Novel & Cerita How Many Days Until My Birthday

S***a andaming nag cha-chat sa kaniya sa i*******m pero niisa walang siyang nireplyan maliban saakin. Agad nahagip ng mata ko ang calendar. Napatakip ako sa bibig ko birthday niya pala bukas. Hayop na yan jowa ko siya pero di ko man lang alam ang birthday niya. December 8 pala siya. Magiging 25 na siya bukas hahaha tiguls na. "What- "Wala wala hehe." sabi ko at agad kong inayos ang mukha ko "Are you sure?" nag aalalang sabi niya

I can't imagine my life living without her. Kaya nga kulang na lang hilahin ko ang araw para maging eighteen na siya at pakakasalan ko na ito. And tonight is the night that I will asked her hand for marriage. Tomorrow is her birthday and the day after that will be our wedding day. Everything was planned, I'm just waiting for the day to come.

Hindi naman sa walang pakialam sa akin si Salvatore kung makita ko ang mga karahasan na iyon, pero naiintindihan ko na kagaya ko ay ayaw rin niya ang malayo sa akin. Naging masaya ang aking kaarawan. Sa dami ng nangyari sa buhay ko ay ni hindi ko napansin na birthday ko na pala. Ngayon ay 19 years old na ako, isang taon na lumapit ng konti ang edad kay Salvatore na idini-declaire ko na ngayon na stop na ang birthday hangga’t hindi ko siya naabutan! Hehehe.. Alam kong imposible iyon, pero anong magagawa ko? Gusto ko na siya.

“At lahat ng excitement na ito, ano ang dahilan?” “Ilang araw na lang at birthday na ni Zac,” paliwanag ni Joko sa akin. “Hindi ba sa 25 ang kaarawan mo?” tanong ko, nalilito. “Opo, Tita, sa loob ng eksaktong sampung araw ay binata na talaga ako,” nakangiting sabi ni Zac. “Gustung-gusto ko ang araw na ‘yon!”

" nagtataka akong tumitig sa kanya. " Haaay.... today is your birthday Mary, tsk! " rinig ko ang pagkadismaya niya sa boses niya, ako naman ay agad napatakbo at tiningnan ang maliit naming kalendaryo. August 29 ngayon.

Kinuha ko ang cellphone ko at nagtype ng happy birthday para kay Rome pero kaagad na nagbago ang isip ko kaya binura ko ang itinype ko at itinago ang cellphone ko. Birthday lang naman niya 'yon, hindi naman niya siguro ikakamatay kung hindi ako darating. At saka bibigyan muna namin ng space ang isa't isa. Five years akong wala sa birthday niya kaya for sure wala lang sa kanya ngayon kung hindi ako darating. At saka mas magandang hindi na ako magparamdam sa kanya ngayon. Panigurado busy 'yon at hindi na niya ako maaalala.

excited nitong tanong. “Soon, mama. Soon.” “Soon, you mean . . . sa birthday ko?” Madali siyang napabaling sa kalendaryong nasa ibabaw ng kaniyang lamesa. Two weeks from now is his mother’s birthday. Napahagod siya sa kaniyang batok nang makita kung anong buwan na. Dahil sa mga iniisip niya, hindi na niya namalayan ang paglipas ng mga araw. Nawala na rin iyon sa isip niya.

napatawa na lang ako. "Ilang taon ka nga pala?" Biglang tanong niya. "Turning 19 po sa July 22 po" sagot ko. "Malapit na pala yung birthday mo ah" tumango ako. 'di ko rin alam kung makakapagcelebrate pa ako ng birthday kasama sila' “Oo nga po eh” yun na lang ang sinabi ko. “Ate Wendy paki-prepare yung meryenda” utos ni Mam Kim dun sa kasambahay nila.

Hinalikan siya sa noo at humingi ng sorry. Ang bilis lumipas ng mga araw. Halos wala na siyang nasilayang Zyd. Ang dating masayang bahay na kasama ang lalaki, parang biglang nagbago. Tanging kasama lang niya, si muning at ang dalawang aso na nararamdaman yata ang kaniyang kalungkutan. Two days na lang at birthday niya na. Hindi siya nag-iisip ng magarbong handaan, at do'n siya sa bahay ng kaniyang aunte mag-celebrate. Ininvite na rin niya ang dalawang lukaret at si Henrik. Si Zyd na lang ang hindi.

"You are too young. My fault—" "N-no... I... I am not young anymore. I turned 17 today. It's my birthday. Kaya kita dinalhan ng pagkain. And look, you are 20 and I am already 17. 3 years lang ang gap nating dalawa, right? So, I am not very young at your age." "I'm turning 21 in a half a year." "Pero matagal pa, and look, mag 18 na rin ako that time." pangangatwiran ni Sarina.