Novel & Cerita Hermana Bali Monologue Script

bahagya s’yang lumapit sa tainga ng babae at bumulong, “Do you think, people would believe someone like you? Think about it. I, Haniel Hermuenez na sinabi mo nga na isang balyena laban sa isang kagaya mong dilis, sa tingin mo, sino ang mas paniniwalaan ng tao?” mabagal s’yang lumayo at ngumiti ng nakakaloko sa ginang.

Tumingin sya sa akin at ngumiti, kaya naman ngumiti din ako. Naghand-gesture sya na parang ipinapahiwatig na sumunod kayo sa akin kaya naman sumunod kami dito. "Seat down" sabi nya. Ang lamig naman dito, huhuhu bRrrrr.. "So, your name" "Aia Hera Castro Ma'am" "So Hera call me Ms. Barbie" "Ok" "Let's talk about your job, you are only 18 right?" "Yes Miss"

Ang iilang hibla no'n ay nilagay nito sa likuran ng kanyang tainga. “So beautiful, my gorgeous fiance and soon to be wife. Ah, at last malapit ka ng maging akin. Matatali kana sa gwapong kaharap mo. You're so lucky, Babe.” Nagsisimula na naman itong magbuhat ng sariling bangko. Bumuka ang labi ni Haera ngunit bago pa niya masabi ang sasabihin ay bumukas na ang pinto at pumasok ang hindi nila inaasahang tao.

“The audacity of you na pumunta rito!” Galit na hinagis ni Ramy Harrigan ang pinirmahan na dokumento sa harapan ni Hera, ngunit agad naman itong sinalo ni Lendon. “At ikaw, uncle, anong tawag sa ‘yo? Your face is too thick to take my father's seat.” madiin na wika ni Hera. Ramdam niya ang pag-akyat ng dugo sa ulo nito dahil sa sinabi niya. Tumayo ito at lumapit sa kanya.

Hindi nga lang ngayon. Pagkapasok nila sa loob ng mansion ay kaagad siyang sinalubong ng ina niya ng isang mainit na yakap. Ramdam niya ang pangungulila sa uri ng pagkakayakap nito at kanya naman itong niyakap pabalik. "I miss you, Herajiya." Madamdaming sabi nito pero napangiwi siya nang banggitin nito ang buo niyang pangalan. Kumalas si Hera sa pagkakayakap sa ina at pinakatitigan ito.

I must not end like this! Sa sandaling iyon ay umiyak ako. As in ubod ng lakas. Rason para mapalingon sa amin ang mga taong nakamasid. Nataranta si madam Helena. "H'wag po, maam. Nasasaktan po ako! Tama na po! Hindi po ako bayarang babae! Maawa na po kayo!" halos pasigaw na sambit ko para maagaw ang atensyon ng nakikinig.

Tumawa nang bahagya ang nanay ni Helena, “Huwag na nating pag-usapan ang bagay na iyan. Hindi ba tapos na ang paghihirap na iyon?” Lumingon si Helena at dinampot niya ang isang magarbong salamin mula sa isang mesa na isang siglo na ang tanda. Sumunod, bumalik siya sa kanyang puwesto at hinarap niya sa kanyang nanay ang salamin. Sabik siyang nagsalita, “Tignan mo, Mama! Hindi lang ang katawan mo ang bumalik sa dati nitong lusog, pero mas bumata na rin ang itsura mo!”

"N-Nazzer hmm ohh!" ​Bago kami bumaba, hinugot niya ang kanyang mga daliri at ipinahid ang katas ko sa kanyang labi bago ako hinalikan nang madiin, sapo ng isang kamay niya ang kaliwang dibdib ko at minamasahe. "Tandaan mo, Hera. Ngumiti ka sa harap ng huwes. At huwag mong kakalimutan na asawa na kita sa bawat himaymay ng pagkatao mo."

narinig kong sagot ni Helious at napansin ko na medyo uneasy pa nga siya (Leave it to me, we will be just fine) “Stai calmo fratello! Potresti farle male o anche a te stesso!” (Take it easy, brother! You might hurt her or even yourself!) Tumango na lang si Helious kaya nilingon ulit kami ni Hera. “Take care guys! Bawi ako sa inyo bukas! For now, I just want to sleep!” nakatawang sabi ni Hera sa amin ni Hunter

mabilis niyang tugon sabay iwas ng tingin, pilit tinatago ang pagkabigla at ang kumakabog na dibdib. Paglapag ng eroplano sa Bali, sinalubong sila ng mainit na simoy ng hangin at amoy ng dagat. Mabilis niyang inabot ang kamay ni Mirella para tulungan ito sa pagbaba. “Welcome to Bali,” sabi ni Cassian na may ngiti. Napatitig si Mirella sa kaniya. “Mukhang excited ka naman ata?” pagbibiro pa nito.