Mga Pagbabago Sa Aking Sarili Mga Nobela at Kwento

Kaya proud to be single ako dahil i can do all things i want without needing permission to someone puwera lang sa pamilya ko syempre kailangan na nagpapaalam parin ako sa kanila ayaw kona maulit uli yong nangyari. Nang mapatingin ako sa samalin don ko na realize na subrang napabayaan kona pala ang sarili ko ilang years ang nakalipas ang dating ako na hindi man lang nadadapuan ng lamok ay ito na ngayon, pero tanggap ko naman sa sarili ko kong ano ako noon at kong ano ako ngayon kasi hindi kona mababalik ang nakaraan para baguhin lahat ng maling nagawa ko. At dahil 12:00 noon pa ang pasok ko i told my self " Bhem this is it , love yourself first , know your worth , kaya magpapaganda ka ngayon

Hindi na ako magpapakulong sa mga alalahanin ng nakaraan. Habang nililinis ko ang lamesa at inaayos ang mga dokumento, naisip ko na hindi ko na kailangang patagilid sa mga takot at pangarap na hindi ko matutupad noon. Ngayon, maghahanap ako ng paraan para mangyari ang lahat ng ito. Ang bawat hakbang ko ay patunay na ang pagbabago ay nagsisimula sa loob. Pinili kong magtiwala sa sarili ko, at hindi ko hayaan na ang takot na dulot ng nakaraan ang magdikta ng aking mga susunod na galaw.

Hindi rin niya ako hiniling na magbago. Kusa na lang nangyari. Unti-unti kong natutunang unahin ang ibang tao bukod sa sarili ko. Unti-unti kong natutunang umuwi nang maaga. Unti-unti kong natutunang maglaan ng oras para sa pahinga. At higit sa lahat, unti-unti kong natutunang mangarap ng pamilyang sarili ko.

"Sha..." Malungkot na ngumiti si Sharon. "Hindi ako nagbago para sa sarili ko. Nagbago ako dahil sawang-sawa na ako sa panlalait na naranasan ko. Pero know what, simula noong maging kaibigan kita, I embrace myself more. Minahal ko ang sarili ko because you became an inspiration to me."

Nag-ayos na lang ako ng aking sarili, nagsuot lang ako ng pajama at manipis na t-shirt dahil mataas pa ang sikat ng araw. Sobrang daming nagbago, hindi ko alam kung dahil ba naging abala ako sa sarili kong nga gusto kaya hindi ko alam na may nagbabago na pala. Nagbago na nga ata ako. Noon naman ay takot na takot ako lumabas at nagpapasama pa ako kay Jona noon, pero ngayon, mas gusto kong ako na lang ang mag-isa, kahit na medyo kinakabahan ako dahil sa mga taong nakakasalubong ko na madalas tingnan ang aking katawan... na hindi naman bago sa akin.

"Walang mali apo, natutuwa lang ako dahil nakikita ko siyang masaya ngayon. Mapapanatag ang loob ko na hindi siya maghihirap sa piling mo at nakikita ko ang pagbabago mo." "Hahaha! Nagpapatawa kayo lolo, paano mong nasabi na nagbabago ako? Ano ba ang dapat kung baguhin sa sarili ko? Anong gusto niyong baguhin ko na kayo mismo ang humubog ng pagkatao ko." Patuyang sabi ko sa kanya at narinig ko sa kabilang linya ang pagpapakawala nito ng isang malalim na paghinga.

Habang ginagawa iyon ay pinagmamasdan ko ang aking sarili sa harap nang salamin. Malaki ang pinag-iba ko mula nang manganak ako, maraming pagbabago sa akin. Ngunit marami pa rin nagsasabi na halos wala naman daw akong ipinagbago. Maging si Rigor, parati nitong sinasabi na ang ganda ko. Bagay na kung minsan ay hindi ko pinaniwalaan. Marami noong nagsasabi na maganda ako at magpa-hanggang ngayon. Iyon nga lang sa sarili ko pakiramdam ko ay ang daming nabago lalong lalo na sa pagiging palaayos ko noon.

baka isang maling kilos ko lang ay mapagbago na kaagad nito ang aking nabuong mga plano. Mariin akong pumikit.. Hinding-hindi na dapat pang magbago ang mga desisyong nabuo ko na. Parang gusto ko na lang sumabog ng marinig ang mga yabag na papalapit, bawat hakbang ay may pagmamadali.

Pagsarado ko ng pintuan sa banyo ay humarap ako sa salamin at tinitigan ang sarili ko. I can say that I changed A LOT! From looks to atittude. When I was a kid I always have a bright, sweet vibes, and cheerful aura. But when THAT thing happened to me, I became a different person. The sweet and cheerful Fantassia before is a cold, fierce and difficult person to deal with, now. I hate my old self, I hate that era of me when someone could easily fooled and made me feel stupid.

Wala sa sariling napatitig ako sa labas ng bintana at hindi ko din maiwasan na mapatanong sa sarili ko kung okay nga lang ba ako? HIndi ako okay at alam ko iyun. Sa ilang buwan na nakalipas bago ang kasal nitong pinsan ko alam kong sobrang dami ng nagbago sa akin. Simula noong nakilala ko si Raven alam kong hindi ko na kilala ang sarili ko. Naka depende na kasi ang kaligayayan ko sa lalaking iyun. Ni hindi ko na nga yata kilala ang sarili ko eh.