Paghilom Novels & Stories

CHAPTER 1: A Night Of Mistake Ang tunog ng mahinang buzz ng kanyang cellphone ang tuluyang nagpagising kay Paige Dela Cerna. Ang sana’y pagmulat ng kanyang mga mata ay hindi natuloy dahil sa malakas ang buhos ng liwanag na nagmumula sa kung saan. Mariing napapikit si Paige at bahagyang kinusot ang kanyang mga mata. Sinubukan niyang bumangon upang mapangiwi lamang nang maramdaman pananakit ng kanyang ulo at katawan, lalo na ang kanyang pinaka-iingatang pagkababae.

Pak pak pak Mabilis na sinasalpok ni Damien ang kanyang ari pagkatapos ng ilang sandali habang marahang sinasampal ang puwit ni Bellerien at minamasahe ang puwit at dibdib nito. "Ugh! Ang sarap, mahal! Ahhhhh fuck! Mahal, Ahhhh Ahhhh Ahhhh!" Daing ni Damien na wala nang pakialam sa mundo. Wala na ring nagawa si Bellerien dahil sa sobrang sarap na mahirap tanggihan. Paano tatanggihan ang ganitong klaseng sarap? Kahit nakakahiya, sino ba naman ang mag-iisip niyan habang nag-iibigan?

“It’s just fried bologna and ham, how the hell did I flunked and burned a stupid bologna and ham?” Inis na inis na sabi nito habang siya naman ay aliw na aliw itong pinagmamasdan. Mayamaya pa ay kumilos na si Faith at kumuha ng isang slice ng pizza upang mag umpisa nang kumain.

Isang bagay na mas delikado, mas tahimik. Curiosity. Isang uri ng paghila na hindi gumagamit ng puwersa. Samantala, sa kabilang wing ng mansion, nakatayo si Miguel sa dilim ng sarili niyang silid. Nakaalis na ang jacket niya, nakalaylay sa upuan, ngunit ang bigat sa dibdib niya ay hindi pa rin humuhupa. Ipinatong niya ang kamay sa gilid ng mesa, mariing hinigpitan ang hawak—hindi sa galit, kundi sa pagpipigil.

Payapa. Hawak niya ang isang piraso ng basag na baso— matulis, kumikislap, parang kutsilyong may sariling hininga. At nang nasa tapat na siya ni Lorie… itinapat niya ang tulis sa mismong pisngi ni Lorie. Isang maling galaw, isang maling iwas… at magbabakas ang hiwa sa porselanang mukha nito.

pambabara ko sa kanya kaya napailing siya at nagpatuloy na lamang sa pagkain. “Tinuturuan kitang huwag maging maarte sa pagkain, Cel. Healthy naman ang mga ‘yan ah. Anong gusto mo? Puro frozen foods? Hotdogs, ham, mga pang-paikli ng buhay? At saka wala tayo sa Pinas, narito na tayo sa Japan. Hindi Tokyo ang mag-aadjust sa atin, kundi tayo mismo,” sermon na naman niya. I almost choke kaya napainom ako ng tubig.

Halos lumuwa ang mga mata ko ng mabasa ang nakasulat. PALLAS ATHENA "Sh*!" hindi makapaniwalang sabi ko. This modelling agency is famous not just here in the Philippines but also in other countries. "Legit ba ito?" I put it inside my bag with a wide smile. Humarap ako sa salamin at tinapik tapik ang magkabilang pisngi ko bago tuluyang lumabas.

may bahid panunuya sa boses na sabi nito habang ang mga mata nito'y klaro na sinusukat ang kanyang reaksyon. Hindi na siya nakapagtiis kaya napatawa siya ng pagak. "Kindly broaden your vocabulary and know the difference between naghahalikan at hinalikan." With a smirk on her lips, she master up the courage to rub the truth right on Xyrille's face. "I'll set you a perfect example, Xyrille. Ikaw, hinalikan mo lang s'ya. Gusto mo bang makita ang tunay na depinisyon ng naghahalikan? Ipapakita ko sa'yo."

Hanggang Sa Walang Hanggan Chapter Three Napuno ang buong sulok ng pamamahay na tanging ungol lang ng dalawa ang nagsisilbing musika sa kani-kanilang mga tainga. Walang pakialam ang mga ito kung sino sa mga buhay nila ang niloloko nilang dalawa. They are both emotionless sa taong nagmamahal sa kanila ng lubos. Taong nagtitiwala sa kanila ng buong-buo.

Maybe she's right, kailangan ko din ng magandang tanawin to freshen up my mind. Naghiwa-hiwalay kami after we decided to go on a private resort na pagmamay-ari ng pinsan ni Liezel. Did I mention that Liezel's cousin is Kaizen Cruz? One of the member of Blackhand's band. Sumakay ako ng taxi at nagpahatid sa isang lugar na isa rin sa mga escape place ko - ang HuPoFEL. Human Potential for Evolution is Limitless ang meaning n'yan. That name is beyond what you're expecting.