Ravaged Novels & Stories

Napaluhod ako sa sahig at agad na pinulot ang basag na resin na may dried flowers sa loob. "N-No... No..." "Bitawan mo 'yan! You might hurt yourself!" Hindi ko pinansin si Raven at nagpatuloy ako sa pagpulot ng pira-pirasong basag nito. Mas lalo akong napahagulgol nang maisip kong sira na talaga ito at mahirap nang buuin pa. "No...." "Ano ba!? Tignan mo yung kamay mo! You already hurt yourself! Sh*t!" sigaw ni Raven at lumuhod na rin para hawakan ang kamay kong dumudugo na pala.

"Yes. Me. The husband of the woman your people tried to destroy." Bago pa siya makalapit sa pinto, pinutok ko ang binti niya. Tumumba siya, napasigaw sa sakit. Lumapit ako. Tinapakan ang sugat niya. "You sold death. Now you’ll taste it." "You… don’t know… who you’re up against—" "You don’t know what you started." Sabay pasabog ng baril sa ulo niya. Raven: “Target eliminated. All buyers neutralized or fled. No casualties on our side.”

Ako sana ang maasawa ni Mela kung hindi ako ganun noon '' '' huwag na ito ang pagusapan natin ..ito pala ang ice pack ilagay mo dyan sa pisngi mo '' dahan dahang nilalapat ni Krystal ang ice pack na bigay ni Ivan sa pisngi ni Rafael na nasuntok . ''salamat pala dahil ako ang kinampihan mo over him ''

Isang malakas na bugso ng hangin ang sumasabog kasabay. Lahat ng mga karayom na umaakay patungo kay Harvey ay napatagilid. Isang hakbang pasulong si Harvey bago siya humarap kay Ryland. Slap! Naramdaman ni Ryland ang matinding sakit sa kanyang mukha bago siya pinalipad. Kasabay nito, ang mga karayom na itinabi ay dumapo kaagad sa kanya nang bumagsak siya sa lupa.

' yan ang tanong ko sa sarili ko. May nakadagan sa akin na braso kaya nanlaki ang mata ko at agad na bumangon. Masakit ang boung katawan ko at may mantsa ng dugo sa cover. Napatakip ako sa bibig at napahagulgol. 'i can't believe it' Dali-dali akong nagbihis at agad na lumabas. 'paano nagawa ni Jarred ito sa akin'

CHAPTER 78 Tumigil ang ikot ng aking mundo. Nagdilim ang aking paningin at nahirapan akong huminga. Sa nasaksihan ko ay parang nanikip ang dibdib ko at hirap akong huminga. Ngunit sandali lang iyon. Mabilis akong nahimasmasan. Agad akong lumapit sa bangin na kinabagsakan ni Rave. Nakita kong nakahandusay na siya sa mabatong bahagi na iyon ng bangin. Sumama ang dugo sa umaagos na tubig. Bago ako tuluyang makababa palapit sana kay Rave ay nasukol na ako ng isa pang rebelde. Nagsisigaw ako. Nagwawala. Paulit-ulit kong tinawag ang pangalan ni Rave. Puno ng luha ang aking mukha.

sagot nito Ngumiti ako at tumango, meron na ako actually matagal na ito sa akin ngunit wala kasi yung pag bibigyan kaya hindi ko maibigay. Pero ngayon meron na. CIERRA RAVEN FIOR Umalis na ako ng makita ko na nag eenjoy ang mag aama sa kanilang quality time. Nag tungo ako sa evacuation center upang tumulong sa mga tao doon. Pagdating ko inalis ko ang suot kong helmet ko at inaayos ko ang itim kong mask ko at bumaba na ako sa motor ko. Kinuha ko ang susi ko at tinago sa bulsa ko

Raven is full of sweat and she's soaked with it. "Good grief, she survived!" Natutuwang saad ni Viola. They are not happy because Raven is alive. But they are happy because they won't be killed after a disaster experiment. Pero napatigil naman ang dalawa ng bumuka ang mga mata ni Raven. Ang kanyang mga mata na dati ay kulay kayumangi ay naging kulay ginto na. Lahat ng sugat at pasa nito sa katawan ay nawala din. Tila para itong ipinanganak ulit na kahit isang galos ay wala itong tinamo.

Narakaramdam siya ng ibayong sakit. Oh God. Bakit kailangan pang mangyari ang lahat ng ito? God, please help me. I want to spend the rest of my life with Vaughn.. CHAPTER NINE : TRAVIS'S PARTY PART THREE HALOS lamunin na ng kadiliman ang buong garden kung saang ginaganap ang magarbong party ni Travis Laurel. Halata sa mga bisita ang labis na pagkataranta sa pangyayari. Pero siya ay kampante lamang na lumabas sa mansion. Wala siyang problema kung madilim man ang paligid niya. Matagal na niyang sinanay ang sarili niya tulad sa mga ganitong uri ng sitwasyon. Kasama iyon sa pinili niyang propesyon.

Pinigilan ko ang sarili kong maiyak. "Help me, please... Ayoko ng umuwi sa bahay na iyon. Sasaktan na naman nila ako." Parang bata akong nagsusumbong sa kanya. "Damn, baby... Don't cry, I don't want to see you cry." Pag aamo niya sa akin. "Sorry, I ruined my make up." Sabi ko habang nagpupunas ng luha. Hindi pa ako gaanong katatag para sa ganito...