Mga Pagbabago Sa Aking Sarili Novels & Stories

“Ako lang naman ang kinalimutan mo. Hindi mo ako isinama sa lahat ng mga pangarap mo, paano, kaliwat kanan ang mga babae mo.” “Isa sa mga nagawa ko na hanggang ngayon pinagsisisihan ko sa sarili ko. Akala ko tama yung ibaling ko sa ibang babae ang sakit na nararamdaman ko, ngunit lalo ko lang pala pinapahirapan ang sarili ko. Nakahanda na akong magbago noong dumating ka sa buhay ko. Binago mo ako at ang lahat sa akin, ngunit walang silbi ang pagbabago ko dahil iniwan mo naman ako. Kaya sinabi ko sa sarili ko na hindi ko kailangan magbago dahil lang sa maling tao na minahal ko. Ngunit ako pala talaga ang mali at hindi ikaw. Kung mahal mo ang isang tao, kusa ka lang pala nagbabago dahil ayaw m

Hindi na ako magpapakulong sa mga alalahanin ng nakaraan. Habang nililinis ko ang lamesa at inaayos ang mga dokumento, naisip ko na hindi ko na kailangang patagilid sa mga takot at pangarap na hindi ko matutupad noon. Ngayon, maghahanap ako ng paraan para mangyari ang lahat ng ito. Ang bawat hakbang ko ay patunay na ang pagbabago ay nagsisimula sa loob. Pinili kong magtiwala sa sarili ko, at hindi ko hayaan na ang takot na dulot ng nakaraan ang magdikta ng aking mga susunod na galaw.

Hindi rin niya ako hiniling na magbago. Kusa na lang nangyari. Unti-unti kong natutunang unahin ang ibang tao bukod sa sarili ko. Unti-unti kong natutunang umuwi nang maaga. Unti-unti kong natutunang maglaan ng oras para sa pahinga. At higit sa lahat, unti-unti kong natutunang mangarap ng pamilyang sarili ko.

mabilis niyang sabi kaya natawa ako. “Nope. I am just appreciating my body, Baba,” sagot ko naman. Noong una kasi, nahirapan akong tanggapin ang pagbabago ng katawan ko. Pero ganoon talaga ang realidad. Kapag pumasok ka na sa pagpapamilya, kailangan handa ka talaga sa anumang pagbabago ng katawan mo—lalo na kapag may buhay na lumalaki sa loob mo.

"Sha..." Malungkot na ngumiti si Sharon. "Hindi ako nagbago para sa sarili ko. Nagbago ako dahil sawang-sawa na ako sa panlalait na naranasan ko. Pero know what, simula noong maging kaibigan kita, I embrace myself more. Minahal ko ang sarili ko because you became an inspiration to me."

Nag-ayos na lang ako ng aking sarili, nagsuot lang ako ng pajama at manipis na t-shirt dahil mataas pa ang sikat ng araw. Sobrang daming nagbago, hindi ko alam kung dahil ba naging abala ako sa sarili kong nga gusto kaya hindi ko alam na may nagbabago na pala. Nagbago na nga ata ako. Noon naman ay takot na takot ako lumabas at nagpapasama pa ako kay Jona noon, pero ngayon, mas gusto kong ako na lang ang mag-isa, kahit na medyo kinakabahan ako dahil sa mga taong nakakasalubong ko na madalas tingnan ang aking katawan... na hindi naman bago sa akin.

"Walang mali apo, natutuwa lang ako dahil nakikita ko siyang masaya ngayon. Mapapanatag ang loob ko na hindi siya maghihirap sa piling mo at nakikita ko ang pagbabago mo." "Hahaha! Nagpapatawa kayo lolo, paano mong nasabi na nagbabago ako? Ano ba ang dapat kung baguhin sa sarili ko? Anong gusto niyong baguhin ko na kayo mismo ang humubog ng pagkatao ko." Patuyang sabi ko sa kanya at narinig ko sa kabilang linya ang pagpapakawala nito ng isang malalim na paghinga.

Habang ginagawa iyon ay pinagmamasdan ko ang aking sarili sa harap nang salamin. Malaki ang pinag-iba ko mula nang manganak ako, maraming pagbabago sa akin. Ngunit marami pa rin nagsasabi na halos wala naman daw akong ipinagbago. Maging si Rigor, parati nitong sinasabi na ang ganda ko. Bagay na kung minsan ay hindi ko pinaniwalaan. Marami noong nagsasabi na maganda ako at magpa-hanggang ngayon. Iyon nga lang sa sarili ko pakiramdam ko ay ang daming nabago lalong lalo na sa pagiging palaayos ko noon.

Pagsarado ko ng pintuan sa banyo ay humarap ako sa salamin at tinitigan ang sarili ko. I can say that I changed A LOT! From looks to atittude. When I was a kid I always have a bright, sweet vibes, and cheerful aura. But when THAT thing happened to me, I became a different person. The sweet and cheerful Fantassia before is a cold, fierce and difficult person to deal with, now. I hate my old self, I hate that era of me when someone could easily fooled and made me feel stupid.

Wala sa sariling napatitig ako sa labas ng bintana at hindi ko din maiwasan na mapatanong sa sarili ko kung okay nga lang ba ako? HIndi ako okay at alam ko iyun. Sa ilang buwan na nakalipas bago ang kasal nitong pinsan ko alam kong sobrang dami ng nagbago sa akin. Simula noong nakilala ko si Raven alam kong hindi ko na kilala ang sarili ko. Naka depende na kasi ang kaligayayan ko sa lalaking iyun. Ni hindi ko na nga yata kilala ang sarili ko eh.