Novel & Cerita Homicidal Liu

- mahina kong tanong habang lumalakad palapit sa kung sino man yun pero wala akong narinig na sagot pero patuliy lang ang mahihina nitong d***g Nang tuluyan akong makalapit ay muli kong binuksana ng flashlight ko at inilawan ang taong yun mula sa paa paakyat sa muka nito. Nanlaki ang mata ko ng makita ko ang taguliran nito na puro dugo, di ko na alam ang iniisip ko basta ang alam ko nalang ay muli kong binulsa ang cellphone ko at dali-daling nilapitan ang lalaki para alalayan. Mabigat man ay nagawa ko itong itayo, muka namang may malay pa sya pero nanghihina na, saglit akong nag isip kung dadalhin ko ba sya sa ospital o sa bahay.

At gusto niyang makuha ang hustisya. “Someone killed my mom and that bastard is still out there! Hanggang ngayon hindi pa namin siya nahahanap o nakikilala man lang. Malaya siyang nabubuhay habang ang mommy ko, patay na. At hindi lang ako ang nakakaranas ng gano’n. Marami kami. Maraming pinagkaitan ng hustisya sa mundong ito, Lian. And that’s the objective of our organization. To seek justice. Even if it means killing them.”

Parang lubid kung saan nakasabit ang mga alimasag, kung titingnan ay may pakinabang pero ang totoo ay walang kwenta. "Kung mamatay ako, ibig sabihin may nangyaring homicide. Si Levi ang magiging primary suspect. Take note, Lucille, maglikom ka ng mga katibayan, tulungan mo akong gumanti at nang mapunta sa ating dalawa ang mana." "Okay, I got it. Gusto ko 50% ha?" Tango ni Lucille. "Magandang ideya," nag-thumbs up si Ivory at nagkatawanan silang magkaibigan.

Lora suddenly looked physically sick after realizing something horrifying. This man wasn’t acting out of simple revenge anymore. No. He was obsessed with them. Obsessed with their fear. Obsessed with watching them survive it. And obsession was always more dangerous than anger. Ji Lian understood it too. His expression grew darker with every word spoken outside that door. “Who are you?” he asked sharply this time. A soft chuckle echoed from the hallway. “Someone your friend should have killed properly.” Alex’s face became murderous instantly. The stranger continued before anyone else could speak. “The men Alexander eliminated after the warehouse were useful, but unfortunately…”

Napasimangot si Xander Houston sa hindi kasiyahan, lumapit kay Lucian Bryan Cervantes, at sinabing may nagliliyab na mga mata, "Ako ay anak ng panginoon ng lungsod, at gusto mong pumatay ng mga tao sa aking Vigan City, at talagang sinasabi mo na wala itong kinalaman sa ako? Lucian Bryan Cervantes, napakatapang mo. Do you think Vigan City a place where you can do whatever you want?" Hindi nakaimik si Lucian Bryan Cervantes. Bawal ang pagpatay. Kapag walang nakakaalam nito, kaya niyang gawin ang lahat ng gusto niya ngunit sa harap ni Xander Houston, ang anak ng panginoon ng lungsod, kapag ginawa niya ito, gagawa siya ng krimen na hahantong sa pagkakulong.

Many left-handed students there were killed by crazy serial murderer. Ilang saglit pa naramdaman ko nalang na tumutulo na ang aking mga luha dahil bumalik sa aking isipan lahat ng ala-ala ko noong nangyari iyon. ‘When I learned the identity of the killer, I tried to catch her, but she was escaped and abducted you to take a revenge on me.’ Huminga ako ng malalim at pinunasan ang mga luhang tumulo mula sa aking mga mata, tsaka pinagpatuloy ang pagbabasa.

Mas lalong hindi ko alam na tinaboy ng lolo nila si Zahouri dahil lang sa hindi na nila ito ka lebel. "Lily suffered from a financial crisis, leading her to borrow money from Gigi. Turns out, Gigi was the one who kidnapped her away from the Suarez family. Her twin sister died because of Gigi," Elio began, his voice heavy with the weight of the stories he was recounting.

Kilala sila sa paggamit ng lethal poison at sa pag-assassinate ng mga high-profile targets. Ilang beses na napamura si Sullivan, puno ng matinding frustration at galit. Kita ko kung paano bumigat ang kanyang balikat, kung paano siya napaatras ng isang hakbang, na para bang unti-unting nagigising sa realidad na wala na siyang mahihingan pa ng tulong. Tahimik lamang akong nakatitig sa kanya habang karga-karga ang bata. Pinagmamasdan ko ang lalaking akala ko’y walang bahid ng takot.

All he wanted was… closure. “This is for you and not for her Liam. You are doing this for yourself. And I will be with you every step of the way,” muling alo ni Lily sa asawa. Sandaling pinakatitigan ni Liam si Lily. “M-my mother is a murderer. An evil person. H-hindi ka ba natatakot na baka sa hinaharap m-maging k-kagaya niya ‘k-ko?” tanong ni Liam, pumiyok ang tinig.

banat naman niya. "That's the way I kill, Li Wei. Slow, tragic, brutal. I'd rather you suffer before you dîe." Tumawa siya. "Reasons..." Tumitig siya rito, maya-maya umatake. Dumepensa ito at bagsak naman siya sa sahig dahil sa isang malaking slash ang binigay nito sa kaniya. Napatihaya siya sa sahig, at naghabol ng hininga dahil halos kakapusin siya. "Do you want me to end your life now?" insultong tanong nito.