Best Family Quotes Novels & Stories

"Napakasuwerte mo at napakabuti ng iyong pamilya, Ella. Tunay nga ang kasabihang 'ang pamilya ay ang tunay na kayamanan.'" Sa mga simpleng pagbabahagi ng personal na buhay, nagsimulang lumalim ang pagnanais nilang magkaroon ng mas pinatibay na ugnayan at pagkakaibigan. Sa kanilang maiksing pakikipag-usap sa ilalim ng mainit na tasa ng kape, natuklasan nila ang halaga ng tunay na pagiging tapat at totoo sa puso sa pagtanggap ng isa't isa.

Huminga ito ng malalim at umayos ng upo, “ but, hindi nag tagal 'yon.I backed off when i realized betraying my family was wrong. Umamin ako kahit alam kona ang mangyayari sa'kin. ” “ jealousy isn't worth betraying family. ” huling sabi nito Huminga ako ng malalim nang marinig ang buong kwento nito “ alam mo, tama ang ginawa mo. Tamang mas inisip mo ang pamilya mo sa kabila ng mga inggit, galit, o selos na nararamdaman mo. In this world, family is our most valuable treasure, sila 'yung unang ngumiti noong unang araw natin sa mundo. ” napa ngiti ako nang maalala ang ngiti ni mama at papa habang pinapakita sa'kin ang picture ko noong baby pa lang ako

Wala naman siyang sinabi na pupunta sa at wala rin naman siyang sinabi na hindi siya pupunta kaya umaasa pa rin ako na pupunta siya at maghahanap siya ng time para makapunta. "Family is life's greatest blessing, a group that dreams, laughs, plays, and loves together. Those whom you can always count on, and always present not only in the good times. Where Life begins and love never ends." Nakahawak ako sa kamay ni dad sa braso ni ate habang nakikinig sa speech ng principal namin na nasa stage. Palinga-linga ako sa paligid at hinanap si mommy dahil sabi niya kanina ay susubukan niyang sumunod.

Sana sa ganoong paraan ay mapagaan niya ang loob nito. “Sa pagpapamilya ang babae talaga ang may dala ng buhay. Kaya dapat ikaw magpakatatag ka. Hindi lang para sa sarili mo o sa pagmamahal mo kay Cy. Kundi para rin sa dalawang anghel na ‘to.” Hinaplos nito ang umbok niyang tiyan. “At sa pamilyang binubuo niyo. Kausapin mo ang asawa mo, magtanong ka. Hindi para awayin siya kundi para malinawan ka. Tandaan mo, walang bagay na hindi naaayos sa mabuting usapan.” A mother’s hug is indeed like magic. It can cure any pain. And indeed…mothers know best!

Parehas na nilang hinahawakan ang kanilang bunsong si Rosenthal habang pinapanood nila ang kambal. Kitang kita ng kambal ang pagmamahalan ng kanilang magulang. Masayang masaya at kuntento sila sa kanilang buhay. Hindi man nila alam kung gaano sila kayaman at kung gaano kalakas ang kanilang pamilya, sa kanilang mga mata ay isa lamang silang mga ordinaryong pamilya na gaya rin ng iba. Sa kanilang inosenteng mga mata ay ang kanilang mga magulang ang pinakamabuting huwaran sa buong mundo.

“Walang ibang hiling ang isang magulang kundi ang makitang masaya at buo ang pamilya ng kanilang mga anak.” Napatingin ako sa kambal naming sina John at Jenny, sa triplets namin na mahimbing na natutulog sa kanilang crib, sa pamilya kong kumpleto at masaya. “Salamat, Mom, Dad,” sagot ko, punong-puno ng pasasalamat. Sa araw na ito, napatunayan kong hindi lang bahay ang bumubuo sa isang pamilya—kundi ang pagmamahal, pag-unawa, at pananatili sa isa’t isa anuman ang mangyari.

Sa pagtulong sa kapwa at pagiging mabuti sa lahat. "Ang pamilya namin ay masaya dahil ang sentro nito ay ang Panginoon." I'm Mrs. Azia Fifth Castillion. The end.

I heard Lucien smilingly said. Humarap ako rito at yumakap rito. "This is the happiest day of my life, Mommy! I will never forget this day ever!!" Alyssa happily said at yumakap sa amin. I heard Lucien chuckled. He kissed my forehead. I closed my eyes. Napangiti ako kasabay ng pagpikit ko ng mga mata ko. No amount of money or success can take the place of time spent with your family. My family is my life, and everything else comes second as far as what's important to me.

buong yabang na sagot ng maliit na si Isabela. Tumawa ang kanyang ama at ginulo ang kanyang buhok. “Sige. Pero tandaan mo, hindi pera ang pinakamahalaga. Ang mahalaga ay ang pamilya.” “Family first?” tanong ng batang Isabela. “Family first,” nakangiting sagot ng kanyang ama. Ang alaala ay parang isang mainit na liwanag sa kanyang dibdib—ngunit kasunod nito ay dumating ang malamig na dilim.

Hindi ko alam kung paano sasagutin ang mga tanong niya. Ngunit hindi pa siya tapos. Mas naging mabigat pa ang sumunod na sinabi niya. “Huwag mong kalimutan, ang ating pamilya ay isa sa pinakamayayaman sa buong Manila. Sa ganitong kalaking pamilya, ang manugang na hindi makakapagbigay ng anak… ay magiging malaking kahihiyan para sa ating lahat, hindi lang yun kukutyain at mamaliitin din tayo ng lahat.”