagniningning naman kasi ang mga mata niya dahil pakiramdam niya'y matutupad ang lahat ng kanyang pangarap.

seryoso nitong sabi. Hindi siya kumibo. “Kasi kung ‘yong huli? Hindi ka magiging masaya,” dagdag pa nito tsaka muling itinuon ang pansin sa harapan. Napaisip siya sa mga sinabi nito. Baka nga tama ito. One should not look for happiness. Dahil wala iyon sa kahit na saang lugar o kahit na anong bagay. It is a state of mind.

Yvann begged. Biglang sumagi sa isipan ng dalaga ang mga sinabi ni Dok hennan kanina. Na nasa kaniya ang desisyon kung pipiliin niyang maging malungkot o maging masaya. Happiness is a choice. At si Yvann, si Yvann ang kasiyahan niya kaya kung hindi pa siya aamin ngayon ay tuluyan na itong mawawala sa kaniya.

"Bakit? Natamaan ka ba?" "Sort of.Yeah you're right,I almost have everything.But sometimes, I ask my self the same question that you're asking me.Am I really happy? The are times that I'm really exhausted because of work and it feels like hanggang kailan? Hanggang kailan lahat ng sakripisyo na ginagawa kong 'to? It feels like there's something missing.Like-- I'm not totally contented." "Money will make you powerful but you can't by happiness that you really need."He uttered.

- Hinawakan nito ang ulo ko at marahang hinimas- himas, "When people are successful, or safe, or lucky, they feel happiness. The pursuit of happiness is something this country is based on, and different people feel happiness for different reasons."- I really love her smile that time cause it's genuine. [end of flashback].... May the love you gave to my Father be at peace, you can let it go now and move forward to your future.