Novel & Cerita Happy 2nd Monthsary

Sinagot ko iyon. "Babe. Happy 9th monthsary..sorry kung wala akong regalo sayo ha-------" Binato ko lang ng pagkalakas-lakas ang cellphone, durog ito katulad ng puso ko at naupo sa isang tabi habang patuloy ang pag-agos ng aking luha. END OF FLASHBACK

Ni hindi na niya makita ang kaniyang mga paa dahil sa umbok niyon. “Ang laki nga po. Ilang buwan na po ba ang tummy ninyo kung hindi niyo po mamasamain?” tanong nito. Medyo madaldal ang babae, pero ayos lang naman sa kaniya kasi naaaliw siya. Mabait naman ito at nakikita niyang sadyang friendly. “Malapit na akong mag-eight months. And kaya malaki kasi twins.” Matamis siyang ngumiti bago hinaplos ang tiyan kung saan sumipa na naman ang dalawa.

Nang kapusin ng hangin, lumayo s'ya muna dito at idinantay ang noo sa noo ng dalaga habang may matamis na ngiti sa mga labi. "Happy Monthsary sweetheart," masayang bati n'ya rito. Bumusangot naman ang mukha nito at inirapan s'ya. Mahina s'yang natawa dahil mukhang alam n'ya na ang irereklamo nito. At hindi nga s'ya nagkamali, bigla na lamang s'ya nitong sinumbatan.

Nakita ko lahat iyon sa nakalipas na tatlong buwan. Yes, It's been three months ng malaman namin na buntis ulit ang asawa ko sa second child namin. Napaka bilis dumaan ng araw. Katulad ng pinangako ko sa kanya, inaalagaan ko siyang mabuti, sinusunod ang mga gusto niya at pinag palasensyahan ang kanyang pagiging moody iba pala talaga ang mood ng isang buntis.

"Akin nga one month to pay. Avon tatak, minsan kapag wala akong pambayad two months to pay na. Matibay 'to nabubutas lang pero di nalo-loose thread, pero para sure na hindi mahulog hinigpitan ko ang kapit." "Buti nga 'yang sa 'yo buwanan. Akin nga arawan ang hulog. Minsan nagtatago na nga ako sa bombay eh. Sabi ba naman sa akin, ligawan daw ako para libre na lang daw ang mga panty ko." "Jowain mo na, para libre ang mga panty mo na soen." Natatawa na sabi sa amin ni Joy.

Limang buwan na pala. Five months. As Maya sat in her favorite coffee shop, the comforting hum of the crowd around her a distant background noise, she realized just how much had changed in her life. Five months ago, she was uncertain about love, about opening up to someone again. Yet, here she was—feeling content, secure, and loved.

"Kanina pa kita hinintay, Apollo. Buti at nakarating ka na. Ang una kong tanong, regular ba ang mens mo?" "Hindi po." Sagot ko. Minsan ay two months akong hindi nadadatnan kaya noong mga unang na-delay ako, hindi ko pinapansin pero ngayon iba na talaga ang pakiramdam ko. "And you don't feel nauseous at all?" "Matakaw lang po..." Nahihiya pa ako. She giggled. "Well, you're right, Mrs. Consunji. Congratulations, you're two months pregnant."

"So it means...?" Napaingos ako. "Eh 'di five months na tayong kasal. S-So...?" Hinaplos ni Jass ang mukha ko. Dinantayan niya ng halik ang kamay ko. Tulad ng kung paano iyon hinalikan ng lalaki sa panaginip ko. "That means, happy monthsary, sweetheart. Fifth monthsary. Now will you be my date?"

Siya lang ang may karapatang gumawa no’n. Naka-cream dress siya at heels, buhok niya nakalugay, at may malaking ngiti sa labi. ‘Yung tipong ngiti na may ibig sabihin—may binabalak. “Thank you,” sagot ko. “Ang daming bulaklak. Twenty-four? Hindi ba twelve lang ang standard?” “Twenty-four months. Tig-dalawa bawat buwan.” Lumaki ang mga mata niya. “Kuya… that’s actually romantic. Hindi ko alam na kaya mo pala ‘yan.”

Umaatungal kong bigkas. Para akong isang palaboy ng walang mapuntahan. Kung bakit naman kasi hindi pa nakisama ang mga pampablikong sasakyan eh. Eh, anong oras na ba? Sabagay late na. Sinadya kong puntahan ang lintik na Joseph na iyun ng dis-oras ng gabi para sana pagpatak pa lang ng alas-dose -uno ng hating gabi, mabati ko na ito ng HAPPY SECOND YEAR ANNIVERSARY.