Hilig นิยาย & เรื่องราว

tanung neto Katatapos lang halika uwe na tayo pagod nako eh yaya neto kay france Sige kaso nasa kabila pa ang kotse ko sabi neto kay hilary "Halika tawid na tayo" yaya ni hilary dito Tumawid na ang dalawa pagkatawid ay agad silang sumakay at maya maya binigay na ni france ang biniling stopped toys Para sa iyo oh sabay abot neto kay hilary

maikling sagot ni Billy bago humarurot palayo ang sasakyan na parang arrow. Naiwang frustrated si Hilda. Samantala, ang Ferrari ni Billy ay parang kidlat sa highway habang papuntang Pampanga. Ang bilis niya ay umaabot na sa 210 kmph. Tinawagan siya ni Denmark dahil sa pag-aalala. “Billy, nasaan ka na?” Hawak ang manibela gamit ang isang kamay, malamig na sumagot si Billy, “Nasa daan.”

" Gusto kong makita ang kuya ko! Hindi pwedeng hindi ko siya makita.. Hiro.. tulungan mo ako please.. I need to see him.. kung totoo ang sinasabi mong wala na siya then I need to see him for the last time..Please!!" " Hindi pwede Lia dahil masisira ang plinano ng kuya mo.. Ginawa niya ang lahat para malayo ka sa papa mo.. Hindi ka safe sa papa mo Lia.. Ako na ang nagsasabi.. hindi gugustuhin ni AKi nababalik ka pa ng Pinas.." slang na paliwanag ni Hiro.. " Pero kailangan kong makita ang kuya ko....!!"

Laking gulat na lamang niya nang may nakapalibot sa kanilang mga naka itim na lalake habang nakatutok ang baril sa matanda at sa driver nito na bakas din ang gulat sa mukha. " Tanda, mukhang di mo yata nakikilala ang kausap mo, " ani Lorenzo saka sinipa ang tungkod na dala nito sapagkat alam niyang may nakatagong button sa hawakan para magbigay ng signal sa mga tao niya. " Wala pa rin kayong pinagbago. Isa pa rin kayong tigang na matandang hukluban. "

medyo kabadong tanong ng taxi driver sa dalaga. Hindi magawang tumango at umiling ni Serena. Sanay kasi siya na papalit-palit linggo-linggo ng brand ng sasakyan ang pamilya Helger, kaya hindi matukoy ng dalaga kung mga Helger ito o hindi— napatili ang dalaga sa gulat ng pumutok ang gulong ng sinasakyan nila. Maging ang driver ay napasigaw sa takot. Nagpagewang-gewang ang takbo ng sasakyan hanggang sa tumama sila sa isang malaking puno. “Miss, kung ako sayo ay tumakbo ka na! M-mukhang ikaw nga ang pakay nila!” wika ng driver bago nagmamadaling tumakbo.

"You're ten minutes and a half late, Maestro." "Lucille." Tumigil ang paghahanap ni Rome nang makita niya ang isang itim na sasakyan sa hindi kalayuan. It was a hummer, and it was partly hidden behind the bushes. Sadya ring pinatay ang headlights nito para hindi maging kapansin-pansin.

tanging sagot n'ya rito. Nagpakawala naman nang gigil at malalim na hininga si Loco at napahilamos ito ng sarili nitong mukha. "Don't you ever call me your hon!" pabagsak nitong sambit sabay duro sa noo ng asawa. "Kati ba? Ha?" aniya sa asawa at matalim na nakatitig sa buong katawan nito.

What the h*ll happened? ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

matigas kong sabi, hinarap siya nang may salubong na kilay. "Ouch. Hindi mo ba talaga ako kilala, o nagpapakipot ka lang?" He leaned a bit closer, his eyes dancing with mischief. "I'm Jeriel. Jeriel Ford Severin. Ayan, kilala mo na ako. So, hatid na kita?"

Palinga-linga ito sa paligid at paminsan-minsan na nagpapahid ng pawis sa noo. "Fine." Sagot ko na lang. Hindi ko na tiningnan si Halex at napansin ko na lang na bumaba na ito at may pumarada sa harap namin. Yung sports car niya. May nakasunod din doon na sasakyan na mukhang kay Russel yun. It's an SUV truck. "Jopay, sa akin ka na sumabay. Crowded na kayo sa sasakyan ni Halex." Dinig kong saad ni Russel.