Happiness Tagalog Quotes Novels & Stories

“I admit na nasa akin nga lahat pero ‘yung total happiness ay wala ako.” “Ibig sabihin pala ay malungkot ka ngayon at hindi ka totoong masaya?” nanunudyong tanong niya dito. Sa wakas ay nagagawa na niyang ikalma ang puso niya sa harap ng presensya nito. “Nagsisimula pa lang mabuo ang happiness ko.” May pagka-misteyoso itong ngumiti. “At dito lang pala sa Palawan ko iyon matatagpuan.”

Huli na rin pala siya. Ikaw raw una niyang hinanap nang magising siya. Pero may papakasalan ka na pala. Magkakaanak ka na pala. He said you say you’re happy. Kaya hindi na raw niya sinabi ‘yung nangyari sa akin. I’m glad he made the right decision. I’m glad he knew what I want kaya hindi niya sinabi sa’yo. Saka tama rin naman sila mama, wala rin namang kasiguraduhan noon kung gigising pa ako. Ayokong umasa ka sa wala. Pero mas ayoko ‘yung makagulo ako sa iyo. You’ll have your family. You’re happy. That all that matters to me. Know that your happiness is also my happiness.

I said while eating some chips that is on our table "Sige nga, bro. How sure you are that Enna is happy with someone else? Can't you see that ikaw ang mahal ni Enna at wala ng iba, bakit ba hindi maiintindihan 'yun? Alam ko na mahal mo rin siya, bakit mo pa ba pinapahirapan ang sarili mo?"

“Bakit po kayo ni Mama? Hindi naman kayo naging masaya, kasi hindi naman kayo nagkatuluyan.” “Who told you na hindi ako masaya? Na hindi masaya ang Mama mo? I am happy because you are here now. Your Mama had been happy because she had you. You were her life, Tori. Because of you, nawala na sa isip niya na nakulong siya sa isang bagay na hindi niya gusto. Because of you, her life had a meaning. Na hindi niya nakita before nung wala ka pa. Tori, happiness is a choice. So, if you want to be happy, you choose what makes you happy. You don’t have to forcefully shut that happiness out of your life…”

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

Hanggang sa marinig ko ang kaniyang pag-iyak. "Love, nasaktan ba kita? Umiiyak ka ehh, nasaktan kita?" pagtataka at puno nang pag-aalala ko. "I'm very happy. Tears of joy. Sobrang saya ko talaga honey, thank you very much," puno nang excitement at pagkatuwa sa boses niya.

"Tara na, baka hinahanap ka na sa inyo, Ihahatid na kita" "Thank you talaga Zeki" ngumiti ako dito ng malapad. Umalis na nga kami sa pinagtataguan namin, nakakalungkot naman, sana magkaayos na talaga sila, Oh well ganoon talaga pag nagmamahal, lagi kang masasaktan kaya pala Love is painful.

Buhay nga bang matatawag ang kung ano mang mayroon ako ngayon? Hagupit kung hagupit! Isa? Lima? Sampo? Sa sobrang dami na ng natamo ko'y hindi ko na nabilang. Bawat latay, bawat malapatan sa aking katawan at bawat tunog ng latigo isa lang ang ibig sabihin sa akin... his happiness. Mariing kagat ko ang kamay ko upang hindi makagawa ng impit na d***g. Kailangan kong tiisin, kailangan kong tanggapin lahat ng hindi umiiyak. Dahil iyon daw ang dapat.

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

Hindi ako nakapagsalita. “Tandaan mo, mas masakit ang may pagsisihan sa huli dahil hindi mo sinubukan. Maikli lang ang buhay, bawat segundo ay mahalaga. Kaya piliin mong maging masaya.” Simula nang araw na 'yon ay palagi kong tinatanong ang sarili ko. Sigurado na ba ako? Magiging masaya ba ako? Hindi ko ba pagsisihan?