Novel & Cerita Hey Barbara Lyrics

Mahina naman itong natawa at napakanta pa na parang timang. 🎶🎶🎶 Give me your hand, darling Do you feel my heart's beating Do you understand? Do you feel the same? — "Shut up Evans!" malakas na bulyaw n'ya sa pagkanta nito na ikinahalakhak naman ng gago. Itinapon n'ya ang hawak na patalim at binunot ang dalawang baril na nasa holster sa kanyang mga hita at sunod-sunod na binaril ang mga kalalakihan na papasugod sa kanila.

"Baba!" "You don't know what you're doing, Tatiana," mataray na asik ni Barbara. "Dahil hindi natapos ang kanta, wala siyang sweldo." "Ako ang magbabayad sa'yo." Kumuyom ang kamao ko. "Umuwi ka na." "Pero..."

Feeling niya kasi, nahahawaan ng ugali ni Mona itong si Barbara eh. Barbara is innocent. Ni hinda nga umiimik eh na para bang palaging takot na makipag-usap. “Siyempre, kayo po ang amo. Pero paano naman po ang---- “Sakay na!’” putol niya sa sasabihin pa sana nito. Ang daming katwiran eh. Gaano ba kaganda ang pangakong pasalubong ng ugok na Kiel na iyun sa dalawang ito at hindi man lang matinag?

Kasi kung di nya ilulugar ang sarili nya at di nya kaya na di idamay ang personal sa sparing lang, baka mapatay ko sya ngayon mismo "I am, i always think of it when i wanna break your neck. Well it works all the time" Barbara says with sarcasm on her voice, hindi ko alam kung si kuya paba ang sinasabihan nya o iba pa ang pinaparinggan nya. Madami din kaaway itong kapatid ko, I don't know kung sino ang pala away kila mama at papa. Kuya is not like her, bukod tangi si Barbara na mabilis mag init ang ulo at maikli ang pasensya, unlike me and kiuya. Napaka pasensyoso

Malanding pagkakasabi niya rito. "Barbara!"

"Make this place a presentable one and put my people inside. Barbara is going on a date." A date with someone else…

Ang galit sa mukha nito ay nagsasabing handa siyang manakit, handa siyang ipakita ang lahat ng hinanakit niya sa isang iglap. “Ikaw ang may kagagawan nito, hindi ba?! Ikaw, malandi kang babae! Gusto mo bang patayin ang anak ko?!” sigaw ni Barbara, halos mabasag ang tenga ni Sera sa lakas ng tinig nito.

Karaniwan, ganito ko gusto—walang istorbo, walang iniisip kundi ang susunod na hakbang sa negosyo. Pero ngayong gabi, iba. Sa bawat paghinto sa traffic light, may isang mukha ang kusang pumapasok sa isip ko. Maputla, halatang pagod, pero may tapang sa mga mata na parang ayaw magpaapi. Barbara. Napahigpit ang hawak ko sa manibela. “Trouble ka,” mababang sabi ko—hindi ko alam kung siya ba o ako ang tinutukoy ko.