Heartless Meaning Novels & Stories

tanong ng isip niya Gwapo si Enzo at halos perpekto. Pero sa bawat titig nito… parang napapaso ang kanyang puso. Dumating ang sandali ng panunumpa. Walang emosyon ang kanilang mga salita. Walang lambing. Walang pangarap na sabay bubuuin. Dalawang estranghero… pinilit pag-isahin ng isang kasunduan.

Heartless 97 Cris point of view Hindi niya alam kung paano siya kikilos dahil kaharap niya ngayon ang tao na gusto niyang takasan. "E-Elena," usal niya sa pangalan nito. Tumigas ang expression nito at para bang hindi nito gustong marinig ang boses niya o kaya ay makita siya dahil sa halip na tignan siya nito ay si Samuel ang binalingan nito.

Isang halik na banayad, maingat, parang takot siyang masaktan siya. Sampung segundo lang, pero para kay Avril — parang tumigil ang mundo. Naramdaman niya ang bawat tibok ng puso niya, bawat hinga niya. At kahit doon pa lang siya namatay, siguro ay sulit na. Pagkatapos ng halik, bahagyang umatras si David, nakatingin pa rin sa luhaang mukha ni Avril.

Tatanungin ko ba siya, kung narinig ba niya yung sinabi ko kanina o hindi? Paano kung i-deny niya? tapos ikalat pa niya sa iba? Kumalma ka lang, self. Huwag kang magpadala sa emosyon mo dahil hindi ka nakakapag-isip ng maayos. Habang naglalayag ang isipan nito ay hindi niya namalayan na kanina pa palang nakamasid ang binata sa kaniya na may bakas ng pagtataka sa kaniyang mukha.

"Pag nag mahal ka kasi.. Oo syempre sino ba namang hipokrita ang ayaw gustuhin ng gusto niya diba? Pero kasi, hindi ito shoppee na may guarantee cashback, ito ay totoong buhay, yung feeling na may 10 piso ka, tapos bumili ka sa tindahan ng max candy tapos hindi ka na sinuklian. Pwedeng mangyari sa'yo ang isa doon, at kailangan mong tanggapin alin man doon." "Ako rin ay naranasan na yan. Yung gusto ko iba yung gusto. Pero keri lang no! Ang ganda ko kaya, kawalan niya ako." Napalunok ako at napatitig sa kanya. Minsan pala may sense din kausap itong kaibigan ko. "Ku.. kung.. hindi niya ako magustuhan masakit yun, Cita." "Oo naman. Pag nagmahal ka talaga may chance na masasaktan ka, kambal kasi

Buti pa sila… Hindi niya naiwasang makaramdam ng lungkot sa ala-alang pilit na bumabalik sa kaniyang isip anong pigil man ang kaniyang gawin. Ilang beses na niyang pilit na isinuksok sa kailaliman ng isip at puso ang mga ala-alang iyon? Kahit anong iwas ang gawin niya'y pilit pa ring bumabalik. And she always hated it when those memories came rushing; dahil kahit ilang taon na ang lumipas ay masakit pa rin para sa kaniya ang mga nangyari. Muli niyang ipinilig ang ulo. Bakit ba ayaw siyang tantanan ng mga negatibong alaalang iyon?

They loved raising the expectaions of those jerks then brutally putting them down. Ang turing nila sa sarili nila ay mga secret avengers ng mga kabaro nilang sinaktan at pinaasa ng mga walang-maggawang lalaking iyon. Hence the name Heartless Girls. Because they are the girls who will never fall for a jerk and have her heart ripped out by said jerk. Mas gusto nilang sila ang magpadugo sa puso ng mga iyon.

I chuckled and pulled myself from my father and looked at him. "In the end, I faced a miserable death from the person I gave my heart to. He hurt me emotionally, he made me feel like a crap between him and his other lover. And I just ended up as a a toy that everyone used and ends up in the trash once it becomes a useless thing." I smiled at him and chuckled, he's just looking at me with a serious expression on his face. "It's a sad and miserable nightmare that I have. That a normal sleep is already too much for me, it scares me to fall asleep knowing that everything that's happening might just be a dream too. It's just... in here with me, forever," I said and points at my heart.

*Pak* Bigla nya akong hinampas. "ARAAAAY! Bakit mo'ko hinampas" Ma's lalo itong umiyak ng Malakas. "Waaaah Masakit na nga itong puso ko tapos my gana kapang arasin ako." "Di naman kita inaasar, nag alala nga ako sayo dahil sabi mo my sakit ka sa puso." "Ang slow talaga nica, wala akong heart failure sniff sniff" "Sabi mo kanina Masakit mo. Ano ba talaga Debby diretsohin mo na ako."

His heart sank, a heavy weight settling upon his chest. Each step he took felt like a journey through a desolate landscape, his heartache echoing with every footfall. Room after room, he searched, a silent ache deepening within him. With each unanswered call of her name, his yearning grew stronger, as did his fear that she might truly be gone.