Hard-earned Cash Novels & Stories

“Ang dami mong palusot.” “Hindi palusot 'yon. Financial discipline 'yon,” sabay ngisi ko habang tinatago ulit ang wallet ko sa bulsa. “Pero seryoso, bukas may cash na ako. Sweldo ni Mochi.” “Sabihin mo sa pusa mo, ready na ako mangutang sa kanya kung sakali.”

Nilapitan niya ang ina at sinabing, “Mommy, paano naging kulang ang pera mo!” Binuksan niya ang CashG account ni Lucy para tingnan ang balanse. Lumabas na may lamang 75,000 pesos lang ito. Agad siyang naging dramatiko. “Oh, mommy! Nakalimutan mo ba na ginamit mo ang CashG mo kahapon para bumili ng bag na nagkakahalaga ng mahigit 300,000 pesos? Kaya pala walang pera! Bilisan mo na, gamitin mo ang credit card mo!”

Pera iyun at medyo makapal. "Cash advanced mo! One month salary cash advanced!'" kaagad niyang sagot sa akin. Para namang may anghel na biglang dumaan sa harapan ko. Hindi na mawala-wala ang ngiti na nakaguhit sa labi ko. Bigla ko din nakalimutan ang tungkol sa kopya ng contract na hihihingi ko sa kanya. Balak ko sanang basahin iyun mamaya pagkauwi ng bahay pero hindi bale na lang. Importante, binigyan niya ako ng cash advance at may pera ako ngayun.

"If you go crazy again, you won't owe me 50 million!” Natigilan si Chellsey nang banggitin niya ang pera. Pera ang isa sa mahalaga sa kanya bukod sa tatlo niyang anak. Ito rin ang kahinaan niya. Dahil nakaranas siya ng mga araw na walang pera, alam na alam niya kung gaano kahirap ang mabuhay ng walang pera, at alam din niya kung gaano kahirap kumita ng pera.

Nandito na naman ang kaibigan niya, siguradong wala siyang trabaho na magagawa dahil aa daldal nito. ''What are you doing here, Cash?'' Walang gana na tanong ni Niu. Hinubad niya ang eyeglasses at ipinikit ang mga mata. He's been working nonstop for hours, and it feels like his eyeballs are going to pop out from its socket. He massage the bridge of his nose. ''Your reputation is dead, man.'' Naupo si Cash sa sofa. Napakunot ang noo ni Niu. ''What do you mean by that?''

"So, you don't have money that's why your here?" Bakit hindi man lang sinabi ni mommy na nakikipagkwentuhan siya sa mga tao dito. Mukhang chinichismis ako dito. "I have money. Own money."I don't have any reaction. Tumango-tango si Mia. "That's great." "Where did you get that own money if you don't have work."Cedric is confused now. I look at him and then Mia whose looking at me intently. Mali pala ako sa pag punta dito sa

Bumuga siya ng isang mabigat na hininga, at nang muli siyang tumingin sa akin, may pait sa kaniyang mga ngiti. "Anya, please understand. You know it's not that simple." pilit na paliwanag niya, ang boses niya ay gumaralgal din. "I cannot live without money, Anya. I can't live a life where I am scraping money to get by. Maybe for you, losing these things may not mean much but for me who grow up used to things like this….the idea of losing all of the things that I worked hard for is a nightmare. Money is the reason why we get to live, Anya. How can we live in a world without money? It's hard, isn't it?”

"That's why you're working hard to buy this?" "Exactly." His eyes became soft as he said, "That's something new to me... actually. I was born in a household where I could easily get and find what I wanted. That's why I admire hard working people because they exert more effort to achieve something." "And when you said that there's no such thing as a perfect family... I felt that," his voice trembled a bit when he spoke. "Money makes things convenient to people and I won't lie that money has never given me happiness before... but for some reason, I seek more. More meaningful things. Things that last and don't fade overtime. Those things... are the hardest to find in the life I've grown up to."

Hindi rin ba siya pamilyar sa pera? “Cash ‘yan, Poppy. Para kung sakaling may gusto kang bilhin para sa sarili mo, may magamit ka. ‘Wag mo na lang sasabihin kahit kanino na binigyan kita ng pera, ha?” Unti-unting nabanat ang labi niya sa pagngiti habang nakatingin sa ‘kin. “Napakabait mo talaga, Kuya Faith. Sige. Hindi ko sasabihin kahit kanino. Salamat, ha? Ikaw pa lang ang unang nagbigay sa ‘kin ng pera. Hayaan mo, kapag nakapagtatrabaho na ako, babayaran kita.”

Kung meron man akong mga mamahaling gamit, sasakyan, bags, shoes, bigay lahat ng yun ng mga magulang at mga kuya ko. All the money I earned before was saved for my future. Mabuti nalang at ganun yung mindset ko, because unknowingly and unexpectedly yun ang daan na tatahakin ko. Mabuti nalang talaga at maayos ako sa paghandle ng pera ko noon kundi baka gutom ang inabot naming dalawa ni Rook nung mga panahong lumayo ako sa pamilya ko.