Hearted Pronunciation Novels & Stories

I didn't mean to hear it but I did. My head is telling me that I am fine, right now. Kahit makita ko pa silang maghalikan habang papasok sa kwartong 'yan ay wala lang sa utak ko. But my heart can't. Nagsimula itong manikip at nagsimula rin ang mga mata kong mamasa. "Love, I love you so much," Gusto kong sabunutan ang sarili ko sa patuloy na panonood sa kanila.

] Napaismid si Amber nang mabasa ang huling mensahe. Heartless? Siya pa talaga sinabihan na walang puso? “That manipulative bastard!”

Para din akong magkakaroon ng heart attack sa bilis at lakas ng aking heart beat. "Hmmm... You're a good kisser, Hendrix." Ngumiti siya. "Happy birthday, baby..."

Mabilis ang tibok ng puso ni Cherish at pakiramdam niya ay namumula ang kanyang mukha kahit malamig ang panahon. “Cherish, sandali!” Narinig niyang tinawag siya ni Ken pero hindi na siya lumingon. Pagdating niya sa kanyang kwarto sa hotel, isinandal niya ang likod sa pinto habang habol ang hininga. Ramdam pa rin niya ang malakas na tibok ng kanyang puso, ngunit alam niyang hindi ito dahil sa pagtakbo.

Dito ako nagmumukmok sa tuwing pakiramdam ko ay bibigay na ang puso ko at parang maiiyak na. “Tapos na,” rinig kong sagot ni Aya. Matamlay at malungkot. At sa tuwing maririnig at nakikita ko siyang malungkot doble ang sakit na nararamdaman ko. Maya maya ay lumabas na rin ako. Sandaling kumuyom ang kamao ko nang makita ko na hawak niya ang card. Mukhang binasa niya. Pero umasta akong hindi nasasaktan.

"Ang suplado mo talaga. Pero okay lang, pogi ka naman kaya walang problema.” Natigilan siya sa sinabi nito at marahas itong nilingon. "How old are you again?” “Ten." "Ten," ulit niya. "Sa edad mong iyan ay dapat hindi pa lumalabas sa bibig mo ang ganiyang mga salita.” Kumunot ang noo nito. "At bakit hindi? Nagsasabi lang naman ako ng totoo ah?" Nasa tinig at mukha nito ang kainosentehan.

Ibang Sage ata ang kaharap ko ngayon kaya ganito. "Merci de rendre mon coeur heureux.." Ano raw? Agad itong tumalikod sa akin kaya mabilis kong hinawakan ang balikat n'ya at iniharap sa akin. Nakakangalay rin pala kapag si Sage ang kaharap mo! Napaka tangkad kasi, hanggang balikat n'ya lang ako. "Ano 'yon? Hindi ko maintindihan!" Reklamo ko ngunit inirapan lamang ako nito.

Naka-engrave ang mga salitang, “One heart, two fools learning.” Napasinghap ako. Ang lalim. Ang cheesy. Pero ang sakit din sa dibdib, in a good way. “Yan kasi tayo,” sabi niya habang nakatingin sa bracelet. “Dalawang tanga. Parehong marunong magtago ng nararamdaman. Parehong takot. Pero willing matuto.” Tumingala ako sa kanya, hindi ko na kayang pigilan ang ngiti ko. “Galing mo talaga sa mga linyang pang-teleserye, ‘no?”

Hindi pa naman niya ito binabasted pero bakit ganito na ang lumalabas sa bibig nito? “Kung matatawag mang katangahan `to, Jane, `yon na siguro ang itatawag ko sa sarili ko. `Cause the moment I fell for you sa maikling panahong pagkakasama natin, saka naman nawala ang dati mong pagtingin.” Ngumiti ito nang pagak. “I know how you felt for me before. It’s obvious, anyway. Pero pilit ko lang inignora dahil nga ayaw ko ng simple at inosenteng babae noon.” Jester held her face at pinakatitigan siya sa mga mata—matagal—na waring iyon na ang kahuli-hulihan nilang pagkikita. “I know who owns your heart.”

Kung isang tuta nga ay napakahirap na abandonahin sa isang lugar na walang nagmamahal, tao pa bang walang muwang? Hindi siya pinalaki ng kanyang mga magulang na may maitim na budhi at makasariling puso. Kaya nga raw Heart ang kanyang pangalan para magkaroon siya ng mabuti at mapagmahal na puso habang siya ay lumalaki.