Bawal Sa May Sakit Sa Puso นิยาย & เรื่องราว

saad ko. "Nasasabi mo lang 'yan kasi hindi mo pa nakita ang nakatadhana sayo." "May alam ka pala sa ganyan? Siguro epekto 'yan ng pagiging broken hearted kaya ka ganyan, masyadong korni." anas ko. "Kapag ikaw na in love tatawanan talaga kitang gago ka." "Tumawa ka lang libre lang naman eh, atlis napasaya kita. Alam ko naman na nag iiyak ka kasi mahal mo pa din si Kia kaso iniwan ka." pang aasar ko.

“Wala akong ibang gagawin kundi ang mission ko. I need to make his heart melt.” Tumitig siya sa kawalan na tila may kinakausap. “Ang puso niya dapat ang papalambutin ko, hindi ang puso ko.” Written by DBardz

sunod sunod akong tumango gusto kong umiwas ng tingin dahil ayaw kong nakikita na nahihirapan ang anak ko pero hindi ko maipunta sa iba ang mata ko dahil sa matinding kaba na nararamdaman ko gusto ko siyang makitang okay at walang iniindang sakit. "Sasama ako" pag babago ng isip ko at agad lumapit sakanila kita ko ang pag iling ni tyler pero hindi ko na ito pinansin ako narin ang nag bukas ng pinto ng kotse niya at sumakay malapit kay tress agad ko itong niyakap habang namimilipit parin ito sa sakit hanggang mawalan ito ng malay may sakit siyang Coronary Heart Disease (Sakit sa Ugat ng Puso) ilang beses narin namin siyang napunta sa hospital at ang sabi ng doctor ang sakit niya daw sa puso a

"Walang silbi 'yan! Masyadong mahina ang kaniyang puso para i-shock! Baka tuluyan lang siyang bumigay!" Ayon sa medikal na pagsusuri, may malubhang sakit sa puso ang dalaga. Dahil na rin sa labis na pagtatrabaho at pagod, unti-unti na ring bumibigay ang kaniyang mga baga at pali.

“Heart attack? Pero... wala naman siyang history ng sakit sa puso, Doc. Wala naman siyang reklamo noon.” “Maaaring stress o fatigue ang dahilan. We’ll still need to run more tests to confirm. Sa ngayon, stable na po siya. Pero kailangan niyang manatili rito for observation.” “Pwede ko na ba siyang makita?” tanong niya agad, halos mangiyak. “Pwede po, pero sandali lang. Bawal po muna siyang ma-stress. Limitahan ang usapan.”

"Are you done talking to the papers?" "AY KABAYONG MAGJOWA—SIR NAMAN! Pa'no kung may sakit pala ako sa puso, edi tegok ako dahil sa panggugulat mo." "Sa nakikita ko, buhay ka naman at walang sakit sa puso kaya there's no need to worry." Walang emosyong wika nito bago naglakad patungo sa kanyang table.

ngumiti siya dahilan para bumilis ang tibok ng puso ko. Unti-unti niyang ibinaba ang mukha niya sa mukha ko at naramdaman ko naman ang paglapat nito sa mga labi ko. Puso. Easy-han mo lang. Baka marinig ka ni Dark. Bakit ba ang bilis ng tibok ng puso ko? Hala ka oy! May sakit na ata ako at kailangan ko na itong ipacheck-up. Agad-agad.

"Sige na. Kausapin mo na siya. Para matapos na yang pagod sa puso mo at para makahinga na ng maluwag ang puso't isapan mo." Habang pababa ako sa sala. Bawat pagtapak ko sa hagdan ay kasabay nito ang paglakas ng tibok ng puso ko. Kinakabahan ba ako o saydang hinihingal lang ako dahil sa sakit na aking nararamdaman.

Tulad ito noong natatakot siyang iiwan siya nito habang buhay. “Jeremy, wag kang mag-alala dito, at wag ka masyadong mag-isip. Di pa natin alam ang detalye ng sitwasyon. Atsaka, tingin ko walang problema sa katawan ko, kaya maaaring nagkataon lamang ito.” “Sakit sa puso, nahihirapang huminga, at kalaunan, susuka ng dugo…” Nanghihinang bumuka ang bibig ni Jeremy. Bahagyang nanginginig ang boses niya.

Dahan-dahan namang tumango ito bilang tugon. "May allergy ka sa mga alikabok o sa balahibo ng mga hayop, kaya hindi malabong magkasakit ka sa puso kung napapadalas ang paglalagi mo sa maruruming lugar." Paliwanag nito, napailing ako dahil sa kaba at takot na nararamdaman ko.