Romans & histoires Hidden Dungeon Only I Can Enter

Dilim ang unang sumalubong sa kanilang lahat, mayroon naming ilaw sa daraanan nila pero mas pinili ni Hoven na wag buksan upang masanay din nag kanilang mga mata. Tahimik silang naglakad papunta sa underground, inabot sila ng halos limang minute bago tuluyang makapunta sa underground dahil mayroon pang tatlong mga pinto ang kinakailangang buksan na ‘may password na sila lamang ang nakaka-alam. Ang underground ay exclusively for higher ranks mula sa bubuuin nilang organization at sila iyon. Pagbukas ng huling pinto ay mayroon ng nagmumulang liwanag sa ilalim, pagpapasok mo ay sasalubong sayo ang isang malawak na space at walang kalaman-laman.

Mukhang mas matigas pa ang puso ni Gaia kesa kay Tana noon bilang Stone Cold. Kumaway pa si Tana sa kapatid habang papalayo ang kanilang sinasakyan. Kumaway naman pabalik si Gaia. Nang tumalikod ang babae sa kanila humarap naman sina Zeus at Tana sa bahagyang pagbubukas ng Halo gate. "Hell entrance is located under the water, but this entrance is located in the mid air. What a unique entrance. Mabuti pwede rito lumabas," Komento ni Zeus.

At ang iba naman ay nasa kandungan na ng ibang mga lalaki at gumagawa ng milagro. "Sa first floor, simpling bar lang 'yon. The red hallway is the red room kung saan nagbebenta ng katawan gamit ang video call. The second floor is the dungeon, once you enter there there's no turning back. Curiosity? It's not working here," she pause for a minute before spoke again. "Nakapasok ako doon dati. No'ng una palang akong nakapunta dito. Just like you, I was curious too."tumingin ito sa akin ng seryoso ang mukha.

tanong ni Dustin habang nakatingin sa palibot ng tunnel. Sinadya kong sa tunnel ang entrance dahil naramdaman ko na maging center of attraction ito ng mga kalaban ko kapag nalaman nila ang tungkol dito. Dinikit ni Rhayan ang palad sa isang pintuan na gawa sa matibay na salamin.

Tahimik. Sa bawat galaw niya, alam kong sanay siya. Hindi ito baguhan. Pero hindi niya alam na sinusundan siya ng dating Assassin J. Mga 500 metro ang tinakbo niya, hanggang sa narating niya ang isang abandonadong chapel. Napangisi ako. "Classic. Underground exit. Kung saan may altar, may trapdoor." Pumwesto ako sa mataas na bahagi ng damuhan. Tinanggal ko ang maliit na drone sa aking utility belt at pinagana ito.

Bulong nito habang mabilis pa rin ang pagmamaneho nito. Ilang minuto lamang ay narating na niya ang HQ. Sumalubong sa kanya ang mga tauhan niyang abala sa mga computer nila. Their HQ is located underground by a abondoned building. They even have an underground parking lot. Walang masyadong nakakakita na may pumapasok sa abandonadong gusali dahil malayo ito sa kabihasnan at natatabunan din ito nang malalaking damo.

Mag aanak pa sila ng marami ng hubby niya. Sa maid quarters pala ang secret passage papunta sa underground. Emergency exit pala ito na pinagawa ng ama nila. Ang akala nito ay walang nakakaalam ng exit na ‘to bukod sa piling mga tauhan nito, ang hindi nito alam ay natuklasan ni Johnson ang tungkol sa daanang ito no’ng makuha nito ang blueprint ng buong mansion. “Ate Apol, naman! Wag ka ngang kumapit sa pantalon ko!” Reklamo ng kapatid niya.

Matapos ang ilang segundo na pagpapaliwanag sa akin kung saan ako dapat dumaan ay maingat na akong kumilos. Masyado nang madalim sa paligid kaya kampante akong makakapasok ako ng matiwasay sa loob. Nang maka-ikot ako sa likod ay nanigurado muna ako na walang tauhan nila ang nagbabantay doon, after a couple of seconds nang pagmamatiyag ay lumapit na ako sa secret door na isinenyas sa akin ng tauhan ko. Para siyang underground tunnel, na hindi halata dahil sa sagradong pagkaka-ayos nito. Matalinong paggawa na hindi basta basta malalaman nang isang ordinaryong mamamayan.

Marahas. Bumukas ang pinto. At hinila nila ako palabas. Hindi ako lumaban. Hindi pa. Kailangan ko makita. Kailangan ko malaman. Kung saan ako dinala. Isang malaking compound. Concrete. Closed. Guarded. Walang takas. Perfect. Pinapasok nila ako sa loob. Mahahabang hallway. Walang bintana. Walang ilaw kundi yung nasa kisame.

"All right, Elliot, let's get started." He's referring to our secret room at the bottom of the Seaway building. The bunker is soundproof and made of a heavy metal sliding door and thick walls. The hidden elevator behind Dad's library cabinet in his office is the only way into the bunker. I told Sabino, and we quietly exited the lobby.