Hilig Novels & Stories

maikling sagot ni Billy bago humarurot palayo ang sasakyan na parang arrow. Naiwang frustrated si Hilda. Samantala, ang Ferrari ni Billy ay parang kidlat sa highway habang papuntang Pampanga. Ang bilis niya ay umaabot na sa 210 kmph. Tinawagan siya ni Denmark dahil sa pag-aalala. “Billy, nasaan ka na?” Hawak ang manibela gamit ang isang kamay, malamig na sumagot si Billy, “Nasa daan.”

Laking gulat na lamang niya nang may nakapalibot sa kanilang mga naka itim na lalake habang nakatutok ang baril sa matanda at sa driver nito na bakas din ang gulat sa mukha. " Tanda, mukhang di mo yata nakikilala ang kausap mo, " ani Lorenzo saka sinipa ang tungkod na dala nito sapagkat alam niyang may nakatagong button sa hawakan para magbigay ng signal sa mga tao niya. " Wala pa rin kayong pinagbago. Isa pa rin kayong tigang na matandang hukluban. "

medyo kabadong tanong ng taxi driver sa dalaga. Hindi magawang tumango at umiling ni Serena. Sanay kasi siya na papalit-palit linggo-linggo ng brand ng sasakyan ang pamilya Helger, kaya hindi matukoy ng dalaga kung mga Helger ito o hindi— napatili ang dalaga sa gulat ng pumutok ang gulong ng sinasakyan nila. Maging ang driver ay napasigaw sa takot. Nagpagewang-gewang ang takbo ng sasakyan hanggang sa tumama sila sa isang malaking puno. “Miss, kung ako sayo ay tumakbo ka na! M-mukhang ikaw nga ang pakay nila!” wika ng driver bago nagmamadaling tumakbo.

"You're ten minutes and a half late, Maestro." "Lucille." Tumigil ang paghahanap ni Rome nang makita niya ang isang itim na sasakyan sa hindi kalayuan. It was a hummer, and it was partly hidden behind the bushes. Sadya ring pinatay ang headlights nito para hindi maging kapansin-pansin.

tanging sagot n'ya rito. Nagpakawala naman nang gigil at malalim na hininga si Loco at napahilamos ito ng sarili nitong mukha. "Don't you ever call me your hon!" pabagsak nitong sambit sabay duro sa noo ng asawa. "Kati ba? Ha?" aniya sa asawa at matalim na nakatitig sa buong katawan nito.

Ngunit matapos ang makapanginig tuhod niyang halik bigla siyang nagsalita dahilan upang manumbalik ang nakaraang pilit kong iwinawaksi sa aking isipan. "Benvenuto nella mia giungla La Tigra!" ***

CHAPTER 37 NAPAHIGPIT ang yakap ko kay Kaisei habang nakasakay kami sa kabayo. Tinatahak namin ngayon ang daan paakyat ng Hida, ang pinakamataas na kabundukan rito sa Gokayama. Gustuhin ko mang lingunin ang hitsura ng kaharian, ay natatakot ako. Napapikit na lamang ako at yumuko. “S-sa tingin mo ayos lang sila roon?” tanong ko sa tahimik na si Kaisei.

Dahil isang taon pa lang naman ang natitira sa kasunduan nila, wala siyang paki na maglaro pa nang kaunti. Kung tutuusin, bukod sa hindi niya pagtanggap dito bilang tao, gusto naman niya ang lahat ng iba pa dito. "Sige—" Naging personal driver ni Liza si Hugo, dinala niya ito sa pinakamalaking luxury mall sa lungsod. Ginamit niya ang top VIP channel, na diretsong dinala sila sa isang high-end na brand.

Natural lang daw ang lagnatin basta may pilay. Dadalhin daw nito sa isang kilalang manghihilot si Hellios. Sa umpisa ay hindi siya makapaniwala sa narinig. Si Hellios? Naniniwala sa isang manghihilot? Pero nang pumayag ang asawa niya sa suhestiyon ni Gerry ay mukhang naniniwala nga ito.

Mahigpit na napahawak siya sa kaniyang dala-dalang maletang de-gulong kahit nasa gitna sila ng malawak na yellow-brown na kapatagan. Makikita naman sa unahan nila ang isang lighted blue Toyota Hilux, ang kanilang sinakyan papunta rito. Para itong talampas na bukid na dito madalas naglalanding ang mga family planes at helicopters nila. “So paano, andito na ang sundo ko.” Muli kong pamamaalam kay Zach. “Farewell, cuz.” Tanging nawika na lamang ni Zach.