Hard-earned Cash Novels & Stories

"It's alright, Vaine. You gave me the budget for their needs, right? Sapat na yon." Oo nga pala, nagbigay na ako. Ngunit kumuha pa rin ako sa wallet ko, buti na lang ay may cash pa ako doon. "You can add some more. Meryenda niyo na rin, libre ko na 'yan. Next time na andito ako, ikaw naman ang taya," pagbibiro ko. Agad naman siyang humalakhak doon bago kinuha yung cash, alam ko namang mabait din itong si Noah. I know he treat his workers the way they deserve. Noong lumalabas kasi kami no'n kasama mga kaibigan ko ay lagi rin siyang nanlilibre. He came from a wealthy family kaya hindi na ako nagtaka.

Nakaawang pa naman ang pintuan. Pang-asar na tawa na naman ang pinakawalan ng kaibigan. Nang maalala ang pinag-usapan namin kanina ni Nina, natanong ko siya. “What does ‘easy money’ means?” “Easy money?” ulit nito pagkuwa'y nag-isip. “Um, money na galing sa masama? Like for example ng pagnanakaw, scams. Pwede rin ’yong galing sa gambling.” Mukhang nag-isip pa siya dahil tumingin siya sa pader. “Pwede rin 'yong pagbebenta ng laman. I mean trade for sex. Usually, sa mga mahihirap ’yan. Mga ganyan. Pwede rin literal na laman sa loob, like ng kidney Ibebenta for money.”

Hindi ko na kailangan humingi pa ng pera o kunin ang mana ko kung meron man silang ibibigay. At least I'm earning my own money with blood, sweat, and tears through hard work. Kaya masasabi kong successful na rin ako in my own way. Lahat ng ginagawa kong ito ay secret lang. Ang alam lang nilang savings ko ay 'yung mga nasasahod ko sa kompanya ni grandpa na si grandpa rin ang nagbibigay sa akin. Iba pa 'yong allowance ko na ibinibigay ni Daddy at grandpa. I'm not a materialistic person. Masinop ako sa pera at hindi maluho. Kaya marami na akong ipon.

Hindi nagpanggap si Elaine sa harap ni Hannah, at tinikom niya ang bibig niya habang sinabi, “Dapat maintindihan mo rin ang sitwasyon ko. Si Charlie ang nagbigay sa akin ng epra. Nag-iwan siya ng 500 thousand dollars bago siya umalis, at may two thousand dollars na lang na natitira ngayon.” “Ahh?!” Sinabi ni Hannah, “Nagastos mo na ang 500 thousand dollars?!” Nagkibit balikat si Elaine. “Oo, nagastos ko na itong lahat. Hinihintay ko na lang na dumating ang cashback.” Walang nagawa si Hannah, at tumango na lang siya at sinabi, “Kung gano’n, umasa na lang tayo na maagang dadating ang cashback.”

“Ano’ng tulong ang hiningi sa iyo ni Correen?” “Cash assistance,” she answered hesitantly. “I lent her money to help her business. I transferred all the money that I’ve earned from my previous job to her. I didn't need it at the time, so it’s no problem with me. That money was able to help Coreen's business— she was able to pay for overdue bills and taxes, and she's able to somehow grow her income. However, this afternoon, she came back and told me that the income from the past two weeks was taken by Sam. Kinuha ni Sam nang walang paalam at ipinang-sugal."

Paano ba naman at sinabihan sya ni Bruce na ihanda na nito ang 500 million na ibibigay nya sa kaibigan at gusto pa nitong cash talaga na ibibigay nito sa kanya. Mas lalong lumawak ang ngiti ni Bruce, "Na-ah... kailangan ko ng cash dahil isa-isa ko yang ibibigay sa mga tauhan ko. Isang buwan na nilang sahod yan. Buti nalang talaga at nakaka gimbal ang mga impormasyong nakuha ko ngayon..." Kinuha nya ang isang kahang sigarilyo na naka lakip sa suot nyang denim jacket syaka ito sinindihan, "Mahal talaga magpatakbo ng negosyo underground, kita mo nga naman at 1 million ang sahod sa loob ng isang buwan ang mga trabahador ko. I can save half a billion dahil sayo. Hindi ko lang alam kung mag papasa

Nakasuot lang din naman ang hoodie ko at nakasubsob sa aking dibdib su Maverick kaya hindi rin kami makikilala ng kung sino. Hindi na ako nag-abala pang umuwi sa amin para kumuha ng gamit o ano. Hindi rin naman permanente ang paninirahan namin doon kaya kaunti lang din ang mga gamit namin. Our money is in my bank account kaya nagawa ko pang mag-withdraw bago bumili ng ticket sa barko.

Marahil hindi siya makapaniwala na makakatanggap siya/sila ng ganon kalaking cash prize. "S-sir Zuigi," naluluhang wika niya at nagulat ako sa pag yakap nito. Niyakap ko naman siya nang mahigpit at inalo alo at binulungan na deserved niya ang nakuhang pera. Actually medyo kulang pa nga sa lahat ng hardwork niya sa kumpanya ko. Siya ang pioneer sa lahat ng employees. Kasama ko siya sa saya, lungkot at paghihirap at saksi siya kong paano ko napalago ang kumpanya na meron ako ngayon. "Si ateng may cash na may kayakap pa. Bongga ka te!" pag bibiro nang host.

“Inaalila? Paano mo naman ‘yon nasabi?” “Ang hirap pa lang maging mahirap.” Wika ni Aaron, kaya napatingin si Hanma. “Ngayon mo lang pala naisip ‘yan?” Iling na wika ni Hanma, sa kanya. “Ngayon lang ako naghirap.” Sagot ni Aaron. “Wala kana ba talagang pera?” Tanong ni Hanma. “Hindi ko alam. Hindi ko na kasi ginagamit ang mga cash card ko.”

Dumilim ang mukha ko ng masilip ang loob ng wallet ko. Wala ng lamang cash. Mabuti na lamang ATM ko. Nasa loob pa hindi kinuha. Hindi ko lang talaga maiwasang nanghinayang sa cash ko kasi malaki pa iyon nasa seven thousand pa. Allowance ko iyon na withdraw ko. Dalawa ang pinagdudahan ko si Erica o Olivia ang kumuha.