Novel & Cerita Her's What Once Was

she muttered, turning her face slightly away. I almost laughed. Seasonal? Talaga lang, ha? I tilted my head, observing her. "You know, you look so familiar," I said slowly, watching for any sign of panic. "It’s like I’ve seen you before. Your eyes, your voice, they feel so familiar. It’s like we’ve shared an unforgettable moment, dear." She visibly stiffened. That reaction—priceless. Oh, Fiona… You really thought you could get away with this? I wasn’t going to let her.

FLASHBACK Napaluhod si Rome sa tabi ng bangkay ng kaniyang asawang si Doreene. Naliligo ito sa sariling dugo at isa na itong malamig na bangkay. Kung titingnan, masasabing matindi muna ang pinagdaanang hirap ni Doreene bago ito nalagutan ng hininga. "Magbabayad kayo..." mahinang paghikbi ni Rome.

Siya ang nerd na mahiyaing kaklase namin. Sinenyasan ko siyang magsalita. Nahihiya siyang tumayo at tumingin sa 'kin. "S-Si Charisse at Cloe," nauutal na sabi niya. "Ano? Ang dalawang kinulang sa bakuna na ‘yon?” Tumango siya. "N-Nakita ko kasi sila kanina na nag eedit niyan.” Kaya pala maganda mood ng dalawa kanina. Humanda sila sa 'kin. Ilang araw na ako nag titimpi sa dalawang 'yon.

TWENTY-ONE (21) - Rhea's POV – 🎼 It took one look And forever laid out in front of me One smile and I died But I do need to be revived by you 🎼 There I was Thought I had everything figured out Goes to show just how much I know ‘Bout the way life plays out 🎼I take one step away Then I find myself coming back to you My one and only, one and only you….

"We're planning to go to a private beach club later tonight. We'd love for you to join us. Do you have an I*******m or maybe a number we can reach you at?" Naramdaman ni Mia ang mabilis na pag-akyat ng dugo sa kaniyang mukha. Labis ang kaniyang pagseselos na halos hindi niya maipaliwanag. Ang mga babaeng ito ay parang walang nakikitang kasama si Grey at hayagang lumalandi sa harap niya.

Paminsan-minsan, napapatingin siya rito. At bawat tingin niya, parang may kumikirot sa dibdib niya. Ito ang mama niya. Isang mahusay na teacher. Ginagalang ng students. Awarded. Hinahangaan ng mga kasamahan. Isang babaeng kayang tumayo sa harap ng maraming tao nang walang kaba. Pero kanina… nakita niya itong nasa sahig.

Pero kilala niya si Aling Tere, hindi ito nagbibiro sa ganitong usapan. Kinabukasan, dinala siya ng ina sa isang lumang bodega sa labas ng lungsod. Madilim, malangsa ang hangin, at puno ng mga lalaking naka-itim, may hawak na tablet, pera, at papel. Ang auction ay tahimik ngunit puno ng tensyon. Mga matang gutom, malamig, at mapanghusga ang nakatuon sa kanya habang siya’y pinipilit patayuin sa gitna ng entablado.

At hindi nga siya nagkamali tinotoo nito ang banta na titikman siya dahil siniil na siya nito ng h***k. Noong una ay umaayaw pa siya ngunit kalaunan ay siya na mismo ang tumutugon. Mas lalo pang naging malalim ang halikan nila, hinahayaan niya ring maglakbay ang kamay ni Lucas saan mang dako ng kaniyang beywang.

“Pangkalahatan po yun, Ma’am Shaina. Ang kasal ay sacred at dapat ginagawa lang ng mga taong mahal ang isa’t-isa. Yun po ay paniniwala ko.” “Puwes basura yang paniniwala mo! Sa panahon ngayon ay hindi na uso ang mahal lang dapat magkapantay kayo ng estado ng buhay! Kaya ka mahirap dahil ganyan ang mindset mo!” igting ang pangang sigaw ni Shaina sa kanya.

giit ko. Sumimangot siya lalo. Tumawa ako at hinila siya para yakapin ng mahigpit. I will miss her again so bad. I don't know when will I see her again because I want to fix my problem first before I finally claim her mine without anyone stopping us. Tama si Serge. Why would I said those words to him if I can't apply it to myself? Am I hypocrite? I don't want to become one. I refused.