Homicidal Liu Mga Nobela at Kwento

Franchetti Xerene's POV "Nǐ shì Li Huáng, duì ma?" [You're Li Huang, right?] Tanong ko sa lalaking nasa harap ko. I caught him already. Ilang oras din kaming nag-hide and seek. He's in a public market. This is the third target. The serial killer. And he's high. Nag-aadik amp. One thing na napansin ko is, every victim of his, their mouths are stitched. And their eyes are gone. Ilang beses na siyang nakulong yet, he could still escape and sneak.

banat naman niya. "That's the way I kill, Li Wei. Slow, tragic, brutal. I'd rather you suffer before you dîe." Tumawa siya. "Reasons..." Tumitig siya rito, maya-maya umatake. Dumepensa ito at bagsak naman siya sa sahig dahil sa isang malaking slash ang binigay nito sa kaniya. Napatihaya siya sa sahig, at naghabol ng hininga dahil halos kakapusin siya. "Do you want me to end your life now?" insultong tanong nito.

Huling isinambit nito bago pinatay ang tawag. Wala sa sariling nagpakawala siya ng hininga kapagkuwan ay natigilan siya nang maalala niyang nakabukas pala ang pinto ng basement niya. Nag-aalalang pinasok niya ang basement ngunit sa pagkakataong iyon ay nanlaki ang mga mata niya nang makita niyang naroon si Lian. Takot na takot ang mukha nito habang nakatingin sa mga bangkay na naroon.

Awkward siyang ngumiti, dali-daling pumasok sa comfort room at mabilis na isinara ang pinto. Ang pagharap sa malamig na pinto na isinara sa kanyang harapan. Ang mukha ni Liu Lei ay nagdilim at nanlamig. "Master, those bunch of rats has been taken care of and was now serving death. However the mastermind has gotten away..." sabi ng lalaking may kulay hazel na mga mata na naka-suot ng black leather. Malamig na ngumiti si Liu Lei. "Go back to Europe. I want the mob boss alive."

“That’s not the problem here, Sandy. Kailangan nating hanapin si Felicia at tayo mismo ang papatay sa kanya, I know we can do that. Nagawa na natin dati pa—” “I did not kill Miss Pim, Liah. Ikaw lang ang pumatay sa kanya.” “Bullshit!” Bahagyang napaatras si Sandy nang sumigaw si Liah. Bigla siyang natakot sa tingin ni Liah sa kanya. “Nandoon ka rin, Sandy. Kasama ka sa pumatay sa kanya. Pareho nating ginusto na patayin siya at kunin ang pera, hindi ba? Huwag kang mag-inarte dahil katulad kita, mamamatay tao ka rin at alam kong kaya mo rin akong tulungan para patayin si Felicia o kahit na sinong gusto kong patayin,” mahabang sabi ni Liah.

Laurian creased his brow as if he found something interesting. "If you'll bring them with you, how about a gold bar in exchange of their vouch in my plane?" Umangat-baba ang isang kilay ni Morris na malawak na ikinangisi ni Don Arturo. Wala talagang pinagbago. "Then how about a hard punch in your face? My punch is also golden, honey," malambing na tugon niya sa dating kaibigan. Laurian Morris was once was a soldier and also became an assassin like him after he got discharged in his position. They met each other in Maldives beach and later on, Don Arturo invited him to become part of his team in a contract killing mission. "Or should I repaint your planes in gold to feed your greediness, huh?

Nang makitang walang malay si Lucian ay lumipat siya sa SUV. Napahumindig siya nang makita ang brutal na pagkamatay nina Hikaru at ang Morocan na si Ludwig. Iisa lang naman ang pwedeng gumawa ng ganon. Ang batang walang malay sa loob ng wrangler. “Where’s the gasoline?” tanong ni Anton kaya lumingon siya rito. Ito ba ang sinasabi ni Anton na alam nito ang konsepto ng Bioweapon? Na natantya nito kung kailan magiging bayolente si Lucian?

Hindi na ako nag-alinlangan na pindutin iyon at basahin ang buong article. Napasinghap ako sa lahat ng nabasa ko. Si Lhianne Jimenez ay nagpakamatay sa loob ng kagubatan, binaril niya ang sarili niya, mismong sa kaniyang puso. Wala sa sarili na napatulala ako dahil sa nalaman ko. Totoo nga... ang Heart Forest Crime ay dahil sa kaniya. Isang paghihiganti. Ipinaghiganti ang pagkamatay niya dahil ang lahat ng tao ng El Kanjar ay hindi naniwala kay Lhianne kaya siya nagpakamatay at ginawa naman ng suspek ang parehong paraan kung paano namatay si Lhianne, ang pagbaril sa mismong puso.

Hirit muli ni Rex. "I would if I was in my right mind, but I wasn't. That year wasn't good for me, battling with depression and anxiety. Do you think if I tell them I killed her I'll be punished if I'm mentally ill?" Mabilis na sagot ni Vivian. Doon na gumalaw si Luigi. Napakunot - noo ako sa pag - aalaga niya kay Libya. ang pag - aalala na nakaguhit sa kanyang mukha. "Babe, that's enough!" Mahina niyang sita kay Vivian. Napaupo ako sa sofa. Babe?

Hindi ako makagalaw sa aking tinatayoan. Tahimik ang buong kuwarto at tanging monitor lang ang naririnig ko. Hindi ako makapaniwala sa sinabi ng ama ni Francine. I killed someone. I don't know how it happened or when it occurred. "You killed him, Liam..." Tito Apollo's voice was hoarse as he spoke to me. He glanced at his unconscious daughter. "You killed Don Alberto, the father of Henry Lacsamana."