Home Is Family Quotes นิยาย & เรื่องราว

Hindi rin naman nagpatalo ang dalaga sa kanyang emosyon dahil baka buong pamilya ni Iñigo ay mag-aalala sa kanya. "Ang ganda ng pondasyon ng pamilya mo. Isipin mo, may mababait kang mga magulang; parehong marangya ang buhay—pero hindi nagmamayabang sa ibang tao o hindi man lang sumagi sa isipan nila na mambaba ng ibang tao para lang masabi na mayaman sila o kayang-kaya ka nilang durugin. May kapatid kang sobrang masiyahin at magalang. At higit sa lahat mahal ng buong tao ang pamilya mo. At ikaw naman, walang katulad. You have a pure heart and good intention. Maraming salamat dahil sa inyo ay naranasan kong magkaroon ng pamilya—hindi man totoo, ngunit pinaramdam ninyo naman sa akin na hindi a

Napatingin naman ako sa kanila at napa-buntong hininga, "Love isn't enough. Alam niyo naman na medyo magulo ang buhay namin. Hindi lang sa relasyon namin pero sa pamilya talaga." Nakita kong napatango naman si ate Jubille at alam kong relate na relate siya sa sitwasyon ko, "Family comes first." "Yeah," I replied, "Kahit gaano mo pa siya kamahal, mas mahal natin ang pamilya natin. Also, I'm afraid that makakabalik pa ako dito sa Butuan." "Sabagay," sabat naman ni Kuya Josh, "Mahirap ang LDR lalo na't walang kasiguraduhang makakabalik ka pa."

"Ilalagay ko ang larawan namin sa lahat ng bahay." "You have a very beautiful family, Mrs. Fortunato." "I know. Alam ng mga anak ko kung paanong pumili ng mapapang-asawa kaya masaya ang pamilya namin," nakangiting sabi ni Tita Kayla. "I hope our family will remain this way forever."

Kaagad kong napansin ang pagtawa nito. "Hindi mahalaga sa amin kung saan nagmula ang mga napupusuan ng bawat miyembro ng pamilya Veronica...as long as matino kang tao at mahal nyo ang isat isa, welcome ka sa pamilyang ito." nakangiti nitong sagot. Parang gusto naman malunod ang puso ko sa sobrang tuwa. Hindi ko akalain na makakatagpo ako ng ganito kabait na pamilya. Kaya naman gagawin ko ang lahat para masuklian lahat ng kabutihan nila sa akin "Teka, alam na ba ito ng mga magulang mo?" tanong nito. Kaagad naman akong umiling.

Ayaw pa nga sana nilang pumayag na umalis ako sa puder nila kasi daw mami-miss nila ang kambal at wala daw'ng mag-aalaga sa mga anak ko pag nasa trabaho na ako. Hindi ko man sila magkadugo pero pamilya na ang naging turing ko sakanila. Kahit hindi ko sila kadugo hindi nila ako hinusgahan at nilaitlait. Hindi kagaya sa pamilya ko na kadugo ko mismo ay hinusgahan ako at tinawag-tawag ng kung anong masasakit na salita. Family is not about blood. It's about who's willing to hold your hand when you need it the most.

Pinigilan niya ang mga luha niya habang sinabi, “Pa, Ma, tinatrato natin si Kuya Charlie bilang pamilya natin, at tinatrato tayo ni Kuya Charlie bilang pamilya niya. Pinapatunayan nito na isang totoong pamilya tayong apat. Kahit na hindi pa kami kasal ni Kuya Charlie, pamilya pa rin natin siya! Hindi sobra para kanino ang gawin ang kahit ano para sa isa’t isa sa isang pamilya. Kaya, hindi natin kailangan na maging magalang sa isa’t isa. Kung patuloy tayong magiging magalang sa isa’t isa, tinatrato talaga natin ang isa’t isa bilang mga estranghero!” Habang nagsasalita siya, tumingin si Quinn sa kanilang tatlo bago sinabi nang seroyo, “Sasabihin ko lang ng malinaw ang lahat dito ngayong araw.

“Hustin, hindi namin intensyong maging dahilan ng hindi pagkakaintindihan. Ang totoo, nahirapan lang talaga kami nitong mga nakaraang taon.” “Alam mo, kahit na kamag-anak tayo at natural lang na magtulungan, hindi naman tama na maging parang bampira na walang pakialam at hindi nakokonsensya. Ano ba ‘yan, parang walang hangganan ang pananatili sa bahay ng iba.” “May mga kamay at paa naman kayo, pero kailangan pang tumira sa bahay ng iba at patuloy na umaasa sa kanila ng maraming taon. Ang pamilya ko, hindi naman isang charity…”

“Wala nang mas mahalaga pa sa atin bilang pamilya. Tingin ko, ito na yung buhay na gusto ko—simpleng buhay, puno ng pagmamahal.” Habang lumulubog ang araw at nagkakaroon kami ng pagkakataon na magpahinga, napansin ko kung gaano kami kaligaya sa mga simpleng bagay. Ang pagkakaroon ng oras para sa bawat isa ay naging mas mahalaga kaysa sa anumang material na bagay. Ang pagmamahal namin bilang pamilya ay siyang nagsisilbing lakas namin sa bawat hamon sa buhay. “Nais ko sanang maging ganito lagi,” sabi ko kay Ruby habang tumitingin sa mga bituin sa langit. “Simpleng buhay, magkasama, at masaya.”

"May matatawag at maituturing na akong pamilya." "Minsan ang pamilya ay hindi natin matatagpuan sa loob ng bahay o sa dugo." Hinaplos ko ang pisngin nya. "Family is about love and acceptance." Dahan dahan kong inilapit ang aking mukha sa kanya at dinampian sya ng buong pagmamahal na halik. "I love you so much Grace, no matter what." "And i love you so much more Samantha." Napakagat labi ako sa pagbanggit ni Grace sa buo kong pangalan. It feels so magical and marvelous. "Okay ka lang?"

) Tinanong namin kung nasaan sila ngayon dahil wala sila sa bahay nila. "Women xianzai zai jiudian, women de zhangfu he haizi ye he women zai yiqi, mingtian women zai tan, wo bu hui yunxu wo de zhangfu gei ta de jiaren dai lai mafan." seryosong wika ng kapatid ko sa amin gagamitin nila ang connection namin para makawala sa toxic family ang asawa niya. (We are here at the hotel, and our husband and our children are with us, tomorrow we will talk again I will not allow my husband to be a disadvantage to his family.)