Her's What Once Was Novels & Stories

Mukhang malalim ang iniisip niya siguro iniisip niya ang mga sinabi ko sa 'kaniya. Naalala ko na ibinigay niya ito sa 'kin ang bracelet noon at nangako ako na kapag nakikilala ko na siya at naalala ko siya ibabalik ko 'to sa 'kaniya. Bumalik na nga ang alaala ko pero hindi naman lahat. Ni hindi ko pa nga siya maalala at ang mukha ng lolo at daddy ko. Paano ko tuloy mapaptunayan sa 'kanila na ako nga si Damania kong si Justin palang nga ayaw na maniwala sa 'kin.

TWENTY-ONE (21) - Rhea's POV – 🎼 It took one look And forever laid out in front of me One smile and I died But I do need to be revived by you 🎼 There I was Thought I had everything figured out Goes to show just how much I know ‘Bout the way life plays out 🎼I take one step away Then I find myself coming back to you My one and only, one and only you….

Pero ngayon napalitan na ng “mauulit pa ba?” Let’s kiss again, Mia.

Pero kilala niya si Aling Tere, hindi ito nagbibiro sa ganitong usapan. Kinabukasan, dinala siya ng ina sa isang lumang bodega sa labas ng lungsod. Madilim, malangsa ang hangin, at puno ng mga lalaking naka-itim, may hawak na tablet, pera, at papel. Ang auction ay tahimik ngunit puno ng tensyon. Mga matang gutom, malamig, at mapanghusga ang nakatuon sa kanya habang siya’y pinipilit patayuin sa gitna ng entablado.

At hindi nga siya nagkamali tinotoo nito ang banta na titikman siya dahil siniil na siya nito ng h***k. Noong una ay umaayaw pa siya ngunit kalaunan ay siya na mismo ang tumutugon. Mas lalo pang naging malalim ang halikan nila, hinahayaan niya ring maglakbay ang kamay ni Lucas saan mang dako ng kaniyang beywang.

“Pangkalahatan po yun, Ma’am Shaina. Ang kasal ay sacred at dapat ginagawa lang ng mga taong mahal ang isa’t-isa. Yun po ay paniniwala ko.” “Puwes basura yang paniniwala mo! Sa panahon ngayon ay hindi na uso ang mahal lang dapat magkapantay kayo ng estado ng buhay! Kaya ka mahirap dahil ganyan ang mindset mo!” igting ang pangang sigaw ni Shaina sa kanya.

giit ko. Sumimangot siya lalo. Tumawa ako at hinila siya para yakapin ng mahigpit. I will miss her again so bad. I don't know when will I see her again because I want to fix my problem first before I finally claim her mine without anyone stopping us. Tama si Serge. Why would I said those words to him if I can't apply it to myself? Am I hypocrite? I don't want to become one. I refused.

Hilaw siyang ngumiti bago mapaklang tumawa. "Oh, I wish. I guess she did not tell you nga," parang dismayadong sabi niya pa. "What exactly...happened?" tanong ko, hindi pa rin makamove on. Damn, Freya Lazari Herrera. "Freya happened. I liked you first but I ended up loving her," nakangiting sabi niya na tila ba may inaalala pang sobrang gandang memorya. "Anong nangyari?"

Baka naisip nito na kapag magkakasama kami, mas madali siyang makikita ng mga naroon. “Which one do you want?” tanong ni Cherinna sa akin. Kumunot ang noo ko sa kanya dahil sa sinabi niya. Ngumisi naman siya sa akin. “Ito na lang,” sabi nito bago ibinigay sa akin ang white gown. “What? Ano bang ginagawa mo?” tanong ko sa kanya.

Medyo naiinip na sya dahil ang tagal daw. "Pwede ba na i-serve na lang. Buntis kasi 'tong kasama ko, masamang mapagod." Nginitian ni Nathaniel yung kahera. "S-Sige po Sir. A-Ano... Ano ba 'to? I-seserve na lang po n-namin." Natataranta na tuloy 'yung kahera. Muntik na akong matawa. Masarap ang naging usapan namin ni Nathaniel. Marami syang naikwento tungkol sa mga lugar na pinuntahan nya. May mga nakilala syang babae na naging kafling, hindi na ako nagtaka roon.