How Many Days Until My Birthday Mga Nobela at Kwento

CHAPTER NINE "HOW ARE YOU, KUYA? I miss you," ani ko habang kausap sa cellphone ang kapatid. Katatapos ko lang maligo nang tumawag siya. "I'm fine. I miss you, too. It's your birthday on Friday, yeah?" Natigil ako sa pagsusuklay ng buhok. Oo nga pala, birthday ko na sa Friday. Hmm, what should I do? "Yes, uh, muntik ko na makalimutan. Pupunta ka ba sa isla, kuya?"

"Don't worry, hija. Okay lang ang anak ko. Magigising pa naman siya bago ka mag-birthday. Hindi ko lang sigurado kung ilang araw ang aabutin. Tatlo, apat, o siguro isang linggo?" And at that, my lips parted in shock. W-What? Ganoon katagal?

HINANAP kaagad ng mga mata ni Zoe 'yong calendar sa gilid at napansin niya ang papalapit na birthday ng kaniyang anak. Paano niya nagawang kalimutan 'yon? One week bago ang birthday ni Dykeil dapat ay nakahanda na ang mga surprise nito sa kaniya at ang mga hahandain nito. Ngayon ay dalawang araw na lang ang mayroon siya. Paano niya pa magagawang pagkasyahin ang araw na 'yon?

Pero may isang bagay ang kumuha ng atensyon ko, dahilan para lumapit ako sa bandang kanan. "May 14? Birthday ni David?", pagbabasa ko naman. Binilang ko pa sa daliri kung ilang days na lang bago ito mangyari. "Shit. 4 days? Pero 'di bale, ako naman ang gagawa ng surprise para sa kanya.", I smiled. Kaya heto, kung ano-anong imaginations ang umiikot sa utak ko. What if, sagutin ko na siya sa araw na 'yon?

Lahat pare-pareho. Cold. Distant. Empty. Napatingin ako sa calendar nang mapansing malapit na pala ang birthday niya. July 15. Birthday ni Vanessa. Ilang buwan pa lang ang nakalipas, binilugan ko na ang petsang iyon sa calendar. Nagplano ako ng surprise party. Inimbitahan ko ang mga kaibigan niya. Nagpareserba ako ng venue. Bumili rin ako ng regalo.

he needs some company as a teenager. I took a deep breath again. And just left. Umuwi ako ng bahay, and it's already 11:24 pm. I am not expecting something on my birthday. No celebrations happened for so many years. Just a simple gathering with my employees, or kami lang ni Dina ang mag celebrate ng birthday ko. Or si Yaya Anne, kami lang dalawa sa bahay, or di kaya ipapasyal niya ako.

“Gusto rin kitang kasama… Tsaka masaya ako kasi ako ang napili mong kasama ngayong birthday mo…” Seryoso niyang sabi saka mariin itong tinitigan, muli pa siyang napa ngiti nang sandaling mangunot ang noo nito. “What day is it?” Takang tanong nito, muli namang napa ngiti si Izzy saka napailing bago sumagot. “Sabado ho… October 25, 2024…” “It’s my birthday today… Nawala na sa isip ko.”

“Sandali hahanapin ko ang number ng iyong kwarto, intayin mo ako dito.” “S-Sandali, anong date ngayon?” tanong ko na ikinakunot ng noo niya. “May 18 na po ngayon. Kahapon 17,” Hindi ko na pinansin pa ang nurse at napatulala nalamang sa bulletin board kung saan malinaw at kitang-kita ko ang nakasulat na pangalan ko at ng ina ni Aiden. Birthday ko pala ngayon hindi ko alam, ngayon din ang araw ng pagkamatay ni mommy at ngayon ang pang limang taon na kasal na kami ni Aiden.

Ngayon lang ako nanghihingi ng mas higit pa sa kung ano ang meron kami ngayon. "I don't know when your birthday is." Tumango ako. Kahit pala alam ko na ang sagot niya ay hindi ko parin maiwasan ang masaktan. Ang sakit pala malaman na yung tao na kasama mo araw-araw ay hindi man lang alam ang mga ganitong detalye. I smiled. “It’s on the 30th day of September.” Malapit na pala. Halos dalawang buwan na lang ay 27 years old na ako. Ang bilis naman pala ng panahon.

Ang naisip kung birthday theme ko ay mag-out of town na lang kasama ang mga barkada! Nagmamadali akong bumangon at nagpunta sa banyo para makaligo na rin. Magiging busy akong tiyak sa araw na ito kasi nga seventeenth birthday ko na. After fifteen minutes ay nakabihis na ako. Agad kung hinagilap ang pager ko. Agad kong pinage ang buong barkada. Nagsasapatos na ako nang mag-beep ang pager ko. Ang mensahe ay galing kay Vanessa.